4. 8. 10.
දසවන ශික්ෂාපදය
1. සැවැත් නුවර දී පැනවූ ශික්ෂාපදයයි – එකල ථුල්ලනන්දා භික්ෂුණිය දෙමාපියන් ද සැමියා ද අනුමත නොකළ සික්ඛමානාවක් (උපසම්පදාවට පෙර හික්මෙන තැනැත්තියක්) උපසම්පදා කරවයි. දෙමාපියෝ ද සැමියා ද හෙළා දකිති, නුගුණ කියති, දොස් පතුරුවති: “කෙසේ නම් ආර්යා ථුල්ලනන්දා අප අනුමත නොකළ සික්ඛමානාව උපසම්පදා කරවන්නී ද?” කියා. හෙළා දකින, නුගුණ කියන, දොස් පතුරුවන දෙමාපියන්ගේ ද සැමියාගේ ද (ඒ අපකීර්ති කතාව) භික්ෂුණීහු ඇසූහ. අල්පේච්ඡ (ආශා අඩු) යම් භික්ෂුණීහු වූවාහු ද -පෙ- ඔවුහු හෙළා දකිති, නුගුණ කියති, දොස් පතුරුවති: “කෙසේ නම් ආර්යා ථුල්ලනන්දා දෙමාපියන් ද සැමියා ද අනුමත නොකළ සික්ඛමානාවක් උපසම්පදා කරවන්නී ද?” කියා. -පෙ- “මහණෙනි, ථුල්ලනන්දා භික්ෂුණිය දෙමාපියන් ද සැමියා ද අනුමත නොකළ සික්ඛමානාවක් උපසම්පදා කරවන බව සැබෑ ද?” “සැබෑ ය, භාග්‍යවතුන් වහන්ස.” භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ ගැරහූ සේක. -පෙ- “මහණෙනි, කෙසේ නම් ථුල්ලනන්දා භික්ෂුණිය දෙමාපියන් ද සැමියා ද අනුමත නොකළ සික්ඛමානාවක් උපසම්පදා කරවන්නී ද? මහණෙනි, මෙය නොපැහැදුණු අයගේ පැහැදීම පිණිස හෝ නොවේ. -පෙ- මහණෙනි, භික්ෂුණීහු මේ ශික්ෂාපදය මෙසේ උදෙසිය යුතු ය (ප්‍රකාශ කළ යුතු ය):
“යම් භික්ෂුණියක් දෙමාපියන් හෝ සැමියා හෝ අනුමත නොකළ සික්ඛමානාවක් උපසම්පදා කරවයි නම්, පාචිත්තිය ඇවැත් වේ” යනුයි.
2. යා පන යනු: යම් කෙනෙක්, යම් ආකාරයක කෙනෙක් -පෙ- භික්ඛුනී යනු -පෙ- මේ අර්ථයෙහි අදහස් කරන ලද්දේ මේ භික්ෂුණිය යි.
මාතාපිතරො නම්: උපත දුන් දෙමාපියෝ ය.
සාමික නම්: යමෙකු විසින් (බිරිඳ ලෙස) භාර ගන්නා ලද්දී වේ ද, ඔහු ය.
අනනුඤ්ඤාතා යනු: නොවිචාරා ය.
සික්ඛමානා නම්: දෙවසරක් ශික්ෂාපද සයෙහි හික්මුණු තැනැත්තිය යි.
වුට්ඨාපෙය්‍ය යනු: උපසම්පදා කරවයි.
“උපසම්පදා කරවන්නෙමි”යි භික්ෂුණී පිරිස හෝ ආචාර්යාවක හෝ පාත්‍රයක් හෝ සිවුරක් හෝ සොයයි නම්, සීමාව හෝ සම්මත කරයි නම්, දුක්කට ඇවැත් වේ. ඥප්තියෙන් (කර්මයේ මුල් දැන්වීමෙන්) දුක්කට ඇවැත් වේ. කර්ම වාක්‍ය දෙකෙන් දුක්කට ඇවැත් දෙකක් වේ. කර්ම වාක්‍යය අවසන් වූ විට උපාධ්‍යායිනියට පාචිත්තිය ඇවැත් වේ. භික්ෂුණී පිරිසට ද ආචාර්යාවට ද දුක්කට ඇවැත් වේ.
නොදැන උපසම්පදා කරවයි නම් ද, විචාරා උපසම්පදා කරවයි නම් ද, සිහි විකල් වූවෙකුට ද -පෙ- මුලින්ම මේ වරද කළ තැනැත්තාට (ආදිකම්මිකයාට) ද ඇවැත් නැත.
දසවන ශික්ෂාපදය යි.
4. 8. 11.
