කතාව කියවීමට සහ සිතුවම් චිත්‍ර බැලීමට ගාථාව මත click කරන්න.
18. මල වර්ගය
18-1 ගොඝාතක පුතුගේ කථා පුවත

පණ්ඩුපලාසොව දානිසි, යමපුරිසාපි ච තෙ (තං (සී. ස්‍යා. කං. පී.)) උපට්ඨිතා;

උය්‍යොගමුඛෙ ච තිට්ඨසි, පාථෙය්‍යම්පි ච තෙ න විජ්ජති.

දැන් (පැසී වියලි) පරණලා පතක් මෙන් වෙහි. යමදූතයෝද තා කරා පැමිණ සිටියහ. මරණ මුඛයෙහිද සිටියෙහි. තට මාර්ගෝපකරණය කුදු නැත.

සො කරොහි දීපමත්තනො, ඛිප්පං වායම පණ්ඩිතො භව;

නිද්ධන්තමලො අනඞ්ගණො, දිබ්බං අරියභූමිං උපෙහිසි (දිබ්බං අරියභූමිමෙහිසි (සී. ස්‍යා. පී.), දිබ්බමරියභූමිං උපෙහිසි (?)).

ඒ තෝ තමහට පිහිටක් කර, වහාම වීර්යකර, නුවණැති වෙව. නසනලද (රාගාදී) මල ඇත්තේ (එහෙයින්ම) කෙලෙස් නැත්තේ ශෝභාවත්වූ සුද්ධාවාස භූමියට පැමිණෙන්නෙහිය.

උපනීතවයො ච දානිසි, සම්පයාතොසි යමස්ස සන්තිකෙ;

වාසො (වාසොපි ච (බහූසු)) තෙ නත්ථි අන්තරා, පාථෙය්‍යම්පි ච තෙ න විජ්ජති.

දැන් ගියාවූ වයස් ඇත්තේද, වෙහිය. යමයා සමීපයට පැමිණියේ වෙහි. තට අතුරෙහි වාසයකුදු නැත. තට මාර්ගෝපකරණද නැත.

සො කරොහි දීපමත්තනො, ඛිප්පං වායම පණ්ඩිතො භව;

නිද්ධන්තමලො අනඞ්ගණො, න පුනං ජාතිජරං (න පුන ජාතිජරං (සී. ස්‍යා.), න පුන ජාතිජ්ජරං (ක.)) උපෙහිසි.

ඒ තෝ තමහට පිහිටක් කර, වහාම වීර්යකර, නුවණැති වෙව. නසනලද (රාගාදී) මල ඇත්තේ (එහෙයින්ම) කෙලෙස් නැත්තේ ජාති ජරාවන්ට නොඑලඹෙන්නෙහිය.

18-2 එක්තරා බ්‍රාහ්මණයෙක් පිළිබඳ කථා පුවත

අනුපුබ්බෙන මෙධාවී, ථොකං ථොකං ඛණෙ ඛණෙ;

කම්මාරො රජතස්සෙව, නිද්ධමෙ මලමත්තනො.

ප්‍රාඥතෙම පිළිවෙළින් ක්‍ෂණ ක්‍ෂණයෙහි මද මද තමාගේ රාගාදී මල (රන්) ස්වර්ණකාරයෙකු රිදියේ දෝෂය මෙන් දුරු කරන්නේය.

18-3 තිස්ස තෙරුන් පිළිබඳ කථා පුවත

අයසාව මලං සමුට්ඨිතං (සමුට්ඨාය (ක.)), තතුට්ඨාය (තදුට්ඨාය (සී. ස්‍යා. පී.)) තමෙව ඛාදති;

එවං අතිධොනචාරිනං, සානි කම්මානි (සකකම්මානි (සී. පී.)) නයන්ති දුග්ගතිං.

යකඩින්ම නැංගාවූ මලය. එයින්ම නැඟී ඒ යකඩම යම්සේ කාද එසේම සිව්පසය නොසෝදා (ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂාකොට) පරිභෝග කරණ ප්‍රඥාවෙන් ඉක්මුණු මහණහු, තමන්ගේ ඒ පාපකර්මයෝ (ඔහු) දුගතියට පමුණුවන්නාහ.

18-4 ලාලුදායි තෙරුන් පිළිබඳ කථා පුවත

අසජ්ඣායමලා මන්තා, අනුට්ඨානමලා ඝරා;

මලං වණ්ණස්ස කොසජ්ජං, පමාදො රක්ඛතො මලං.

