කතාව කියවීමට සහ සිතුවම් චිත්‍ර බැලීමට ගාථාව මත click කරන්න.
13. ලොක වර්ගය
13-1 නමින් ප්‍රසිද්ධ නැති ළාබාල භික්ෂුවගේ කථා පුවත

හීනං ධම්මං න සෙවෙය්‍ය, පමාදෙන න සංවසෙ;

මිච්ඡාදිට්ඨිං න සෙවෙය්‍ය, න සියා ලොකවඩ්ඪනො.

හීනවූ (රූපාදී කාමගුණ) ධර්මයන් සේවනය නොකරන්නේය. ප්‍රමාදය හා එක්ව නොවසන්නේය. මිථ්‍යාදෘෂ්ටියද සේවනය නොකරන්නේය. ලොව වඩන්නෙක් නොවන්නේය.

13-2 සුද්ධෝදන රජුගේ කථා පුවත

උත්තිට්ඨෙ නප්පමජ්ජෙය්‍ය, ධම්මං සුචරිතං චරෙ;

ධම්මචාරී සුඛං සෙති, අස්මිං ලොකෙ පරම්හි ච.

ගෙපිළිවෙළින් පිඩු සිඟීමෙහි නොපමා වන්නේය. ඒ සුචරිත ධර්මය සකස්කොට කරන්නේය. ධර්මයෙහි හැසිරෙන මහණතෙම මෙලොව්හිද පරලොව්හිද සුවසේ වසන්නේය.

ධම්මං චරෙ සුචරිතං, න නං දුච්චරිතං චරෙ;

ධම්මචාරී සුඛං සෙති, අස්මිං ලොකෙ පරම්හි ච.

සුචරිත ධර්මය මනාකොට පුරන්නේය. දුශ්චරිත ධර්මය නපුරුකොට නොපුරන්නේය. ධර්මයෙහි හැසිරෙන මහණතෙම මෙලොව්හිද පරලොව්හිද සුවසේ වසන්නේය.

13-3 විදර්ශනා ධූරී පන්සියයක් භික්ෂූන් වහන්සේලා පිළිබඳ කථා පුවත

යථා පුබ්බුළකං (පුබ්බුළකං (සී. පී.)) පස්සෙ, යථා පස්සෙ මරීචිකං;

එවං ලොකං අවෙක්ඛන්තං, මච්චුරාජා න පස්සති.

දිය බුබුලක් යම්සේ බලාද මිරිඟු යම්සේ බලාද එපරිද්දෙන්ම ලෝකය (නුවණැසින්) බලන මහණහු මරණ රජතෙම නොදක්නේය.

13-4 අභය රාජ කුමරුගේ කථා පුවත

එථ පස්සථිමං ලොකං, චිත්තං රාජරථූපමං;

යත්ථ බාලා විසීදන්ති, නත්ථි සඞ්ගො විජානතං.

යමක (ආත්මභාවයෙක්හි) අඥානයෝ (දෘෂ්ටිවශයෙන්) ගැලෙද්ද, නුවණැත්තවුන්ට ඇලීමෙක් නැද්ද විසිතුරුවූ රාජ රථයක් වැනිවූ මේ ආත්මභාවය එවු, බලවු.

13-5 සම්මුඤ්ජනී තෙරුන් පිළිබඳ කථා පුවත

යො ච පුබ්බෙ පමජ්ජිත්වා, පච්ඡා සො නප්පමජ්ජති;

සොමං ලොකං පභාසෙති, අබ්භා මුත්තොව චන්දිමා.

යම් පුද්ගලයෙක් පෙර ප්‍රමාදව පසුව නොපමාවේද ඒ පුද්ගලතෙම වළාපටලයකින් මිදුනාවූ පූර්ණචන්ද්‍රයා මෙන් මේ ලෝකය ඥානාලෝකයෙන් බබුලුවන්නේය.

13-6 අංගුලිමාල තෙරුන්ගේ කථා පුවත

යස්ස පාපං කතං කම්මං, කුසලෙන පිධීයති (පිතීයති (සී. ස්‍යා. පී.));

සොමං ලොකං පභාසෙති, අබ්භා මුත්තොව චන්දිමා.

යම් පුද්ගලයක්හු විසින් කරණලද අකුශල කර්මය (අර්හත්මාර්ග චිත්තය හා යෙදුනු චේතනායි කියන ලද කුශලයෙන්) මුවාවූයේද ඒ පුද්ගලතෙම වළාපටලකින් මිදුණු (පුන්) සඳ මෙන් මේ ලෝකය බබුලුවන්නේය.

13-7 පේසකාර දුවනිය පිළිබඳ කථා පුවත

අන්ධභූතො (අන්ධීභූතො (ක.)) අයං ලොකො, තනුකෙත්ථ විපස්සති;

සකුණො ජාලමුත්තොව, අප්පො සග්ගාය ගච්ඡති.

මේ ලෞකික මහජන තෙමේ (නුවණැස් නැති හෙයින්) අන්ධවූයේය. (මේ මහා ජනයා අතුරෙහි) ස්වල්පවූ සත්වයෙක් අනිත්‍යාදී වශයෙන් (පඤ්චස්කන්ධය) දක්නේය. දැලින් මිදුණු වටුවෙකු මෙන් ස්වල්පවූ සත්වයෙක්ම ස්වර්ගයට යන්නේය.

13-8 භික්ෂූන් තිස්නමක් පිළිබඳ කථා පුවත

හංසාදිච්චපථෙ යන්ති, ආකාසෙ යන්ති ඉද්ධියා;

නීයන්ති ධීරා ලොකම්හා, ජෙත්වා මාරං සවාහිනිං (සවාහනං (ස්‍යා. ක.)).

හංසයෝ සූර්යය මාර්ගයෙහි යෙති. යොගීහු සෘද්ධියෙන් ආකාශයෙහි යෙති, ප්‍රාඥයෝ සේනාව සහිතවූ මාරයා පරදවා ලෝකයෙන් නික්මෙති.

13-9 චිඤ්චා මානවිකාව පිළිබඳ කථා පුවත

එකං ධම්මං අතීතස්ස, මුසාවාදිස්ස ජන්තුනො;

විතිණ්ණපරලොකස්ස, නත්ථි පාපං අකාරියං.

එකම (වාක්සත්‍ය) ධර්මය ඉක්මවූ, බොරු (බොහෝකොට) කියන සුලුවූ තරණය නොකළ පරලෝ ඇති සත්වයා විසින් නොකටහැකි අකුශලයෙක් නම් නැත.

13-10 අසදිස දානය පිළිබඳ වූ කථා පුවත

න වෙ කදරියා දෙවලොකං වජන්ති, බාලා හවෙ නප්පසංසන්ති දානං;

ධීරො ච දානං අනුමොදමානො, තෙනෙව සො හොති සුඛී පරත්ථ.

මසුරෝ ඒකාන්තයෙන් දෙව්ලොවට නොයති, අඥාන ජනයෝ ඒකාන්තයෙන් දානයට ප්‍රසංශා නොකරති. දානය අනුමෝදන් වන්නාවූ ප්‍රඥාවූ ඒ පුරුෂතෙම වනාහි ඒ කුශල කර්මයෙන්ම පරලොවද සැප ඇත්තෙක් වන්නේය.

13-11 අනේපිඬු සිටුගේ කාල නම් පුතණුවන් පිළිබඳ කථා පුවත

පථබ්‍යා එකරජ්ජෙන, සග්ගස්ස ගමනෙන වා;

සබ්බලොකාධිපච්චෙන, සොතාපත්තිඵලං වරං.

මුළු පොළොව (සක්විති) රජකමටද ස්වර්ගයට යාමටද වඩා මේ සියලු ලෝකයෙහිද අධිපති භාවයටද වඩා සෝවාන් ඵලයම උතුමි.