එකොළොස්වන ශික්ෂාපදය
1. එකල භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ රජගහ නුවර කලන්දකනිවාප නම් වූ වේළුවන විහාරයෙහි වැඩ වසන සේක. එකල ථුල්ලනන්දා භික්ෂුණිය “සික්ඛමානාවක් (උපසම්පදාවට පෙර හික්මෙන තැනැත්තියක්) උපසම්පදා කරවන්නෙමි”යි ස්ථවිර භික්ෂූන් රැස් කරවා, බොහෝ කෑ යුතු දේ හා බුදිය යුතු දේ දැක, “ආර්යයන් වහන්ස, මම දැනට සික්ඛමානාව උපසම්පදා නොකරවන්නෙමි”යි ස්ථවිර භික්ෂූන් පිටත් කර හැර, දේවදත්ත, කෝකාලික, කටමෝරකතිස්සක, ඛණ්ඩදේවියගේ පුත්‍රයා හා සමුද්දදත්ත යන මොවුන් රැස් කරවා සික්ඛමානාව උපසම්පදා කරවූවා ය. අල්පේච්ඡ (ආශා අඩු) යම් භික්ෂුණීහු වූවාහු ද -පෙ- ඔවුහු හෙළා දකිති, නුගුණ කියති, දොස් පතුරුවති: “කෙසේ නම් ආර්යා ථුල්ලනන්දා පාරිවාසික ඡන්දය (පිරිස නැගිට ගිය පසු ඉතිරි වූ කැමැත්ත) දීමෙන් සික්ඛමානාවක් උපසම්පදා කරවන්නී ද?” කියා. -පෙ- “මහණෙනි, ථුල්ලනන්දා භික්ෂුණිය පාරිවාසික ඡන්දය දීමෙන් සික්ඛමානාවක් උපසම්පදා කරවූ බව සැබෑ ද?” “සැබෑ ය, භාග්‍යවතුන් වහන්ස.” භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ ගැරහූ සේක. -පෙ- “මහණෙනි, කෙසේ නම් ථුල්ලනන්දා භික්ෂුණිය පාරිවාසික ඡන්දය දීමෙන් සික්ඛමානාවක් උපසම්පදා කරවන්නී ද? මහණෙනි, මෙය නොපැහැදුණු අයගේ පැහැදීම පිණිස හෝ නොවේ. -පෙ- මහණෙනි, භික්ෂුණීහු මේ ශික්ෂාපදය මෙසේ උදෙසිය යුතු ය (ප්‍රකාශ කළ යුතු ය):
“යම් භික්ෂුණියක් පාරිවාසික ඡන්දය දීමෙන් සික්ඛමානාවක් උපසම්පදා කරවයි නම්, පාචිත්තිය ඇවැත් වේ” යනුයි.
2. යා පන යනු: යම් කෙනෙක්, යම් ආකාරයක කෙනෙක් -පෙ- භික්ඛුනී යනු -පෙ- මේ අර්ථයෙහි අදහස් කරන ලද්දේ මේ භික්ෂුණිය යි.
3. පාරිවාසිකඡන්දදානෙන යනු: පිරිස නැගිට ගිය කල්හි ය (කැමැත්ත අත්හැර, කයින් හෝ වචනයෙන් හෝ කැමැත්ත අත්හැරීම පමණකින් හෝ පිරිස නැගිට ගිය කල්හි).
සික්ඛමානා නම්: දෙවසරක් ශික්ෂාපද සයෙහි හික්මුණු තැනැත්තිය යි.
වුට්ඨාපෙය්‍ය යනු: උපසම්පදා කරවයි.
“උපසම්පදා කරවන්නෙමි”යි භික්ෂුණී පිරිස හෝ ආචාර්යාවක හෝ පාත්‍රයක් හෝ සිවුරක් හෝ සොයයි නම්, සීමාව හෝ සම්මත කරයි නම්, දුක්කට ඇවැත් වේ. ඥප්තියෙන් දුක්කට ඇවැත් වේ. කර්ම වාක්‍ය දෙකෙන් දුක්කට ඇවැත් දෙකක් වේ. කර්ම වාක්‍යය අවසන් වූ විට උපාධ්‍යායිනියට පාචිත්තිය ඇවැත් වේ. භික්ෂුණී පිරිසට ද ආචාර්යාවට ද දුක්කට ඇවැත් වේ.
පිරිස නැගිට නොගිය කල්හි උපසම්පදා කරවයි නම් ද, සිහි විකල් වූවෙකුට ද -පෙ- මුලින්ම මේ වරද කළ තැනැත්තාට (ආදිකම්මිකයාට) ද ඇවැත් නැත.
එකොළොස්වන ශික්ෂාපදය යි.