483-498. “මහණෙනි, මේ නීවරණයෝ පසකි. කවර නම් පසක් ද යත්: කාමච්ඡන්දනීවරණය, ව්‍යාපාදනීවරණය, ථීනමිද්ධනීවරණය, උද්ධච්චකුක්කුච්චනීවරණය, විචිකිච්ඡානීවරණය යනුයි. මහණෙනි, මේ වනාහි පංච නීවරණයෝයි. මහණෙනි, මේ පංච නීවරණයන් විශේෂයෙන් දැනීම පිණිස -පෙ- පිරිසිඳ දැනීම පිණිස -පෙ- ක්ෂය කිරීම පිණිස -පෙ- ප්‍රහාණය පිණිස ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය වැඩිය යුතුයි. කවර නම් ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයක් ද යත්: මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුව විවේකය ඇසුරු කළ, විරාගය ඇසුරු කළ, නිරෝධය ඇසුරු කළ, නිවනට නැමුණු සම්මාදිට්ඨිය වඩයි -පෙ- සම්මාසමාධිය වඩයි. මහණෙනි, මේ පංච නීවරණයන් විශේෂයෙන් දැනීම පිණිස -පෙ- පිරිසිඳ දැනීම පිණිස -පෙ- ක්ෂය කිරීම පිණිස -පෙ- ප්‍රහාණය පිණිස මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය වැඩිය යුතුයි” යි වදාළ සේක.

499-514. “මහණෙනි, මේ උපාදානස්කන්ධ පසකි. කවර නම් පසක් ද යත්: රූප උපාදානස්කන්ධය, වේදනා උපාදානස්කන්ධය, සඤ්ඤා උපාදානස්කන්ධය, සංඛාර උපාදානස්කන්ධය, විඤ්ඤාණ උපාදානස්කන්ධය යනුයි. මහණෙනි, මේ වනාහි උපාදානස්කන්ධ පසයි. මහණෙනි, මේ උපාදානස්කන්ධ පස විශේෂයෙන් දැනීම පිණිස -පෙ- පිරිසිඳ දැනීම පිණිස -පෙ- ක්ෂය කිරීම පිණිස -පෙ- ප්‍රහාණය පිණිස ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය වැඩිය යුතුයි. කවර නම් ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයක් ද යත්: මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුව විවේකය ඇසුරු කළ, විරාගය ඇසුරු කළ, නිරෝධය ඇසුරු කළ, නිවනට නැමුණු සම්මාදිට්ඨිය වඩයි -පෙ- සම්මාසමාධිය වඩයි. මහණෙනි, මේ උපාදානස්කන්ධ පස විශේෂයෙන් දැනීම පිණිස -පෙ- පිරිසිඳ දැනීම පිණිස -පෙ- ක්ෂය කිරීම පිණිස -පෙ- ප්‍රහාණය පිණිස මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය වැඩිය යුතුයි” යි වදාළ සේක.

515-530. “මහණෙනි, මේ ඕරම්භාගිය (යට කොටසට අයත්) සංයෝජන (බැඳීම්) පසකි. කවර පසක් ද යත්: සක්කාය දෘෂ්ටිය, විචිකිච්ඡාව, සීලබ්බතපරාමාසය, කාමච්ඡන්දය, ව්‍යාපාදය යි. මහණෙනි, මේ වනාහි ඕරම්භාගිය සංයෝජන පසයි. මහණෙනි, මේ ඕරම්භාගිය සංයෝජන පස විශේෂයෙන් දැනීම පිණිස -පෙ- පිරිසිඳ දැනීම පිණිස -පෙ- ක්ෂය කිරීම පිණිස -පෙ- ප්‍රහාණය පිණිස ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය වැඩිය යුතුය. කවර ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයක් ද යත්: මහණෙනි, මේ සස්නෙහි භික්ෂුව විවේකය ඇසුරු කළ, විරාගය ඇසුරු කළ, නිරෝධය ඇසුරු කළ, නිවනට නැමුණු සම්‍යක් දෘෂ්ටිය වඩයි -පෙ- සම්‍යක් සමාධිය වඩයි. මහණෙනි, මේ ඕරම්භාගිය සංයෝජන පස විශේෂයෙන් දැනීම පිණිස -පෙ- පිරිසිඳ දැනීම පිණිස -පෙ- ක්ෂය කිරීම පිණිස -පෙ- ප්‍රහාණය පිණිස මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය වැඩිය යුතුය” යි.

531-546. “මහණෙනි, මේ උද්ධම්භාගිය (උඩ කොටසට අයත්) සංයෝජන (බැඳීම්) පසකි. කවර පසක් ද යත්: රූප රාගය, අරූප රාගය, මානය, උද්ධච්චය, අවිද්‍යාව යි. මහණෙනි, මේ වනාහි උද්ධම්භාගිය සංයෝජන පසයි. මහණෙනි, මේ උද්ධම්භාගිය සංයෝජන පස විශේෂයෙන් දැනීම පිණිස -පෙ- පිරිසිඳ දැනීම පිණිස -පෙ- ක්ෂය කිරීම පිණිස -පෙ- ප්‍රහාණය පිණිස ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය වැඩිය යුතුය. කවර ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයක් ද යත්: මහණෙනි, මේ සස්නෙහි භික්ෂුව විවේකය ඇසුරු කළ, විරාගය ඇසුරු කළ, නිරෝධය ඇසුරු කළ, නිවනට නැමුණු සම්‍යක් දෘෂ්ටිය වඩයි -පෙ- සම්‍යක් සමාධිය වඩයි. මහණෙනි, මේ උද්ධම්භාගිය සංයෝජන පස විශේෂයෙන් දැනීම පිණිස -පෙ- පිරිසිඳ දැනීම පිණිස -පෙ- ක්ෂය කිරීම පිණිස -පෙ- ප්‍රහාණය පිණිස මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය වැඩිය යුතුය” යි.

(ඒසනා සූත්‍රයන් මෙන් සියලු පෙය්‍යාලයන්හි සූත්‍ර දහසය බැගින් විස්තර කළ යුතුය.)

ඕඝ, යෝග, උපාදාන, ගන්ථ, අනුසය ද, කාමගුණ, නීවරණ, ඛන්ධ, ඕරම්භාගිය, උද්ධම්භාගිය යන සූත්‍රයි.

අවිජ්ජා වර්ගය පළමුවැන්නයි, විහාර වර්ගය දෙවැන්න යැයි කියනු ලැබේ. මිච්ඡත්ත වර්ගය තුන්වැන්නයි, පටිපත්ති වර්ගය හතරවැන්නයි. අඤ්ඤතිත්ථිය වර්ගය පස්වැන්නයි, සූරිය පෙය්‍යාලය හයවැන්නයි. ඒකධම්ම වර්ග දෙකකි, ගංගා පෙය්‍යාල ද හතරකි. අප්පමාද වර්ගය දහතුන්වැන්නයි, බල වර්ගය දහහතරවැන්නයි. ඒසනා වර්ගය පහළොස්වැන්නයි, ඕඝ වර්ගය දහසයවැන්නයි.