පවන් අතු පිදීමේ අනුසස් අට

star_outline

“විධූපනෙ සුගතෙ දත්වා තාලවණ්ටෙ ච සොභනෙ,

අට්ඨානිසංසෙ අනුභොමි කම්මානුච්ඡවිකෙ මම

-

සීතං උණ්හං න ජානාමි පරිළාහො න විජ්ජති,

දරථං නාභිජානාමි චිත්තසන්තාපනං මම.

-

රාගග්ගි දොසමොහග්ගි මානග්ගි දිට්ඨි අග්ගිච,

සබ්බග්ගි නිබ්බුතා මය්හං තස්ස නිස්සන්දතො මම

-

මොරහත්ථෙ චාමරියො දත්වා සංඝෙ ගණුත්තමෙ උපසන්තකිලෙසොහං විරහාමි අනංගණො”

තථාගතයන් වහන්සේට ශෝභන වූ පවන් අතු ද තල්වැට ද පුදා මාගේ කර්මයට අනුරූප වූ අනුසස් අටක් ලබමි. ශීතයෙන් හා උෂ්ණයෙන් පීඩා නො ලබමි. ශරීර දාහයක් ද නැත. මාගේ සිත තවන්නා වූ දාහයක් ද නැත. රාගග්නිය ය, ද්වේෂාග්නිය ය, මෝහාග්නිය ය, මානාග්නිය ය, දෘෂ්ට්‍යාග්නිය ය යන සකලාග්නීහු මගේ ඒ කුශලයාගේ නිස්සන්දයෙන් මාහට නිවුණාහු ය. මොනර පිල් හා චාමර ද සංඝයා හට දී, සන්සුන් කෙලෙස් ඇත්තේ කෙලෙස් වලින් මිදී වාසය කරමි.