4. 7.
1. ගැබිනි කාන්තාවක් උපසම්පදා කරවන භික්ෂුණිය ඇවැත් දෙකකට පැමිණේ: උපසම්පදා කරවයි නම් ඒ උත්සාහයේදී දුක්කට ඇවැත වේ. උපසම්පදා කරවූ විට පාචිත්තිය ඇවැත වේ.
2. දරුවකුට කිරි පොවන කාන්තාවක් උපසම්පදා කරවන භික්ෂුණිය ඇවැත් දෙකකට පැමිණේ: උපසම්පදා කරවයි නම් ඒ උත්සාහයේදී දුක්කට ඇවැත වේ. උපසම්පදා කරවූ විට පාචිත්තිය ඇවැත වේ.
3. අවුරුදු දෙකක් ධර්ම හයෙහි හික්මීම සම්පූර්ණ නොකළ සික්ඛමානාවක (උපසම්පදාවට පෙර හික්මෙන පැවිදි තැනැත්තියක) උපසම්පදා කරවන භික්ෂුණිය ඇවැත් දෙකකට පැමිණේ: උපසම්පදා කරවයි නම් ඒ උත්සාහයේදී දුක්කට ඇවැත වේ. උපසම්පදා කරවූ විට පාචිත්තිය ඇවැත වේ.
4. අවුරුදු දෙකක් ධර්ම හයෙහි හික්මීම සම්පූර්ණ කළ, නමුත් භික්ෂුණී සංඝයා විසින් අනුමත නොකළ සික්ඛමානාවක උපසම්පදා කරවන භික්ෂුණිය ඇවැත් දෙකකට පැමිණේ: උපසම්පදා කරවයි නම් ඒ උත්සාහයේදී දුක්කට ඇවැත වේ. උපසම්පදා කරවූ විට පාචිත්තිය ඇවැත වේ.
5. වයස අවුරුදු දොළහ සම්පූර්ණ නොවූ, විවාහ වී පුරුෂ සමාගමයට පැමිණි කාන්තාවක උපසම්පදා කරවන භික්ෂුණිය ඇවැත් දෙකකට පැමිණේ: උපසම්පදා කරවයි නම් ඒ උත්සාහයේදී දුක්කට ඇවැත වේ. උපසම්පදා කරවූ විට පාචිත්තිය ඇවැත වේ.
6. වයස අවුරුදු දොළහ සම්පූර්ණ වූ, නමුත් අවුරුදු දෙකක් ධර්ම හයෙහි හික්මීම සම්පූර්ණ නොකළ, විවාහ වී පුරුෂ සමාගමයට පැමිණි කාන්තාවක උපසම්පදා කරවන භික්ෂුණිය ඇවැත් දෙකකට පැමිණේ: උපසම්පදා කරවයි නම් ඒ උත්සාහයේදී දුක්කට ඇවැත වේ. උපසම්පදා කරවූ විට පාචිත්තිය ඇවැත වේ.
7. වයස අවුරුදු දොළහ සම්පූර්ණ වූ, අවුරුදු දෙකක් ධර්ම හයෙහි හික්මීම සම්පූර්ණ කළ, නමුත් භික්ෂුණී සංඝයා විසින් අනුමත නොකළ, විවාහ වී පුරුෂ සමාගමයට පැමිණි කාන්තාවක උපසම්පදා කරවන භික්ෂුණිය ඇවැත් දෙකකට පැමිණේ: උපසම්පදා කරවයි නම් ඒ උත්සාහයේදී දුක්කට ඇවැත වේ. උපසම්පදා කරවූ විට පාචිත්තිය ඇවැත වේ.
8. සද්ධිවිහාරිණිය (තමා යටතේ උපසම්පදාව ලැබූ ශිෂ්‍ය භික්ෂුණිය) උපසම්පදා කරවා අවුරුදු දෙකක් (ධර්මය උගැන්වීම ආදියෙන්) සංග්‍රහ නොකරන, අනුන් ලවාද සංග්‍රහ නොකරවන භික්ෂුණිය එක් පාචිත්තිය ඇවැතකට පැමිණේ.
