කතාව කියවීමට සහ සිතුවම් චිත්‍ර බැලීමට ගාථාව මත click කරන්න.
26. බ්‍රාහ්මණ වර්ගය
26-1 ප්‍රසාද බහුල බ්‍රාහ්මණයාගේ කථා පුවත

ඡින්ද සොතං පරක්කම්ම, කාමෙ පනුද බ්‍රාහ්මණ;

සඞ්ඛාරානං ඛයං ඤත්වා, අකතඤ්ඤූසි බ්‍රාහ්මණ.

බමුණ වීර්යයකොට (තෘෂ්ණා නැමැති) ජලප්‍රවාහය සිඳුව. වස්තුකාම ක්ලේශ කාමයන් දුරුකරව, බමුණ සංස්කාරයන්ගේ විනාශය දැන අකෘතඥයෙක් (නිවණ දුටුවෙක්) වන්නෙහි.

26-2 බොහෝ භික්ෂූන්ගේ කථා පුවත

යදා ද්වයෙසු ධම්මෙසු, පාරගූ හොති බ්‍රාහ්මණො;

අථස්ස සබ්බෙ සංයොගා, අත්ථං ගච්ඡන්ති ජානතො.

ක්‍ෂීණාශ්‍රව බ්‍රාහ්මණතෙමේ යම් කලෙක්හි ධර්ම දෙකක්හි පරතෙරට පැමිණියේ වේද, එකල්හි (චතුරාර්ය සත්‍යයන් මනාකොට දන්නාවූ) ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රව බ්‍රාහ්මණයාගේ සියලු සංයෝගයෝ ක්‍ෂයට යන්නාහ.

26-3 මාරයාගේ කථා පුවත

යස්ස පාරං අපාරං වා, පාරාපාරං න විජ්ජති;

වීතද්දරං විසංයුත්තං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

යමෙකුට එතෙරද මෙතෙරද නැද්ද, දෙතෙරද නැද්ද, පහවූ (ක්ලේශ) පීඩාඇති කෙලෙසුන් කෙරෙන් මිදුණු ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-4 එක්තරා බ්‍රාහ්මණයකුගේ කථා පුවත

ඣායිං විරජමාසීනං, කතකිච්චමනාසවං;

උත්තමත්ථමනුප්පත්තං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

ධ්‍යානකරන්නාවූ රාගාදී රජස් නැත්තාවූ (වෙනෙහි හුදෙකලා) හුන්නාවූ කරණලද කෘත්‍ය ඇත්තාවූ ප්‍රහීන කරණලද ආශ්‍රව ඇත්තාවූ, උත්තමාර්ථයයි කියනලද අර්හත් ඵලයට පැමිණියාවූ ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

25-5 ආනන්ද තෙරුන් පිළිබඳ කථා පුවත

දිවා තපති ආදිච්චො, රත්තිමාභාති චන්දිමා;

සන්නද්ධො ඛත්තියො තපති, ඣායී තපති බ්‍රාහ්මණො;

අථ සබ්බමහොරත්තිං (සබ්බමහොරත්තං (?)), බුද්ධො තපති තෙජසා.

හිරු දහවල්ම දිලිසෙන්නේය. සඳ රාත්‍රියෙහිම දිලිසෙන්නේය. රජතෙම ස්වර්ණාභරණයෙන් සැරසී සෙනගින් පිරිවරණ ලද්දේම දිලිසෙන්නේය. ක්‍ෂීණාශ්‍රවතෙම සමාපත්තියට සවෙදින්නේම දිලිසෙන්නේය. නැවත සියලු දිවා රාත්‍රියෙහි බුද්ධතෙම (පස්වැදෑරුම්) තේජසින් දිලිසෙන්නේය.

26-6 එක්තරා බ්‍රාහ්මණ පැවිද්දකුගේ කථා පුවත

බාහිතපාපොති බ්‍රාහ්මණො, සමචරියා සමණොති වුච්චති;

පබ්බාජයමත්තනො මලං, තස්මා ‘‘පබ්බජිතො’’ති වුච්චති.

බැහැර කරනලද පව් ඇත්තේදැයි බ්‍රාහ්මණයයි කියනුලැබේ. කාය විෂමාදියෙන් (දුරුව) සංසිඳුණු හෙයින් ශ්‍රමණයයි කියනු ලැබේ. තමාගේ (රාගාදී) මල පහකෙරේද එහෙයින් ප්‍රව්‍රජිතයයි කියනු ලැබේ.

