924. “එළුවා අඥානයයි නුවණැත්තෝ සැබවක්ම කීලු. බලව, අඥානතෙම රහස්හි කටයුතු කර්මය ප්‍රකාශ ස්ථානයෙහි කරන්නේ එය නුසුදුසුයයි දැන නොගණී”යි කීය.

925. “යහළු කොටළු පුත්‍රය, නුඹ වනාහි මට වඩා අඥානයෙහිය කුමක් හෙයින්ද යත්? රැහැණින් විය හා සමග ග්‍රීවයෙහි බඳනා ලද වක්වූ තොල් ඇත්තේ මුඛ බන්ධනයෙන් බඳනාලද මුව ඇත්තේ වෙහි, මොහුට වඩා මම අඥානයෙමියි” දැනගණුව.

926. “යහලුව බැම්මෙන් මුදන ලද්දාවූ යම්බඳුවූ තෝ පැන නොයන්නෙහිද එය තාගේ අන්‍යවූද අඥානකමෙක යහළුව තෝ යම්බඳුවූ සෙනක නම් රජෙකු උසුලාගෙණ යෙහිද හෙතෙමේද ඉතා අඥානයෙකැයි” කීය.

927. “යහළුව අජ රාජය, යම්හෙයකින් මම අඥානයයි දැනගත්තෙහිද (එසේ වේවා) ඉක්බිති සේනක නම් රජ කවර හේතුවකින් අඥාන වීද මා විසින් විචාරණ ලද්දේ එය මට කියව.

928. “යමෙක් සියළු ශබ්ද දන්නා මන්ත්‍රය ලැබ භාර්යාවට දෙන්නේද ඒ කාරණයෙන් ඔහුගේ ආත්මය පිරිහෙන්නේය. ඕතොමෝද ඔහුට නොවන්නේය.

929. “ජනේශ්වරය, තා වැන්නෙක් ආත්මය හැරපියා මෙය මට ප්‍රියයයි ප්‍රියවූවන් ඒකාන්තයෙන් සේවනය කෙරේද, කුමක් හෙයින්ද යත්? ලෝකයෙහි උතුම් සියල්ලට වඩා ආත්මයම ශ්‍රේෂ්ඨවේ. එසේමැයි, රැස්කරණ ලද වස්තු ඇත්තහු විසින් පසුව ප්‍රිය වස්තූහු ලැබිය හැක්කාහු යයි” කීයේය.

930. “රළු නොවූ සිළුටුවූ කරගලෙහි ශුද්ධ කරණ ලද්දාවූ යහපත් මලින් යුක්තවූ සියුම්වූ තියුණුවූ අගද ඇති ඉඳිකටුව මිළදී ගන්ට කවරෙක් කැමැත්තේද,

931. “යහපත් කොට මදිනා ලද්දාවූද යහපත් මළ ඇත්තා වූද පිළිවෙලින් මනාව මට කරණ ලද්දාවූද ගටනා කල්හි ඝනවූ කිණිහිරි පලාගෙණ ඇතුළට වදනාවූද තදවූ ඉඳිකටුව මිළ දී ගන්ට කවරෙක් කැමැත්තේද,

932. “දැන් බොහෝ ඉඳිකටුද බිලී කටුද මේ කඹුරු ගමින් බැහැරට යන්නාහ. කඹුරු ගමෙහි ඉඳිකටු විකුණන්ට මේ කවරෙක් කැමති වේද,

933. “මෙයින් නොයෙක් ආයුධයෝද බැහැරට යෙත්. නානාප්‍රකාරවූ බොහෝවූ කර්මාන්තයෝද වෙත්. මේ කඹුරු ගමෙහි ඉඳිකටු විකුණන්ට මේ කවරෙක් සුදුසුවේද,

934. “දන්නාවූ පුරුෂයා විසින් ඉඳිකටුව කුඹුරු ගමෙහි විකිණිය යුතුය. කුමක් හෙයින්ද යත්? මනාව කරණලද නොමනාව කරණලද කර්මාන්තය ශිල්පාචාරීහුම දනිත්.

935. “සොඳුර, තීගේ පියතෙමේ මා විසින් කරණලද මේ ඉඳිකටුව හැඳින්නේවී නම් තී ලවාද මා පවරන්නේය. යම් බඳුවූ අනික් ධනයකුත් ගෙයි ඇද්ද, ඉනිදු පවරන්නේයයි” කීයේය.

936. “අභිනවාකාරවූ දානය දෙනු ලැබෙයි. මේ අපගේ බත් ඔරුව සුදු බතින් පිරුණීය. අපගේ ස්වාමි දුවද සිටියාය. ඈ පමණක් නොව මල පුඩුගත් අත් ඇති බොහෝ දෙනා සිටියාහ. එසේ හෙයින් බත් කන්නට මට නොවැටහේ.

937. “තුණ්ඩිලය, ත්‍රස්ත වෙහි, භ්‍රමනය වෙහි, පිහිටක් කැමැත්තෙහි අසරණ වූයේ වෙහිය. කොහි යන්නෙහිද, නිරුත්සාහීව අනුභව කරව, මාංශ පිණිසම අපි පෝෂණය කරණු ලබමු.

938. “මඩ රහිතවූ විලට බසුව, සියලු ඩහදිය මල දුරු කරව, යමෙකුගේ ගන්ධය කිසිකලෙකත් නොසිඳේද, එබඳු අළුත්වූ විලෙපනය ගණුවයි” කීයේය.

939. “මඩ නැති විල කවරේද? ඩහදිය මලයයි කුමකට කියනු ලැබේද, අළුත්වූ විලවුන් නම් කවරේද? කවරෙකුගේ ගන්ධය කිසිකලෙක්හි නොසිඳේද?

940. “පඤ්ච ශීලාදීවූ ධර්මයතෙම රාගාදී මඩ රහිත හෙයින් මඩ නැති විලය පාපය ඩහදිය මලයයි කියනු ලැබේ. ශීලයද අළුත්වූ විලවුන් හා සමවේ. ඒ සීලයාගේ ගන්ධය කිසිකලෙකත් නොසිඳෙයි.

941. “අනුන්ගේ සිරුරු නසන්නාවූ අඥානයෝ සතුන් නැසීමෙහි සතුටු වෙත්. සිරුරු දරන්නාහු නොම සතුටු වෙත්. ගුණෙන් පිරුණාවූ පූර්ණ චන්ද්‍රයා යුක්ත දිනයෙහි අප වැන්නෝ සතුටු වන්නාහුම ජීවිතය හරිත්.”