346. පෙරවරු ආදී කාලය තෙම තමා හා සමඟ සියලු සත්වයන් කන්නේය. යම් බඳුවූ කාලය කෑවාවූ සත්වයෙක් ඇද්ද, හෙතෙම තෘෂ්ණාව වැඩීය.

347. රෝම ඇති මහත්වූ බොහෝවූ මිනිසුන්ගේ ශීර්ෂයෝ දක්නා ලැබෙත්. ඒ හිස්ද බෙල්ලෙහි තබන ලද්දාහුය. මෙහිලා කන් ඇත්තෝ හෙවත් ප්‍රඥාවත්හු සමහර කෙනෙකියි.

348. සංයම නැත්තාවූ පුරුෂතෙම පහරදී පීඩා කොට මරා දානය දේද, මෙබඳුවූ බත අනුභව කරන්නාවූ හෙතෙම පාපයෙන් තැවරේ.

349. දුශ්ශීලයා ඉදින් අඹු දරුවන්ද මරා දන් දෙන්නේද, ප්‍රඥා සහිතවූ තැනැත්තේ වනාහි ඒ දානය අනුභව කරන්නේද? පාපයෙන් මිශ්‍ර නොවේයයි.

350. පාදඤ්ජලී නම් රාජ කුමාරයා ඒකාන්තයෙන් සියල්ලන් ප්‍රඥාවෙන් ඉක්මවා බබළයි. මත්තෙහි එසේමැයි තොල් බිඳියි. ඒකාන්තයෙන් අන් කරුණක් බලයි.

351. මේ පාදඤජලීනම් කුමාරයා ධර්මයද අධර්මයද අර්ථයද අනර්ථයද නොදනියි. තොල් බිඳුමෙන් පිටත් කිසිවක් මේ තෙම නොදනියි.

352. තොප හැමදෙනා විසින් කෑලගස දක්නා ලදී. මෙහි කුමකට සැකකරව්ද? සියලු තන්හි රථාචාර්යා තොප විසින් නොම විචාරණ ලද්දේය.

353. එපරිද්දෙන් සියලු විදර්ශනා නුවණින් යම් කෙනෙකුන් ධර්මයෝ නොදන්නා ලද්දාහුද, ඔහු ඒකාන්තයෙන් කෑල ගසෙහි සැක ඉපදවූ සහෝදරයන් සතරදෙනා මෙන් ධර්මයන්හි සැක කෙරෙත්.

354. සාලකය; තෝද එකම පුත්‍රවූයේ වන්නෙහිය. අපගේ කුලයෙහි අධිපතිවූවෙක් වන්නෙහි ගසින් බැසපිය, දැන් එව, ගෙට යන්නෙමු.

355. තා විචාරමි. මා හෘදයෙහියයි හෙවත් තට සුදුසු යයි සිතන්නෙහිද? යම්හෙයකින් මා හුණලීයෙන් ගැසුයෙහිද, එසේ හෙයින් තා හා නොඑමියි මේ පැසුනාවූ අඹ වනයෙහි සිත් අලවයි. තෝ කැමති පරිද්දෙන් ගෙට යව.

356. රාගාදී කෙලෙසුන් සංසිඳීම යයි කියන ලද ශීල සංයමයෙහි ඇලුනාවූ සීතලින් හටගත් බියෙන් පීඩිතවූ මේ තපස්වීතෙම සිටී. එබැවින් මේ තපස්වී තෙම මේ ගෙට ඇතුල්වේවා. සියලු සීතලද පීඩාද දුරු කෙරේවා.

357. මේ කෙලෙස් සංසිඳීමය හික්මීමය ශීල සංයමය යන මෙහි ඇලුනාවූ ඍෂියෙක් නොවේ. වැලි කවරෙක්ද යත්, මේ තෙම ගස්වල අතු ගෝචර කොට ඇති ගිය ගිය තැන දූෂ්‍ය කරන්නාවූද, කෝප කරන්නාවූද, ලාමකවූ වඳුරෙකි. හෙතෙම ඉදින් මේ ගෙට වදී නම් මේ පන්සල් ගෙයද දූෂ්‍ය කරන්නේය.

ඉක්බිති රාජ සිගාලවර ද, සුනඛ ද, එසේම කොසිය ද, ඉච්ඡ ද, කාලඝස ද, ඉක්බිති දානවර සහ ඔට්ඨ ද, සාරථි ද, නැවත පවන ද, සිසිර හා කපි යයි දසයෙකි.

දළ්හ වර්ගය ද, ඉක්බිති සන්ථව වර්ගය ද, කල්‍යාණ වර්ගය ද, අසදිස සහ රුහක වර්ග ද, නතංදළ්හ වර්ගය ද, නැවත බීරණත්ථම්භක ද, කාසාව, උපාහන සහ සිගාල යන වර්ග දසය යි.