26-7 සාරිපුත්ත තෙරුන් පිළිබඳ කථා පුවත

න බ්‍රාහ්මණස්ස පහරෙය්‍ය, නාස්ස මුඤ්චෙථ බ්‍රාහ්මණො;

ධී (ධි (ස්‍යා. බ්‍යාකරණෙසු)) බ්‍රාහ්මණස්ස හන්තාරං, තතො ධී යස්ස (යො + අස්ස = යස්ස) මුඤ්චති.

ක්‍ෂීණාශ්‍රව බ්‍රාහ්මණතෙම බමුණාට නොගසන්නේය. ක්‍ෂීණාශ්‍රව බ්‍රාහ්මණතෙම ඒ තමාට ගැසූ පුද්ගලයාට කෝප නොකරන්නේය. බමුණාට හිරිහැර කරන්නාට නින්දාවේවා. යමෙක් කෝපකරයිද, (ක්‍ෂීණාශ්‍රවයන්ට ගැසූ) තැනැත්තහුටත් වඩා, ඔහුට නින්දා වේවා.

න බ්‍රාහ්මණස්සෙතදකිඤ්චි සෙය්‍යො, යදා නිසෙධො මනසො පියෙහි;

යතො යතො හිංසමනො නිවත්තති, තතො තතො සම්මතිමෙව දුක්ඛං.

මේ එකටෙක නොකිරීම ක්‍ෂීණාශ්‍රව බ්‍රාහ්මණයාහට ස්වල්පමාත්‍රවූ අයහපතෙක් නොවේ. නොහොත් යම් කලෙක්හි (ක්‍රොධකරන්නාගේ සිතට) ප්‍රියවූ ක්‍රෝධ චිත්තයාගේ ඉපදීමෙන් යම් වැළැක්මෙක් ඇද්ද මේ ක්‍රෝධ නිග්‍රහය ක්‍ෂීණාශ්‍රව බ්‍රාහ්මණයාහට ස්වල්පමාත්‍රවූ නොඋතුම් බවක් නොවේ. යම් යම් කාරණයකින් ක්‍රොධචිත්තය නවතීද, ඒ ඒ කාරණයෙන් සියලු සංසාර දුක්ඛය සන්සිඳෙන්නේම වේ.

26-8 මහා ප්‍රජාපතී ගෞතමිය පිළිබඳ වූ කථා පුවත

යස්ස කායෙන වාචාය, මනසා නත්ථි දුක්කටං;

සංවුතං තීහි ඨානෙහි, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

යමකුට කයින් වන්නාවූද, වචනයෙන් වන්නාවූද, සිතින් වන්නාවූද, අකුශල කර්මයෙක් නැද්ද මේ තුන් තැනින් වසනලද දොර ඇති ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-9 සාරිපුත්ත තෙරුන් පිළිබඳ වූ කථා පුවත

යම්හා ධම්මං විජානෙය්‍ය, සම්මාසම්බුද්ධදෙසිතං;

සක්කච්චං තං නමස්සෙය්‍ය, අග්ගිහුත්තංව බ්‍රාහ්මණො.

යමක්හු කෙරෙන් සම්මාසම්බුදුන් දෙසන ලද්දාවූ ධර්මය දන්නේවීනම් ඒ ආචාරීහු අග්නි ගෝත්‍රයට පූජාකළ බමුණකු මෙන් නමස්කාර කරන්නේය.

26-10 ජටිල බ්‍රාහ්මණයාගේ කථා පුවත

න ජටාහි න ගොත්තෙන, න ජච්චා හොති බ්‍රාහ්මණො;

යම්හි සච්චඤ්ච ධම්මො ච, සො සුචී සො ච බ්‍රාහ්මණො.

ජටාවන් කරණකොට ගෙණ බ්‍රාහ්මණ නම් නොවෙයි. ගෝත්‍රය කරණකොටගෙණද බ්‍රාහ්මණ නම් නොවෙයි. ජාතිය කරණකොටගෙනද බ්‍රාහ්මණ නොවෙයි. යමකු කෙරෙහි සත්‍ය ඥානයද නවලෝකෝත්තර ධර්මයද ඇද්ද හෙතෙම සුචි (පවිත්‍ර නැත්තේ) නමුදු වෙයි. හෙතෙම බ්‍රාහ්මණ නම් ද වෙයි.