හදාරණ ලද ශාස්ත්‍රයෝ නොපිරිවීම මලකොට ඇත්තාහ. ගෘහයෝ නොනැංවීම මල කොට ඇත්තාහ. (ශරීර) වර්ණයට කුසීත බව මලයි. (යම් කිසිවක්) රක්නාහට ප්‍රමාදවීම මලයි.

18-5 එක්තරා කුල පුතෙකුගේ කථා පුවත

මලිත්ථියා දුච්චරිතං, මච්ඡෙරං දදතො මලං;

මලා වෙ පාපකා ධම්මා, අස්මිං ලොකෙ පරම්හි ච.

ස්ත්‍රියකට දුශ්චරිතය මලයි. දන් දෙන්නාට මසුරු සිත මලයි. අකුශල ධර්මයෝ මෙලොවද පරලොවද මලයෝය.

තතො මලා මලතරං, අවිජ්ජා පරමං මලං;

එතං මලං පහන්ත්වාන, නිම්මලා හොථ භික්ඛවො.

මහණෙනි, ඒ සියලු මලට වඩා අධිකතර මලයක් (තොපට කියමි) අවිද්‍යා (ඇත්ත නොදැනීම) තොමෝ උතුම්වූ මලයෙක. මේ මලය දුරුකොට නිර්මලව.

18-6 සැරියුත් තෙරුන්ගේ සද්ධිවිහාරික භික්ෂුව පිළිබඳ කථා පුවත

සුජීවං අහිරිකෙන, කාකසූරෙන ධංසිනා;

පක්ඛන්දිනා පගබ්භෙන, සංකිලිට්ඨෙන ජීවිතං.

(පාපයෙහි) හිරිඔතප් නැත්තාවූ ගසා කෑමෙහි ශූරවූ කවුඩෙකු වැනිවූ. (අනුන්ගේ) ගුණමකුවූ ගෙන් ගෙට දිවන සුලුවූ, බුහුටිවූ, කිලිටිවූවහු විසින් ජීවත්වීම සුවසේ කට හැක්කේයි.

හිරීමතා ච දුජ්ජීවං, නිච්චං සුචිගවෙසිනා;

අලීනෙනාප්පගබ්භෙන, සුද්ධාජීවෙන පස්සතා.

(පාපයෙහි) හිරිඔතප් ඇත්තාවූ නිතොර පිරිසිදු (කායකර්මාදිය) සොයන සුලුවූ, කුසීත නොවූ, ආඩම්බර නොවූ, පිරිසිදු ආජීව ඇති (එම පිරිසිදු ආජීවය සාරකොට) දක්නාවූවහු (ලජ්ජී මහණහු) විසින් ජීවත්වීම දුක්ය.

18-7 පන්සියයක් උපාසකයන්ගේ කථා පුවත

යො පාණමතිපාතෙති, මුසාවාදඤ්ච භාසති;

ලොකෙ අදින්නමාදියති, පරදාරඤ්ච ගච්ඡති.

යම් පුද්ගලයෙක් පරපණ නසාද, බොරුකියාද මේ සත්ව ලෝකයෙහි (හිමියන් විසින්) නොදෙන ලද වස්තුව සොරා ගණීද පරස්ත්‍රීන් කරා යේද.

සුරාමෙරයපානඤ්ච, යො නරො අනුයුඤ්ජති;

ඉධෙවමෙසො ලොකස්මිං, මූලං ඛණති අත්තනො.

යම් පුරුෂයෙක් රහමෙර බීමෙහිද නැවත නැවත යෙදේද, මෙබඳු පුද්ගල තෙම, මෙලොවදීම තමාගේ (ප්‍රතිෂ්ඨා) මූලය කණන්නේය.

එවං භො පුරිස ජානාහි, පාපධම්මා අසඤ්ඤතා;

මා තං ලොභො අධම්මො ච, චිරං දුක්ඛාය රන්ධයුං.

භවත් පුරුෂය, ලාමකවූ අකුශල ධර්මයෝ නොසන්සුන් කළ හැක්කාහයි මෙසේ දනුව (විෂමවූ) ලෝභයද ද්වේෂයද (යන අකුශල මූලයෝ දෙදෙන) බොහෝ කලක් නරකාදී දුකට නොපමුණුවත්වා.

18-8 අටවැනිවූ තිස්ස දහර භික්ෂුව පිළිබඳ කථා පුවත

දදාති වෙ යථාසද්ධං, යථාපසාදනං (යත්ථ පසාදනං (කත්ථචි)) ජනො;

තත්ථ යො මඞ්කු භවති (තත්ථ චෙ මංකු යො හොති (සී.), තත්ථ යො මඞ්කුතො හොති (ස්‍යා.)), පරෙසං පානභොජනෙ;

න සො දිවා වා රත්තිං වා, සමාධිමධිගච්ඡති.

