10. 1. 4.
4. සමුදය සූත්‍රය
413. (මෙහි පළමුවෙනි ඡේදය මේ වර්ගයේ 3 වෙනි සූත්‍රයේ පළමුවෙනි ඡේදය මෙනි.) “ඇවැත්නි, රූපය තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට, රූපයට හේතුව තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට, රූප නිරෝධය තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට, රූප නිරෝධයට පැමිණෙන ප්‍රතිපදාව තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට; සත්වතෙමේ මරණින් මතුවේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද සිතේ. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියාද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේද නොවේයයිද සිතෙයි.
“ඇවැත්නි, වේදනාව තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට, වේදනාවට හේතුව තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට, වේදනා නිරෝධය තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට, වේදනා නිරෝධයට පැමිණෙන ප්‍රතිපදාව තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට; සත්වතෙමේ මරණින් මතුවේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද සිතෙයි. සත්ව තෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියාද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේද නොවේයයිද සිතෙයි. “ඇවැත්නි, සංඥාව තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට, සංඥාවට හේතුව තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට, සංඥා නිරෝධය තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට, සංඥා නිරෝධයට පැමිණෙන ප්‍රතිපදාව තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයි සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියාද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේද නොවේයයිද සිතෙයි. “ඇවැත්නි, සංස්කාරය තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට, සංස්කාරයට හේතුව තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට, සංස්කාර නිරෝධය තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට, සංස්කාර නිරෝධයට පැමිණෙන ප්‍රතිපදාව තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද සිතෙයි. සත්ව තෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියාද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේද නොවේයයිද සිතෙයි. “ඇවැත්නි, විඤ්ඤාණය තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට, විඤ්ඤාණයට හේතුව තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට, විඤ්ඤාණ නිරෝධය තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට, විඤ්ඤාණ නිරෝධයට පැමිණෙන ප්‍රතිපදාව තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නාහට නොදක්නාහට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේත් නොවේයයිද සිතෙයි.
“ඇවැත්නි, රූපය තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට, රූපයට හේතුව තත්වූ පරිදි දන්නාහට දක්නාහට, රූප නිරෝධය තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට, රූප නිරුද්ධයට පැමිණෙන ප්‍රතිපදාව තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයි නොසිතේ. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියා නොසිතෙයි. සත්ව තෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේත් නොවේයයිද නොසිතෙයි. “ඇවැත්නි, වේදනාව තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට, වේදනාවට හේතුව තත්වූ පරිදි දන්නාහට දක්නාහට, වේදනා නිරෝධය තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට, වේදනා නිරුද්ධයට පැමිණෙන ප්‍රතිපදාව තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයි නොසිතේ. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද නොසිතෙයි. සත්ව තෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි නොවන්නේද වෙයි කියා නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේත් නොවේයයිද නොසිතෙයි. “ඇවැත්නි, සංඥාව තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට, සංඥාවට හේතුව තත්වූ පරිදි දන්නාහට දක්නාහට, සංඥා නිරෝධය තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට, සංඥා නිරුද්ධයට පැමිණෙන ප්‍රතිපදාව තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයි නොසිතේ. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද නොසිතෙයි. සත්ව තෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියාද නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේත් නොවේයයිද නොසිතෙයි. “ඇවැත්නි, සංස්කාරය තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට, සංස්කාරයට හේතුව තත්වූ පරිදි දන්නාහට දක්නාහට, සංස්කාර නිරෝධය තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට, සංස්කාර නිරුද්ධයට පැමිණෙන ප්‍රතිපදාව තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයි නොසිතේ. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියා නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේත් නොවේයයිද නොසිතෙයි. “ඇවැත්නි, විඤ්ඤාණය තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට, විඤ්ඤාණයට හේතුව තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට, විඤ්ඤාණ නිරෝධය තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට, විඤ්ඤාණ නිරෝධයට පැමිණෙන ප්‍රතිපදාව තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට දක්නාහට; සත්වයා මරණින් මතු වේයයි නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයි නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වේයයිද නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේද නොවේයයිද නොසිතෙයි. ඇවැත්නි, යම් කාරණයකින් එය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ප්‍රකාශ නොකරන ලද්දේද මේ ඊට හේතුවයි. මේ ප්‍රත්‍යයයි.”