26-11 එකොළොස් වැනි වූ කුහක බ්‍රාහ්මණයා පිළිබඳ කථා පුවත

කිං තෙ ජටාහි දුම්මෙධ, කිං තෙ අජිනසාටියා;

අබ්භන්තරං තෙ ගහනං, බාහිරං පරිමජ්ජසි.

ජටාවන්ගෙන් තට ප්‍රයෝජන කිම්ද, තට අඳුන්දිවි සමින් ප්‍රයෝජන කිම්ද, තාගේ ඇතුළත (රාගාදී කෙලෙසුන් විසින්) ගැවසීගත්තේය. පිටතම පිරිමදනෙහිය.

26-12 කිසා ගෝතමියගේ කථා පුවත

පංසුකූලධරං ජන්තුං, කිසං ධමනිසන්ථතං;

එකං වනස්මිං ඣායන්තං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

පසුල්සිවුරු දරන්නාවූ, කෘශවූ ශරීර ඇති ඉපිලෙන නහරවැලින් ගැවසීගත්, ශරීර ඇති, අරණ්‍යයෙහි හුදකලාව භාවනාකරන්නාවූ ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-13 එක් බ්‍රාහ්මණයෙක් පිළිබඳ කථා පුවත

න චාහං බ්‍රාහ්මණං බ්‍රූමි, යොනිජං මත්තිසම්භවං;

භොවාදි නාම සො හොති, සචෙ හොති සකිඤ්චනො;

අකිඤ්චනං අනාදානං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

යෝනියෙන් උපන්නාවූ, මව්කුස උපන්නාහට (එපමණකින්) මම බ්‍රාහ්මණයයි නොකියමි. ඉදින් හේ බ්‍රාහ්මණ ජාති ඇත්තේද රාගාදී හේ පළිබෝධ සහිතය. (රාගාදී) පළිබොධ නැති (තෘෂ්ණා දෘෂ්ටි වශයෙන්) නොගන්නාවූ ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා, මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-14 උග්ගසේන කථා පුවත

සබ්බසංයොජනං ඡෙත්වා, යො වෙ න පරිතස්සති;

සඞ්ගාතිගං විසංයුත්තං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

සියලු සංයෝජනයන් සිඳ සිටි යම් ක්‍ෂීණාශ්‍රවයෙක් ඒකාන්තයෙන් නොබාද, (රාගාදී) භවාංගයන් ඉක්මවූ සියලු (කෙලෙසුන් කෙරෙන්) වෙන්වූ ඒ රහත්හු මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-15 බ්‍රාහ්මණයින් දෙදෙනා පිළිබඳ කථා පුවත

ඡෙත්වා නද්ධිං (නන්ධිං (ක. සී.), නන්දිං (පී.)) වරත්තඤ්ච, සන්දානං (සන්දාමං (සී.)) සහනුක්කමං;

උක්ඛිත්තපලිඝං බුද්ධං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

(ක්‍රොධ නැමැති) රැහැනද (තෘෂ්ණා නැමැති) වරපටද අනුක්‍රම සහිතවූ (දෙසැට මිසදිටුනැමැති) මහ දමද (ඒ ඒ මාර්ගයන්) සිඳ (සිටියාවූ) (උදුරාහරණ ලද අවිද්‍යා නැමැති) හිඳිබව ඇති (චතුරාර්ය සත්‍යයන්) අවබෝධකළාවූ ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-16 අක්කෝස හාරද්වාජ පිළිබඳ වූ කථා පුවත

අක්කොසං වධබන්ධඤ්ච, අදුට්ඨො යො තිතික්ඛති;

ඛන්තීබලං බලානීකං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

(දශවිධ) ආක්‍රොශයද, වධයද, බන්ධනයද යන මේ සියල්ල යම් පුද්ගලයෙක් නොකිපියේ ඉවසාද ඉවසීම් බලයම බල ඇතිකොට ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-17 සැරියුත් තෙරුන් පිළිබඳ කථා පුවත

අක්කොධනං වතවන්තං, සීලවන්තං අනුස්සදං;

දන්තං අන්තිමසාරීරං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

ක්‍රොධ නැත්තාවූ, ව්‍රතයෙන් සමන්විතවූ, සිල්වත්වූ (තෘෂ්ණා ස්නේහයෙන්) තෙත් නොවන්නාවූ, දැමුනාවූ, අන්තිම ශරීර ඇති, ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-18 උප්පලවණා තෙරණිය පිළිබඳ කථා පුවත

