මෙසේ මාගේ ස්වාමිදරු වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ ජේතවනාරාමය හා පූර්වාරාමය පිළිගෙන, සියලු දිව්ය බ්රහ්මාදීන් හා අඟු මගධ දෙරට වාසී වූ ද, කාසී කොසොල් දෙරට වාසී වූ ද මිනිසුන්ට මෙලොව පරලොව වැඩ දක්වා අනුශාසනා කරමින් වැඩවසන සමයෙහි, දඹදිව මිනිසුන් අතුරෙන් නොයෙක් සිය ගණන් පවිටු මිනිසුන් එකතු කොට ගෙන “අපි බුදුවරු ය” යි කිය කියා නොයෙක් විරූප දෘෂ්ටි ගෙන ලාභ සත්කාර පිණිස ලොව මුළා කරමින් ඇවිදිනා වූ පූර්ණ කාශ්යප ය, මක්ඛලී ගෝසාල ය, අජිත කේශකම්බල ය, කකුද කාත්යායන ය, සංජය බෙල්ලට්ඨි පුත්ර ය, නිගණ්ඨ නාථ පුත්ර යැයි කියා පන්සියයක් පිරිස් ඇති මිථ්යා දෘෂ්ටිකයෝ සදෙනෙක් විසුවාහුය.
ඔවුන් සදෙනා මැඩ පැවැත්වීම පිණිස බුදුරජාණන් වහන්සේ බුදු වූ සත්වෙනි අවුරුද්දෙහි ඇසළ මස මැදි පොහොය ලත් උතුරුසල නැකතින්, අනන්ත අපරිමාණ වූ බුදුරජාණන් වහන්සේලාගේ වංශානුගත චාරිත්ර වූ පරිද්දෙන් පූජාවලියෙහි ආ ලෙස ‘යමා මහ පෙළහර’ දක්වා, ඒ ප්රාතිහාර්යය දැකීම පිණිස සතිස් යොදුනෙක පැතිර සිටි ශ්රමණ බ්රාහ්මණාදී මහ පිරිස් බල බලා සිටියදී තුන් පියවරින් තව්තිසා භවනයට වැඩ, ශක්රයාගේ පාණ්ඩුකම්බල ශෛලාසනයෙහි වස් එළඹ, එහි රැස්වූ මාතෘ දිව්ය පුත්රයා ප්රමුඛ වූ දස දහසක් සක්වළ සියලු බ්රහ්මයන්ට “කුසලා ධම්මා අකුසලා ධම්මා අව්යාකතා ධම්මා” යනාදී සප්ත ප්රකරණයකින් යුක්ත වූ විජම් පිටකය දිග හැර, මනුෂ්ය ගණනයෙන් තුන් මාසයක් මුළුල්ලෙහි අභිධර්ම දේශනාව කොට, මාතෘ දිව්ය පුත්රයා ප්රධාන කොට ඇති අසූ කෙළ දහසක් පමණ දිව්ය බ්රහ්මයන් නිවන් දැක්වූ සේක.
බුදුරජාණන් වහන්සේ තව්තිසා දෙව්ලොව පාණ්ඩුකම්බල ශෛලාසනයෙහි වැඩහිඳ අභිධර්මය දේශනා
කිරීම