10. 1. 5.
5. පෙම සූත්‍රය
414. (මෙහි පළමුවෙනි ඡේදය මේ වර්ගයේ 3 වෙනි සූත්‍රයේ පළමුවෙනි ඡේදය මෙනි.) “ඇවැත්නි, රූපයෙහි පහ නොවූ රාගය ඇති, පහ නොවූ කැමැත්ත ඇති, පහ නොවූ ආශාව ඇති, පහ නොවූ පිපාසය ඇති, පහ නොවූ දාහය ඇති, පහ නොවූ තණ්හාව ඇති පුද්ගලයාට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියාද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේ නොවේයයිද සිතෙයි.
“ඇවැත්නි, වේදනාවෙහි පහ නොවූ රාගය ඇති, පහ නොවූ කැමැත්ත ඇති, පහ නොවූ ආශාව ඇති, පහ නොවූ පිපාසය ඇති, පහ නොවූ දාහය ඇති, පහ නොවූ තණ්හාව ඇති පුද්ගලයාට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියාද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේ නොවේයයිද සිතෙයි. “ඇවැත්නි, සංඥාවෙහි පහ නොවූ රාගය ඇති, පහ නොවූ කැමැත්ත ඇති, පහ නොවූ ආශාව ඇති, පහ නොවූ පිපාසය ඇති, පහ නොවූ දාහය ඇති, පහ නොවූ තණ්හාව ඇති පුද්ගලයාට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියාද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේ නොවේයයිද සිතෙයි. “ඇවැත්නි, සංස්කාරයන්හි පහ නොවූ රාගය ඇති, පහ නොවූ කැමැත්ත ඇති, පහ නොවූ ආශාව ඇති, පහ නොවූ පිපාසය ඇති, පහ නොවූ දාහය ඇති, පහ නොවූ තණ්හාව ඇති පුද්ගලයාට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියාද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේ නොවේයයිද සිතෙයි. “ඇවැත්නි, විඤ්ඤාණයෙහි පහ නොවූ රාගය ඇති, පහ නොවූ කැමැත්ත ඇති, පහ නොවූ ප්‍රේමය ඇති, පහ නොවූ පිපාසය ඇති, පහ නොවූ දාහය ඇති, පහ නොවූ තෘෂ්ණාව ඇති පුද්ගලයාහට; සත්වයා මරණින් මතු වේයයි සිතේ. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියාද සිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේ නොවේයයිද සිතෙයි.
“ඇවැත්නි, රූපයෙහි පහ වූ ආශා ඇති, පහ වූ කැමැත්ත ඇති, පහ වූ ප්‍රේමය ඇති, පහ වූ පිපාසය ඇති, පහ වූ දාහය ඇති, පහ වූ තෘෂ්ණාව ඇති පුද්ගලයාට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයිද නොසිතෙයි. සත්ව තෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියාද නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේ නොවේයයිද නොසිතෙයි. “ඇවැත්නි, වේදනාවෙහි පහ වූ ආශා ඇති, පහ වූ කැමැත්ත ඇති, පහ වූ ප්‍රේමය ඇති, පහ වූ පිපාසය ඇති, පහ වූ දාහය ඇති, පහ වූ තෘෂ්ණාව ඇති පුද්ගලයාට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයිද නොසිතෙයි. සත්ව තෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියාද නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේ නොවේයයිද නොසිතෙයි. “ඇවැත්නි, සංඥාවෙහි පහ වූ ආශා ඇති, පහ වූ කැමැත්ත ඇති, පහ වූ ප්‍රේමය ඇති, පහ වූ පිපාසය ඇති, පහ වූ දාහය ඇති, පහ වූ තෘෂ්ණාව ඇති පුද්ගලයාට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයිද නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියාද නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේ නොවේයයිද නොසිතෙයි. “ඇවැත්නි, සංස්කාරයන්හි පහ වූ ආශාව ඇති, පහ වූ කැමැත්ත ඇති, පහ වූ ප්‍රේමය ඇති, පහ වූ පිපාසය ඇති, පහ වූ දාහය ඇති, පහ වූ තෘෂ්ණාව ඇති පුද්ගලයාට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයිද නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියාද නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේ නොවේයයිද නොසිතෙයි. “ඇවැත්නි, විඤ්ඤාණයෙහි පහ වූ ආශාව ඇති, පහ වූ කැමැත්ත ඇති, පහ වූ ප්‍රේමය ඇති, පහ වූ පිපාසය ඇති, පහ වූ දාහය ඇති, පහ වූ තෘෂ්ණාව ඇති පුද්ගලයාට; සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේයයිද නොසිතෙයි. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේයයිද නොසිතේ. සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේද වෙයි, නොවන්නේද වෙයි කියාද නොසිතේ. සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවෙයි, නොවන්නේද නොවේයයිද නොසිතෙයි. ඇවැත්නි, යම් කරුණකින් තථාගතයන් වහන්සේ විසින් මෙය නොවදාරන ලද්දේද, මේ ඊට හේතුවයි. මේ ඊට ප්‍රත්‍යයයි.”