වාරි පොක්ඛරපත්තෙව, ආරග්ගෙරිව සාසපො;

යො න ලිම්පති (ලිප්පති (සී. පී.)) කාමෙසු, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

නෙළුම්පතෙහි ජලය මෙන්ද ඉදිකටු අග අබ ඇට මෙන්ද, යමෙක් කාමයන්හි නො ඇලේද, ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-19 එක්තරා බ්‍රාහ්මණයෙකු පිළිබඳ කථා පුවත

යො දුක්ඛස්ස පජානාති, ඉධෙව ඛයමත්තනො;

පන්නභාරං විසංයුත්තං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

යමෙක් මේ ආත්මභාවයෙහිම තමාගේ දුක්ඛයාගේ විනාශය දනීද බහා තබන ලද ස්කන්ධ භාර ඇති, (කෙලෙසුන් කෙරෙන්) මිදුනාවූ ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයා යයි කියමි.

26-20 ඛේමා තෙරණිය පිළිබඳ වූ කථා පුවත

ගම්භීරපඤ්ඤං මෙධාවිං, මග්ගාමග්ගස්ස කොවිදං;

උත්තමත්ථමනුප්පත්තං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

ගැඹුරුවූ ප්‍රඥා ඇති, ප්‍රඥාවත්වූ, මඟ නොමග දෙක්හි දක්‍ෂවූ රහත්ඵලයයි කියනලද උත්තමාර්ථයට පැමිණියාවූ ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-21 පබ්භාරවාසි තිස්ස තෙරුන් පිළිබඳ වූ කථා පුවත

අසංසට්ඨං ගහට්ඨෙහි, අනාගාරෙහි චූභයං;

අනොකසාරිමප්පිච්ඡං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

ගිහියන් හා ද පැවිද්දන් හා ද යන දෙපක්‍ෂයෙහි ඇත්තවුන් හා සංසර්ගයක් නැත්තාවූ, ගෙයි හැසිරීමක් නැත්තාවූ, ඉච්ඡා රහිතවූ ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණ යයි කියමි.

26-22 එක්තරා භික්ෂුවක් පිළිබඳ කථා පුවත

නිධාය දණ්ඩං භූතෙසු, තසෙසු ථාවරෙසු ච;

යො න හන්ති න ඝාතෙති, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

භය සහිතවූද, භය රහිතවූද, සියලු සත්වයන් විෂයෙහි කාය දණ්ඩය බහා තබා යම් පුද්ගලයෙක් කිසි සතෙක්හු නොමරාද, අනුන්ලවාත් නොමරවාද ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-23 විසිතුන් වැනි වු සතර සාමණේරයන් පිළිබඳ වූ කථා පුවත

අවිරුද්ධං විරුද්ධෙසු, අත්තදණ්ඩෙසු නිබ්බුතං;

සාදානෙසු අනාදානං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

විරුද්ධවූ මහා ජනයා අතරෙහි අවිරුද්ධවූ ජීවිත දඬුවම් ඇති මහජනයා අතුරෙහි නිවියාවූ (මමය මාගේ යයි) ගන්නවුන් අතුරෙහි (මමය මාගේ යයි) හැඟීමක් නැති ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-24 මහා පන්ථක තෙරුන්ගේ කථා පුවත

යස්ස රාගො ච දොසො ච, මානො මක්ඛො ච පාතිතො;

සාසපොරිව ආරග්ගා (ආරග්ගෙ (ක.)), තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

යමෙකු විසින් රාගයද, ද්වෙෂයද, (නවවිධ) මානයද ගුණමකුබවද, ඉදිකටු අගින් ගිලිහෙන්නාවූ අබ ඇටයක් මෙන් හැරදැමූ ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-25 පිළින්දිච්ඡ තෙරුන් පිළිබඳ කථාව

අකක්කසං විඤ්ඤාපනිං, ගිරං සච්චමුදීරයෙ;

යාය නාභිසජෙ කඤ්චි (කිඤ්චි (ක.)), තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

යම් වචනයක් කරණකොටගෙණ කිසිවෙකු කෝප නොකරවාද (එබඳුවූ) කර්කශ නොවූ, වැඩ හඟවන්නාවූ සැබෑ තෙපුල් කියන්නේද, ඒ පුද්ගලයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

20-26 එක්තරා තෙරණමක් පිළිබඳ වූ කථා පුවත

යොධ දීඝං ව රස්සං වා, අණුං ථූලං සුභාසුභං;

