557. අපර උත්තර තෙරුන්ගේ අපදානය
ලෝකනායක වූ සිද්ධාර්ථ බුදුරජාණන් වහන්සේ පිරිනිවන් පෑ කල්හි, මම ඤාතීන් සමාදානය කරවා ධාතු පූජාව කළෙමි.
මෙයින් අනූහතරවන කල්පයෙහි යම් ධාතු පූජාවක් කළෙම් ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නොදනිමි. මේ ධාතු පූජාවෙහි ඵලයයි.
මාගේ ක්ලේශයෝ දවන ලදහ... ආශ්‍රව රහිතව වාසය කරමි.
බුදුරජාණන් වහන්සේ සමීපයට මාගේ පැමිණීම ඒකාන්තයෙන් යහපත් විය... බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුන කරන ලදී.
සිව්පිළිසිඹියාවෝ ද... බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුන කරන ලදී.
මෙසේ ආයුෂ්මත් අපර උත්තර තෙරුන් වහන්සේ මෙම ගාථාවන් වදාළ සේක.
සත්වන අපර උත්තර තෙරුන්ගේ අපදානයයි.
558. භද්දජි තෙරුන්ගේ අපදානය
නානාප්‍රකාර ඇතුන්ගෙන් සේවිත වූ යම් විලකට බැස, ආහාර පිණිස මම එකල්හි නෙළුම් දඬු ගලවමි.
එකල්හි පදුමුත්තර නම් වූ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ, රතු වස්ත්‍ර දරන බුදුරජාණන් වහන්සේ අහසින් වැඩි සේක.
පාංශුකූල සිවුරු ගසන (හඬ) එකල්හි මම ඇසුවෙමි. උඩ බලන මම ලෝකනායකයන් වහන්සේ දුටුවෙමි.
එහිම සිටගෙන මම ලෝකනායකයන් වහන්සේගෙන් ඉල්ලා සිටියෙමි. “පැණි සහ නෙළුම් දඬු (භිස) ද, කිරි සහ ගිතෙල් ද, නෙළුම් අල ද යන මේවා, චක්ෂුෂ්මත් වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ මට අනුකම්පා පිණිස පිළිගන්නා සේක්වා!”
ඉක්බිති කාරුණික වූ ශාස්තෘන් වහන්සේ, මහත් යසස් ඇත්තා වූ ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේ පහළට බැස, අනුකම්පා පිණිස මාගේ භික්ෂාව පිළිගත් සේක. පිළිගෙන සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ මට අනුමෝදනාව කළ සේක.
“මහා පින් ඇත්ත, සුවපත් වේවා! තාගේ අදහස සමෘද්ධ වේවා! මේ නෙළුම් දඬු දානයෙන් විපුල වූ සැප ලබව!”
මෙසේ වදාරා, ජලජුත්තම (පදුමුත්තර) නම් වූ සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ භික්ෂාව ගෙන ජින නම් වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ අහසින් වැඩම කළ සේක.
ඉන්පසු (ඉතිරි) නෙළුම් දඬු ගෙන මාගේ අසපුවට පැමිණියෙමි. නෙළුම් දඬු (භිස) ගසක රඳවා මාගේ දානය සිහි කළෙමි.
මහා වාතයක් හටගෙන එකල්හි වනය සෙලවීය. අහස ගිගුරුවේය. එකල්හි අකුණු පහරක් ද පතිත විය.
එකල්හි අකුණු පහර මාගේ හිස මත පතිත විය. එහි හිඳගෙන සිටි මම එකල්හි කාලක්‍රියා කළෙමි.
පුණ්‍ය කර්මය හා එක්ව තුසිත දෙව්ලොව උපන්නෙමි. මාගේ සිරුර (එහි) පතිත විය. මම දෙව්ලොව සතුටු වෙමි.
අසූසයදහසක් මනාව අලංකාර වූ ස්ත්‍රීහු උදේ සවස උපස්ථාන කරති. මෙය නෙළුම් දඬු දානයෙහි ඵලයයි.