10. 1. 6.
6. ආරාම සූත්‍රය
415. මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් කාලයෙක්හි ආයුෂ්මත් ශාරිපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේද ආයුෂ්මත් මහා කොට්ඨිත ස්ථවිරයන් වහන්සේද බරණැස මිගදාය නම් ඉසිපතනයෙහි වාසය කරත්. එකල්හි ආයුෂ්මත් ශාරිපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ සවස් වේලාවෙහි විවේකයෙන් නැගී සිටියේ ආයුෂ්මත් මහා කොට්ඨිත ස්ථවිරයන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හිද එතැනට පැමිණියහ. පැමිණ, ආයුෂ්මත් මහා කොට්ඨිත ස්ථවිරයන් සමග සතුටු වූහ. සතුටු විය යුතු වූ සිහි කටයුතු වූ කථාව කොට නිමවා එක්පසෙක හුන්හ. එක්පසෙක හුන් ආයුෂ්මත් ශාරිපුත්‍ර ස්ථවිරතෙම ආයුෂ්මත් මහා කොට්ඨිත තෙරුන්ට මෙසේ කීයෙහිය: “කිමෙක්ද ඇවැත් කොට්ඨිතය, සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේද?”-“ඇවැත්නි, සත්වයා මරණින් මතු වේයයි යන මෙය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් නොවදාරන ලදී.” “ඇවැත්නි, කිමෙක්ද? සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේද?”-“ඇවැත්නි, සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේය යන මෙයද භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් නොවදාරන ලදී.” “ඇවැත්නි, කිමෙක්ද? සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේත්, නොවන්නේත් වේද?”-“ඇවැත්නි, සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේත් වෙයි, නොවන්නේත් වෙයි යන මෙයද තථාගතයන් වහන්සේ විසින් නොවදාරන ලදී” “ඇවැත්නි, කිමෙක්ද? සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේද, නොවන්නේත් නොවේද?”-“ඇවැත්නි, සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේ, නොවන්නේද නොවේ යන මෙයද තථාගතයන් වහන්සේ විසින් නොවදාරන ලදී.” “ඇවැත්නි, කිමෙක්ද? සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේදැයි මෙසේ විචාරණ ලද්දේද, සත්වතෙමේ මරණින් මතු වේය යන මෙය තථාගතයන් වහන්සේ විසින් නොවදාරන ලද්දේයයි කීයෙහිය. “ඇවැත්නි, කිමෙක්ද? සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේ දැයි මෙසේ විචාරණ ලද්දේද, සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේය යන මෙය තථාගතයන් වහන්සේ විසින් නොවදාරන ලද්දේයයි කීයෙහිය. “ඇවැත්නි, කිමෙක්ද? සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේත් වෙයි, නොවන්නේත් වේදැයි මෙසේ විචාරණ ලද්දේද, සත්වතෙමේ මරණින් මතු වන්නේත් වෙයි, නොවන්නේත් වෙයි යන මෙය තථාගතයන් වහන්සේ විසින් නොවදාරන ලද්දේයයි කීයෙහිය. “ඇවැත්නි, කිමෙක්ද? සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේද, නොවන්නේත් නොවේද යයි මෙසේ විචාරණ ලද්දේද, සත්වතෙමේ මරණින් මතු නොවේ, නොවන්නේද නොවේයයි යන මෙයද තථාගතයන් වහන්සේ විසින් නොවදාරන ලද්දේයයි’ කීයෙහිය. “ඇවැත්නි, යම් කරුණකින් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් මෙය නොවදාරන ලද්දේ නම් ඊට හේතු කවරේද, ඊට ප්‍රත්‍යය කවරේද?”