ලොකෙ අදින්නං නාදියති (නාදෙති (ම. නි. 2.459)), තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

මේ ලෝකයෙහි යම් පුද්ගලයෙක් දික්වූ හෝ ලුහුඬු වූ ස්වල්පවූ හෝ මහත්වූ හෝ යහපත්වූ හෝ නපුරුවූ හෝ වස්තුවක් සොරසිතින් නොගණීද, ඒ පුද්ගලයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-27 සැරියුත් තෙරුන් පිළිබඳ වූ කතා පුවත

ආසා යස්ස න විජ්ජන්ති, අස්මිං ලොකෙ පරම්හි ච;

නිරාසාසං (නිරාසයං (සී. ස්‍යා. පී.), නිරාසකං (?)) විසංයුත්තං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

යමෙකුට මෙලොවද, පරලොවද, ආශාවෝ නැද්ද, තෘෂ්ණා රහිතවූ (කෙලෙසුන් කෙරෙන්) මිදුණු ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-28 මහා මොග්ගල්ලාන තෙරුන් පිළිබඳ වූ කථා පුවත

යස්සාලයා න විජ්ජන්ති, අඤ්ඤාය අකථංකථී;

අමතොගධමනුප්පත්තං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

යමෙකුට තෘෂ්ණාවෝ නැද්ද, දැන, විචිකිච්ඡාව නැත්තේද, නිර්වාණයට බැස සිටි නිවණට පැමිණි ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-29 රේවත තෙරුන්ගේ කථා පුවත

යොධ පුඤ්ඤඤ්ච පාපඤ්ච, උභො සඞ්ගමුපච්චගා;

අසොකං විරජං සුද්ධං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

මේ ලෝකයෙහි යම් පුද්ගලයෙක් කුශලයද අකුශලයද යන දෙකද (රාගාදී) සංගයද පහකොට සිටියේද, ශෝක නැති, රාගාදී රජස් නැති, පිරිසිදුවූ, ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-30 චන්ද්‍රාභ තෙරුන්ගේ පුවත

චන්දංව විමලං සුද්ධං, විප්පසන්නමනාවිලං;

නන්දීභවපරික්ඛීණං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

පූර්ණ චන්‍ද්‍රයා මෙන් නිර්මලවූ පිරිසිදුවූ විශෙෂයෙන් ප්‍රසන්නවූ නොකැළඹුණු සිත් ඇති (නන්දීභවයයි කියනලද) භවතෘෂ්ණාව ක්‍ෂය කළාවූ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා බ්‍රාහ්මණයායයි කියමි.

26-31 සීවලී තෙරුන්ගේ කථා පුවත

යොමං (යො ඉමං (සී. ස්‍යා. කං. පී.)) පලිපථං දුග්ගං, සංසාරං මොහමච්චගා;

තිණ්ණො පාරගතො (පාරගතො (සී. ස්‍යා. කං. පී.)) ඣායී, අනෙජො අකථංකථී;

අනුපාදාය නිබ්බුතො, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

යම් මහණෙක් මේ මඩ සහිත මාර්ගයද, දුර්ගයද, සංසාරයද මෝහයද, ඉක්මීමද, තරණය කෙළේද, පරතෙරට ගියේද, ධ්‍යාන කරන්නේද, තෘෂ්ණා රහිතද, සැක නැත්තේද, (තෘෂ්ණා දෘෂ්ටි වශයෙන්) නොගෙණ නිවුනේද, ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-32 සුන්දර සමුද්ද තෙරුන්ගේ කථා පුවත

යොධ කාමෙ පහන්ත්වාන (පහත්වාන (සී. පී.)), අනාගාරො පරිබ්බජෙ;

කාමභවපරික්ඛීණං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං (ඉදං ගාථාද්වයං විදෙසපොත්ථකෙසු සකිදෙව දස්සිතං).