ජනතෙම ශ්‍රද්ධාවට අනුරූප පරිද්දෙන් ප්‍රසාදයට අනුරූප පරිද්දෙන් (අනුන්ට) දෙන්නේය. ඒ කෑම් බීම්හි යමෙක් (මහණෙක් දොම්නස්වීද ඒ මහණතෙම ඒකාන්තයෙන් දවාලකවත් රාත්‍රියකවත් සමාධියකට නොපැමිණෙන්නේය.

යස්ස චෙතං සමුච්ඡින්නං, මූලඝච්චං (මූලඝච්ඡං (ක.)) සමූහතං;

ස වෙ දිවා වා රත්තිං වා, සමාධිමධිගච්ඡති.

යම් මහණෙකු විසින් මේ (මංකුභාවයයි කියන ලද) අකුශලය, මනාකොට සිඳින ලදද, අර්හත් මාර්ගඥානයෙන්) මූලඝාතන (මුල් සුන්) කොට සිඳින ලදද, සම්පූර්ණයෙන් උගුලන ලදද ඒ මහණතෙම ඒකාන්තයෙන් දවාලෙකවත් රාත්‍රියෙකවත් සාමාධියකට නොපැමිණෙන්නේය.

18-9 පඤ්ච උපාසක වරුන් පිළිබඳ කථා පුවත

නත්ථි රාගසමො අග්ගි, නත්ථි දොසසමො ගහො;

නත්ථි මොහසමං ජාලං, නත්ථි තණ්හාසමා නදී.

රාගය හා සමාන ගින්නක් නැත. ද්වෙෂය සම අල්ලාගැනීමක් නැත. මොහය හා සමාන දැලක් නැත. තෘෂ්ණාව හා සමාන ගඟක්වත් නැත.

18-10 මෙණ්ඩක සිටුවරයාගේ කථා පුවත

සුදස්සං වජ්ජමඤ්ඤෙසං, අත්තනො පන දුද්දසං;

පරෙසං හි සො වජ්ජානි, ඔපුනාති (ඔඵුනාති (ක.)) යථා භුසං;

අත්තනො පන ඡාදෙති, කලිංව කිතවා සඨො.

අනුන්ගේ ස්වල්ප මාත්‍රවූ වරද සුවසේ දැක්ක හැකි. තමාගේ වූකලී (මහත් වරදද) නොදැක්ක හැකි (අනුන්ගේ වරද සොයන) ඒ පුද්ගලතෙම (ස්වල්පවූද) අනුන්ගේ දෝෂයක් (උසස් තැනෙක සිට) රොඩු බොල් මෙන් පොලන්නේය. තමාගේ වූකලි (මහත් වරදද කොළ කැලෑ වලින්) ශරීරය මුවහ කරන්නාවූ කපටි ලිහිණි වැද්දා මෙන් වසන්නේය.

18-11 උඡඣාන සඤ්ඤි තෙරුන්ගේ කථා පුවත

පරවජ්ජානුපස්සිස්ස , නිච්චං උජ්ඣානසඤ්ඤිනො;

ආසවා තස්ස වඩ්ඪන්ති, ආරා සො ආසවක්ඛයා.

අනුන්ගේ වරද දක්නා සුලුවූ නිතොර (අනුන්ගේ සිදුරු සොයන බැවින්) අවමන් කරණ සුලුවූ ඒ මහණහුට (කාමාදි) ආශ්‍රවයෝ වැඩෙති. ඒ මහණ තෙම රහත් ඵලයෙන් දුරුයි.

18-12 සුභද්ද පිරිවැජියා පිළිබඳවු කථා පුවත

ආකාසෙව පදං නත්ථි, සමණො නත්ථි බාහිරෙ;

පපඤ්චාභිරතා පජා, නිප්පපඤ්චා තථාගතා.

අකාශයෙහි පියවරක් නැත. බාහිර සස්නෙහි මහණෙක් නම් නැත. ප්‍රජාතොම ප්‍රපඤ්චයෙහි (පමාවෙහි) අලුණාය. බුදුවරයෝ ප්‍රපඤ්ච රහිතයෝයි.

ආකාසෙව පදං නත්ථි, සමණො නත්ථි බාහිරෙ;

සඞ්ඛාරා සස්සතා නත්ථි, නත්ථි බුද්ධානමිඤ්ජිතං.

ශාස්වත (නිත්‍යව පවත්නා) වූ ස්කන්ධ කෙනෙක් නැත. බුදුවරයන්ට එකද ඉඤ්ජිතයෙක් (කම්පාවට) කරුණක් නැති.