1. සුභූති ථේරාපදානය
“හිමවතට නුදුරෙහි නිසභ නම් පර්‍වතයකි. (එහි) මට අසපුවක් කරණ ලදී. පන්සලක්ද මැනවින් නිර්මිත කරණ ලදී.
“(මම එහි) උග්‍රවූ තපස් ඇති “කොසිය” නම් ජටිලයෙක් (ජටාධරයෙක්) වීමි. එකල්හි මම නිසභ පර්‍වතයෙහි එකලාව දෙවැන්නෙක් නොමැතිව වසමි.
“එකල්හි මම පලමුල් කොළ (ගස්වලින් නෙලාගෙන) අනුභව නොකරමි. එකෙණෙහි ස්වයංපතිත පඬුවන් පත් (අනුභවකොට) ජීවත් වෙමි.
“මම ජීවිතය හැර දමන්නේ නමුදු (සම්‍යක්) ආජීවය (පලමුල් ආදී ආහාර සෙවීමෙන්) කොප්‍ය නොකරමි. ස්වකීය සිත (අල්පෙච්ඡ සන්තුෂ්ටතාවන්ගෙන්) පහදවමි. (වෙදකම්, දූතකම් ආදී එක්විසි) අනේසනයන් දුරුකරමි.
“යම් කලෙක්හි රාගයෙන් යුක්තවූ සිතක් මට උපදීනම් (එකල්හි) තෙමේම ප්‍රත්‍යවේක්‍ෂා කරමි. එකඟවූ සිත් ඇත්තේ ඒ මම එම (රාගී) අදහස මෙසේ අවවාද කර ගනිමින් දමනය කරමි. කෙසේද යත්?
“තෝ ඇලුම් කටයුතු දෙයෙහි ඇලෙහිද, ද්වේෂ කටයුතු දෙයෙහි ද්වේෂ කෙරෙහිද, මුළාවියුතු දැයෙහි මුළාවෙහිද (එසේ නම්) වනයෙන් නික්ම යව.
“මේ (අරණ්‍ය) වාසය පිරිසිදුවූ, නිර්‍මල තපොගුණ ඇතියනටය. තෝ මේ පිරිසිදු (වාසය) දූෂ්‍ය (අපිරිසිදු) නොකරව. (එසේ නම්) වනයෙන් නික්ම යව.
“ගිහිව හැමකල්හි (ඒ තමාට) සුදුසු දෑ ලබන්නෙහිය. (ගිහිබව හා පැවිදිබව යන) දෙකම වරද්දා නොගනුව. වනයෙන් නික්ම යව.
“සොහොන් පෙනෙල්ල යම් සේ කිසි කටයුත්තකට නොයොදාද, ගමෙහි හෝ අරණෙහි හෝ කාෂ්ට (දර) යයි සම්මත නොවේද (එසේම)
“තෝ සෙහොන් පෙනෙල්ලක් වැනි වෙහිය. ගිහියෙක් නොවේ, පැවිද්දෙක්ද නොවේ. ගිහි පැවිදි දෙපසින්ම මිදුනේ වෙහිය. අදම වනයෙන් නික්ම යව.
“තාගේ මෙබඳු ගතියක් වෙහි නම් මෙය කවරෙක් දනීද, මාගේ ශ්‍රද්‍ධා දුරය දුරු කෙරෙයි නම් (එය) කුසීත බව වැඩිවීම පිණිසද පවතී.
“නුවර වැසියන් අසූචි පිළිකුල් කරන්නාක් මෙන් නුවණැත්තෝ තා පිළිකුල් කරන්නාහුයි. ඎෂීහු තා ඇද දමා හැමකල්හි චෝදනා කරන්නාහුය.
“නුවණැත්තෝ තා ඉක්මවූ සසුන ඇත්තෙකැයි (චෝදනා වශයෙන්) කියන්නාහුය. නුවණැත්තන්ගේ සහවාසය නොලබන්නාවූ තෝ කෙසේ ජීවත් වන්නෙහිද?