මේ ලෝකයෙහි යමෙක් කාමයන් පහකොට ගෙය හැර මහණවේද කාමයන් හා භවයන් ක්‍ෂය කළාවූ ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-33 ජටිල සිටුවරයා පිළිබඳ කථා පුවත

යොධ තණ්හං පහන්ත්වාන, අනාගාරො පරිබ්බජෙ;

තණ්හාභවපරික්ඛීණං , තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

මේ ලෝකයෙහි යමෙක් තෘෂ්ණාව දුරුකොට ගෙය හැර මහණවේද, තෘෂ්ණාවද භවයද ක්‍ෂය කළාවූ ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-34 ජෝතිය තෙරුන්ගේ කථා පුවත

හිත්වා මානුසකං යොගං, දිබ්බං යොගං උපච්චගා;

සබ්බයොගවිසංයුත්තං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

යමෙක් මේ මනුෂ්‍ය ලෝකයෙහි බැඳීම (පඤ්චකාමය) ද හැර දිව්‍යවූ බැඳීම (ආයුෂ හා පඤ්චකාමය) ද ඉක්ම සිටියේද සියලු යෝගයන් කෙරෙන් වෙන්වූ ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-35 නාට්‍ය පුත්‍රයා පිළිබඳ කථා පුවත

හිත්වා රතිඤ්ච අරතිඤ්ච, සීතිභූතං නිරූපධිං;

සබ්බලොකාභිභුං වීරං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

(පඤ්චකාම ගුණයෙහි) ඇල්මද උකටලීයද දුරු කොට සන්සිඳුනු සිත් ඇති උපධි (දුක්) නැත්තාවූ සියලු ලෝකයා මැඩපවත්වන්නාවූ වීර්යයවත්වූ ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-36 නාට්‍ය පුත්‍ර බ්‍රාහ්මණයෙක් පිළිබඳ කථා පුවත

චුතිං යො වෙදි සත්තානං, උපපත්තිඤ්ච සබ්බසො;

අසත්තං සුගතං බුද්ධං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

යමෙක් සත්වයන්ගේ ච්‍යුතියද, උත්පත්තියද සර්වප්‍රකාරයෙන් දනීද, කිසි භවයෙක්හි ලග්න නොවූ සුන්දරවූ නිවණට ගියහෙයින් සූගත නම්වූ (චතුරාර්ය සත්‍යය) අවබෝධ කළා වූ ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-37 වංගීස තෙරුන් පිළිබඳ කථා පුවත

යස්ස ගතිං න ජානන්ති, දෙවා ගන්ධබ්බමානුසා;

ඛීණාසවං අරහන්තං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

යම් ක්‍ෂීණාශ්‍රවයෙකුගේ උත්පත්ති ගතිය (නිෂ්ඨාව) දෙවියෝද, ගාන්ධර්වයෝද, මනුෂයෝද නොදනිත්ද ක්‍ෂයවූ ආශ්‍රවයන් ඇති කෙලෙසුන් කෙරෙන් දුරුවූ ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-38 ධම්ම දින්නා තෙරණියගේ කථා පුවත

යස්ස පුරෙ ච පච්ඡා ච, මජ්ඣෙ ච නත්ථි කිඤ්චනං;

අකිඤ්චනං අනාදානං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

යමෙකුට අතීත භවයෙහිද, අනාගත භවයෙහිද, වර්තමාන භවයෙහිද කිසි පළි බෝධයක් නැද්ද පළිබෝධ නැති, රාගාදී ගැනීමක් නැති ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-39 අඬ්ගුලිමාල තෙරුන් පිළිබඳ කථා පුවත

උසභං පවරං වීරං, මහෙසිං විජිතාවිනං;

අනෙජං න්හාතකං (නහාතකං (සී. ස්‍යා. කං පී.)) බුද්ධං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

භය නැති හෙයින් වෘෂභරාජවූ උතුම්වූ වීර්යයවත්වූ නසල ලද කෙලෙස් සතුරන් ඇති තෘෂ්ණා රහිතවූ මාර්ග වතුරෙන් නෑවාවූ අවබෝධකළාවූ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.

26-40 දේවඬ්ගික බ්‍රාහ්මණයාගේ කථා පුවත

පුබ්බෙනිවාසං යො වෙදි, සග්ගාපායඤ්ච පස්සති,

අථො ජාතික්ඛයං පත්තො, අභිඤ්ඤාවොසිතො මුනි;

සබ්බවොසිතවොසානං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං.

යම් මහණෙක් පෙර විසූ කඳ පිළිවෙළ දනීද ස්වර්ගය හා අපාය දනීද, නැවත අර්හත් ඵලයට පැමිණියේද විශිෂ්ට ඥානයෙන් දැන නිෂ්ඨාවට (නිමාවට) පැමිණියේද සියලු කෙලෙසුන්ගේ අවසානයයි කියනලද බ්‍රාහ්මචර්යය වැස නිමවූ ඒ ක්‍ෂීණාශ්‍රවයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි.