587. “ඤාණවන්ත පුද්ගලයා විසින් තමන්ගේ යහපත දැනගතයුතුය. බුදුන් විසින් වදාරණලද වචනයද බැලිය යුතුය. පැවිදිබවට පැමිණියාවූ කුලපුත්‍රයා එහිම සුදුස්සෙක්ව විසිය යුතුයි.

588. “මෙහි කල්‍යාණ මිත්‍ර ආශ්‍රයෙන් ශික්ෂා සමාදානය ලැබ ගුරුන්ට කීකරුව වෙසේ නම් මෙය ශ්‍රමණයාට සුදුසු වෙයි.

589. “බුදුනට ගරුකරන්නෙක්ද, ධර්මයට ගරුකරන්නෙක්ද සංඝයාට සම්මානකරන්නෙක්ද පිළිවෙලින් විය යුතුය. මෙය ශ්‍රමණයාට සුදුසුවෙයි.

590. “අගොචරය දුරුකොට ගෝචර සම්පන්නව පිරිසිදු ජීවිකාවෙන් යුක්තව ඥානවන්තයන්ගෙන් ගැරහීම් නොලබන්නෙක්ව සිත මනාකොට පිහිටුවා වෙසේ නම් මෙය ශ්‍රමණයාට සුදුසුයි.

591. “චාරිත්‍ර සීලයෙන් හා වාරිත්‍ර සීලයෙන් යුක්තව පැහැදීම ඇති කරන ඉරියා පථයෙන්ද යුක්තව සමථ විදර්ශනා භාවනා කළයුතුය. මෙය ශ්‍රමණයාට සුදුසුයි.

592. “ඥානවන්තයා විසින් විවේක වූද, ශබ්ද නැත්තාවූද වන සෙනසුන් ඇසුරුකළ යුතුය. මෙය ශ්‍රමණයාට සුදුසුයි.

593. “සිල්වත් බව හා බහුශ්‍රැතබව ඇතිව රූප අරූප ධර්ම තත්වූ පරිදි විමසා නම් සත්‍යාවබෝධයවේ. මෙය ශ්‍රමණයාට සුදුසුයි.

594. “සියලු සංස්කාරයන්ගේ අනිත්‍ය බව හා අසුභබවද පුරුදු කළ යුතුය. ලෝක වස්තු පිළිබඳ නොඇලීමද පුරුදුකළ යුතුය. මෙය ශ්‍රමණයාට සුදුසුයි.

595. “බෝධ්‍යංග ධර්මයෝද, ඉර්ධිපාද ධර්මයෝද ඉන්ද්‍රිය ධර්මයෝද, බාල ධර්මයෝද, ආර්යඅෂ්ටාංගික මාර්ගයෝද වැඩිය යුතුය. මෙය ශ්‍රමණයාට සුදුසුයි.

596. “ඥානවන්තයා සියලුම තෘෂ්ණාව සිඳදැමිය යුතුය. සියලුම ආශ්‍රවයෝ මුල් සහිතව සිඳිය යුතුය. කෙලෙසුන්ගෙන් මිදුනාවූ ඒ පුද්ගලයා නිවන් අරමුණුකොට වාසය කරන්නේය. මෙය ශ්‍රමණයාට සුදුසුයි.”

කාළුදායී තෙරුන් ද, එකවිහාරිය ද, කප්පින ද, චූළපන්ථක ද, කප්ප ද, උපසෙන ද, ගෝතම ද යන මේ සත් තෙරවරු දසක නිපාතයෙහි වෙති. මෙහි ගාථාවෝ ද සැත්තෑවක් වෙත්.