“බලවත් ඇත් රජෙක් තෙම ත්‍රිමද ගලිතවූ, මෘතඞ්ග හස්ති කුලයෙහි ජාතවූ, උපන් සැටවස් ඉක්ම ගිය මහ ඇතෙකු එළඹ ඇත් රැළෙන් බැහැර කෙරෙයි නම්,
“ඇත් රැළෙන් බැහැරවූ එම ඇතා ලොකු සුවයක් නොවිඳී. දුක්ඛිතව දොම්නස් වේ. ලතවෙමින් වෙවුලයි.
“එසේම ජටාධර තවුසෝ අඥානවූ ඔහු (තවුස් පිරිසෙන්) බැහැර කෙරෙත්. ඔවුන් විසින් බැහැර කරණ ලද තෝ (සිත කය දෙකින්ම) සුවයක් නොලබන්නෙහිය.
“දිවා කල්හිද, යලි රාත්‍රියෙහිද, හැමදා ශෝක නමැති හුල ඇත්තේය. ඇත් රැලෙන් බැහැර කළ ඇතෙකු මෙන් (තෝ) පරිළාහයෙන් දැවෙහිය.
“යම් සේ ස්වර්‍ණය කිසිතැනෙක්හි යකුළ නොදවාද, එසේම සීලයෙන් තොරවූ තෝ කිසි තැනෙක්හි ධ්‍යාන නොකරන්නෙහිය.
“තෝ ගිහිගෙයි වසන්නේ නමුදු කෙසේ ජීවත් වන්නෙහිද, තට මව සතුවූ හෝ, පියා සතුවූ තැන්පත්කොට තබන ලද ධනයක් නැත.
“සිරුරෙහි ඩහ වගුරුවමින්, තෙමේම කර්‍මාන්තකොට ගිහිගෙයි මෙසේ ජීවත් වන්නෙහිය. තට එය රිසි නොවේ නම් මැනවි.
“මෙසේ මම එහිදී කිළිටිබවට ගිය සිත වලක්වමි. නොයෙක් ධර්‍ම කථා කියා පවින් සිත වැළකීමි.
“නොපමාව වෙසෙන සුළුවූ මෙසේ වනයෙහි වසනා මට අවුරුදු තික් දහසක් ඉක්ම ගියහ.
“උත්තාමාර්ත්‍ථයවූ (නිවණ) සොයන අප්‍රමාදයෙහි ඇළුනු මා දැක පදුමුත්තර බුදුරජාණන් වහන්සේ මාගේ සමීපයට එළඹි සේක.
“(රන්) තිඹිරි ගෙයක වර්‍ණයට බඳු පැහැ ඇති, පමණ කොනළ හැකි ගුණ ඇති, උපමා විෂයාතික්‍රාන්තවූ, රූපයෙන් අසදෘෂවූ බුදුරජාණන් වහන්සේ එකල්හි අහසෙහි සක්මන් කළ සේක.
“මැනවින් පිපුණු මහ සල් රුකක් මෙන්ද, වැසි වළාකුළු අතරෙහිවූ විදුලියක් මෙන්ද, නුවණින් අසදෘශවූ බුදුරජාණන් වහන්සේ එකල්හි අහසෙහි සක්මන් කළ සේක.
“අභීතවූ සිංහ රාජයෙකු මෙන්ද, දර්පිතවූ ඇත් රජෙකු මෙන්ද, ලංවිය නොහැකි ව්‍යාඝ්‍ර රාජයෙකු මෙන්ද (බුදුරජාණන් වහන්සේ) එකල්හි අහසෙහි සක්මන් කළ සේක.
“(දිව්‍ය ස්වර්‍ණයනටද වඩා ශ්‍රේෂ්ඨ) සිංගී නම් ස්වර්‍ණ නිෂ්කයේ (කළන් විස් හෝ විසිපහ නිෂ්කයයි) පැහැයට බඳු පැහැ ඇති, කිහිරඟුරු මෙන් (දිලිසෙන්නාවූ) ජොතිරස නම් මැණික මෙන්වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ එකල්හි අහසෙහි සක්මන් කළ සේක.
“නිර්‍මල කෛලාශය වැනිවූ, පූර්‍ණ චන්‍ද්‍රයා වැනිවූ, මධ්‍යාහ්නයෙහි සූර්‍ය්‍යයා වැනිවූ (බුදුරජාණන් වහන්සේ) එකල්හි අහසෙහි සක්මන් කළ සේක.