26-39 අඞ්ගුලිමාල තෙරුන් පිළිබඳ කථා පුවත

"උසභන්ති” යන මේ ධර්ම දේශනය ශාස්තෲන් වහන්සේ ජේතවතාරාමයේ වැඩසිටිය දී අඞ්ගුලිමාල තෙරුත් නිමිති කරගෙන දේශනා කළහ.

කථා පුවත "නවෙ කදරියා දෙවලොකං වජන්ති” යන ගාථා වර්ණනාවේ කියන ලද ආකාරයටය. භික්ෂූන් වහන්සේලා අඞ්ගුලිමාල තෙරුන්ගෙන් විමසුහ. ඇවැත්නි කිම දුෂ්ට වූ හීලෑ නොවූ ඇතා කුඩය අල්ලාගෙන සිටිනවිට බියක් ඇති නොවීද? ඇවැත්නි මම බිය නොවුවෙමි. අඞ්ගුලිමාල වෙනත් දෙයක් කියන බව බුදුන්ට පැවසුවට නැත මහණෙනි මගේ පුතු අඞ්ගුලිමාල බිය නොවේ. රහත් වෘෂභයන් අතර ජ්‍යෙෂ්ඨ වෘෂභ වූ මගේ පුත් අඞ්ගුලිමාල වැනි අය බිය නොවෙති.

තැති ගැනුම් සහ බියත් නැති කොට

තුන් මරුන් දිනු දිරිය වඩමින්

කෙලෙස් සේදු නැණින් සිව්සස්

යුතු වූ උතුමෝ බමුණු වේමැයි.

අජානීය වෘෂභ රාජයකු සමාන උතුම් වෙර ඇති, මහත් තෙද ඇති, තණ්හා ආශා දුරු කළ. සිව්සස් දහම් මනාව දත් ඒ තැනැත්තා බ්‍රාහ්මණ යයි මම කියමි.

එහි අර්ථය බිය නැති බැවින් ආජානීය වෘෂභයකු සමාන, උසභං උතුම් වූ, පවරං. වීර්ය සම්පත්තියෙන් යුත්. වීරං. මහත් වූ සිල් සමුදායෙන් යුත්. මහෙසිං ත්‍රිවිධ මාරයන් දිනු බැවින් විජිතාවිනං කෙලෙස් නැති බැවින් නහාතකං චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ කළ බැවින් බුද්ධං තං එබඳු වූ තැනැත්තා බ්‍රාහ්මණයෙකුයි මම කියමි. යන අර්ථයි.

දේශනාවසානයේ බොහෝ දෙනා සෝවාන් ආදී මාර්ග ඵලවලට පත්වූහ.