46. “මම සැදැහැයෙන් ගිහිගෙයින් නික්ම ශාසනයෙහි පැවිදිවීමි. මාගේ ස්මෘති ප්‍රඥාගුණයෝ වැඩී ගියහ. මාගේ සිතද මනාකොට එකාරම්මණයෙක්හි පිහිටියේය. මාරය, තෝ රිසිසේ භයජනක රූපයන් කරන්න, තෝ මා පෙළාලිය නොහෙන්නෙහිමය”

47. “බුද්ධ වීරයන් වහන්ස, නුඹ වහන්සේට මාගේ නමස්කාරය වේවා. නුඹ වහන්සේ සියලු කෙලෙසුන් කෙරෙන් මිදුණු සේක. නුඹවහන්සේගේ අවවාදයෙහි (ප්‍රතිපත්ති මාර්ගයෙහි) පිහිටා වාසය කරන්නෙම් කාමාදී කල්ගතවූ කෙලෙස් නැතිව වෙසෙමි”

48. “යම් තැනෙක පටන් මම ගිහිගෙන් නික්ම සසුන්හි පැවිදිවීම්ද, එතැන් පටන් ලාමකවූ රාගාදී දොසින් යුක්තවූ, මිථ්‍යාවිතර්කයක් නොදනිමි.”

49. “විහ විහ, යයි රැව් දෙන වටුවන්ගේ නාදය හේතුකොට ගෙන වේවයි, උණහපුළුවන්ගේ නොහොත් වඳුරන්ගේ නාදය හේතුකොට ගෙන වේවයි මාගේ සිත නෙසැලෙන්නේය. ඒ එසේමැයි මාගේ සිත එකත්වයෙහි එකඟබවෙහි නිති ඇලී ගියේය”

50. “පොළවද, තෙමීයයි. සුළඟද හමයි. අහස්හි විදුලියද, හැසිරෙයි. කාමාදී විතර්කයෝ සංසිඳෙති. මාගේ සිත ලොකොත්තර සමාධියෙන් යහපත්ව පිහිටියේය.

සිරිවඩ්ඪ ද, රෙවත තෙරුන් ද, සුමංගල ද, සානු ද, රමණීයවිහාරී ද, සමිද්ධි, උජ්ජය හා සඤ්ජය ද, රාමණෙය්‍යක තෙරුන් ද, රණඤ්ජහ විමල ද වේ.

51. “වැසි වලාව සුන්දර ගීතයක් මෙන් ගර්ජනය කෙරෙමින් වසී. මාගේ සෙවෙනි කළ කුටිය සැප එළවන්නීය. වාත ප්‍රවේශ රහිතය. මාගේ සිත නිවන් අරමුණුකොටගෙන යහපත්ව පිහිටියේය. මේඝයා දැන් කැමැත්තෙහි නම් වසින්න”

52. “වැසි වලාව සුන්දර ගීතක් මෙන් ගර්ජනය කෙරෙමින් වසී. සෙවෙනි කළ මාගේ කුටිය සැප එළවන්නීය. වාතප්‍රවේශ රහිතය. මාගේ සිත කායගතාසතිභාවනාරම්මණයෙහි යහපත්ව පිහිටියේය. වැසිවළාව කැමැත්තෙහි නම් වසින්න.”

53. “වැසිවළාව සුන්දර ගීතයක් ගර්ජනය කෙරෙමින් වසී. සෙවෙනි කළ මාගේ කුටිය සැප එළවන්නීය. වාතප්‍රවේශ රහිතය. එහි අප්‍රමාදව වෙසෙමි. වැසිවළාව, දැන් කැමැත්තෙහි නම් වසින්න.”

54. “මේඝය තෙමේ සුන්දර ගීතයක් මෙන් වසී. සෙවෙනි කළ මාගේ කුටිය සැපය එළවන්නීය. වාතප්‍රවේශ රහිතය. එහි තනියම වාසය කෙරෙමි. මේඝය, දැන් කැමැත්තෙහි නම් වසින්න.”

55. “අඳුන් වනයට බැස දික්හඟලා පුටුව කුටියක් කොටගෙන (වාසය කළ මා විසින්) ත්‍රිවිද්‍යාවෙන් පැමිණෙන ලද්දාහ. බුදුහුගේ අනුශාසනය කරනලදී.”

56. “කුටියෙහි කවරෙක්ද? කුටියෙහි පහකළ රාගය ඇති නිර්වාණාරම්මණයෙහි යහපත්ව පිහිටි සිත් ඇති භික්ෂුවෙකි. ඇවත, මෙසේ දැනගන්න. තා විසින් කරනලද කුටිකා තොමෝ නොසිස් වූවාය.”