9. තමා උපසම්පදා කරවූ උපාධ්‍යාය භික්ෂුණියට (පවත්තිනියට) අවුරුදු දෙකක් උවටැන් නොකරන භික්ෂුණිය එක් පාචිත්තිය ඇවැතකට පැමිණේ.
10. සද්ධිවිහාරිණිය උපසම්පදා කරවා ඇය කැඳවාගෙන (වෙනත් තැනකට) නොයන, කැඳවාගෙන යන ලෙස අනෙකකුට නියෝග නොකරන භික්ෂුණිය එක් පාචිත්තිය ඇවැතකට පැමිණේ.
හත්වන ගබ්භිනී වර්ගයයි.
4. 8.
1. වයස අවුරුදු විස්සට අඩු කුමරියක් උපසම්පදා කරවන භික්ෂුණිය ඇවැත් දෙකකට පැමිණේ: උපසම්පදා කරවයි නම් ඒ උත්සාහයේදී දුක්කට ඇවැත වේ. උපසම්පදා කරවූ විට පාචිත්තිය ඇවැත වේ.
2. වයස අවුරුදු විස්ස සම්පූර්ණ වූ, නමුත් අවුරුදු දෙකක් ධර්ම හයෙහි හික්මීම සම්පූර්ණ නොකළ කුමරියක් උපසම්පදා කරවන භික්ෂුණිය ඇවැත් දෙකකට පැමිණේ: උපසම්පදා කරවයි නම් ඒ උත්සාහයේදී දුක්කට ඇවැත වේ. උපසම්පදා කරවූ විට පාචිත්තිය ඇවැත වේ.
3. වයස අවුරුදු විස්ස සම්පූර්ණ වූ, අවුරුදු දෙකක් ධර්ම හයෙහි හික්මීම සම්පූර්ණ කළ, නමුත් භික්ෂුණී සංඝයා විසින් අනුමත නොකළ කුමරියක් උපසම්පදා කරවන භික්ෂුණිය ඇවැත් දෙකකට පැමිණේ: උපසම්පදා කරවයි නම් ඒ උත්සාහයේදී දුක්කට ඇවැත වේ. උපසම්පදා කරවූ විට පාචිත්තිය ඇවැත වේ.
4. වස් දොළහකට අඩු වූ කල්හි උපසම්පදා කරවන භික්ෂුණිය ඇවැත් දෙකකට පැමිණේ: උපසම්පදා කරවයි නම් ඒ උත්සාහයේදී දුක්කට ඇවැත වේ. උපසම්පදා කරවූ විට පාචිත්තිය ඇවැත වේ.
5. වස් දොළහ සම්පූර්ණ වුවත්, භික්ෂුණී සංඝයා විසින් අනුමත නොකරන ලදුව උපසම්පදා කරවන භික්ෂුණිය ඇවැත් දෙකකට පැමිණේ: උපසම්පදා කරවයි නම් ඒ උත්සාහයේදී දුක්කට ඇවැත වේ. උපසම්පදා කරවූ විට පාචිත්තිය ඇවැත වේ.
6. “ආර්යාව, ඔබ උපසම්පදා කරවීම දැනට ඇති” යි කියනු ලැබූ විට “හොඳයි” යි පිළිගෙන, පසුව දොස් කියන භික්ෂුණිය ඇවැත් දෙකකට පැමිණේ: දොස් කියයි නම් ඒ උත්සාහයේදී දුක්කට ඇවැත වේ. දොස් කී විට පාචිත්තිය ඇවැත වේ.
7. සික්ඛමානාවකට “ආර්යාව, ඉදින් ඔබ මට සිවුරක් දෙන්නෙහි නම්, එවිට මම ඔබ උපසම්පදා කරවන්නෙමි” යි කියා, උපසම්පදා නොකරවන, උපසම්පදා කරවීමට උත්සාහයක් නොකරන භික්ෂුණිය එක් පාචිත්තිය ඇවැතකට පැමිණේ.