“මලනුවූ ලක්ෂමණ කුමාරද නැගිනිවූ සීතා දේවියද එව්. දෙදෙනාම මේ ජලයට බසිව්, මෙසේ මේ භරත කුමාර තෙම කියයි. දසරථ රජතෙම කාලක්‍රියා කෙළේය යනුයි.
“රාම කුමාරයන් වහන්ස, කවර ආනුභාවයකින් ශොක කටයුත්තට ශොක නොකෙරෙහිද, පියරජහු කළුරිය කළ බව අසා දුක නුඹ නොපෙලන්නේද,
“බොහෝකොට හඬන්නවුන් අතර යම් බඳුවූවෙකු පුරුෂයා විසින් රක්ෂාකරන්ට නොහැක්කේද, අෂ්ට ලෝක ධර්මයන් දන්නාවූ ඒ ප්‍රාඥ තෙමේ කුමට තමා තවන්නේද,
“ලදරුවෝද මහළුවූවෝද යම් අඥාන කෙනෙක් වෙත්නම් ඔහුද යම් පණ්ඩිත කෙනෙක් වෙත් නම් ඔහුද ඓශ්චර්යයෙන් ආඪ්‍ය වූවාහුද දිළින්දෝද යන සියල්ලෝ මරුවා පිහිට කොට ඇත්තාහුය.
“පැසීගිය ඵලයන්ගේ වැටීම හේතුකොට ගෙණ නිබඳ භය වන්නේ යම්සේද, එමෙන් උපන් මිනිසුන්ට මරණය හේතුකොටගෙණ බිය ඇති වන්නේය.
“උදෑසන දක්නාලද ඇතැම් බොහෝ දෙනා සවස නොදක්නා ලැබෙත්. සවස දක්නාලද සමහර බොහෝ දෙනෙක් උදෑසන නොදක්නා ලැබෙත්.
“ඉදින් හඬනු ලබන්නේ කිසි අර්ථයක් එළවන්නේද, ප්‍රාඥතෙම මුළාවූයේ මේ හැඬීම කරන්නේ නම් තමන්ට වෙහෙස කරන්නේය.
“තමහට පීඩා කරන්නේ තමා කෘශවූයේ දුර්වර්ණයෙක් වේ. ඒ හැඬීමෙන් පරලොව ගියාහු නොරැකෙත්. වැළපීම් නිරර්ථක වෙත්.
“යම්සේ ඇවිලගත් ගෘහය ජලයෙන්ම නිවන්නේද එසේම ධෛර්‍ය්‍යවත්වූ ශ්‍රැතවත්වූ නුවණැත්තාවූ පණ්ඩිත පුරුෂ තෙම හටගත් ශෝකය වාතය තෙම පුලුනක් මෙන් නසන්නේය.
“සත්වතෙම හුදකලාවම මෙයින් පරලොවයයි. කුලයෙහි හුදකලාවම උපදියි. සියලු ප්‍රාණීන්ගේ මාතෘ පිතෘ සෙවනාදී සම්භෝගයෝ ආලය සහිත බන්ධනය පරමකොට ඇත්තාහුමය.
“එහෙයින්ම බහුශ්‍රැතවූ මෙලොවද පරලොවද මනාකොට දක්නාවූ ධර්මය දැන සිටියාවූ ප්‍රාඥයාගේ හෘදය වස්තුවද සිතද මහත්වූද ශෝකයෝ නොතවත්.
“ඒ මම යශසද සම්පත්තියද සුදුස්සන්ට දෙන්නෙමි. නෑයන්ද පොෂණය කරන්නෙමි. රාජ්‍ය සම්පතද පාලනය කරන්නෙමි. නුවණැත්තහුගේ මේ කටයුත්ත වේ.
“රන් මිහිඟු බෙරයක්සේ රේඛාතුනකින් යුත් ග්‍රීවා ඇති මහත්වූ බාහු ඇති රාම රජතෙම සොළොස් දහසක් හව්රුදු රාජ්‍යය කරවීය.”
දසරථජාතකං සත්තමං.
“මහරජ, අප පිය මහරජ තෙමේ මේ එකුන්සීයක් පමණ කුමාරයන් ජනපදදීමෙන් පුදන්නේ නුඹ වහන්සේ කිසියම් කුඩා දනව්වකින් පමණවත් පිදිය යුතුයයි මෙනෙහි නොකෙළේය. එසේ කෙළේ නුඹ වහන්සේ රාජ්‍යයෙහි පිහිටවන බව දැනගෙණද,
“මහරජ, තමාගේ වැඩ මනාකොට දක්නාවූ ඤාතීහු නුඹ වහන්සේට සතුටුවූහ. එසේ කරණ ලද්දේ අපගේ පිය මහරජහු ජීවත්ව සිටින කල්හිද නොහොත් දෙව්ලොව ගිය කල්හිද,
“එම්බා සංවර මහරජ, කවර ශීලයකින් සමාන ජාති ඇති එකුන් සියයක් සොහොයුරන් මැඩ සිටිනෙහිද, රැස්වූ ඤාති සමූහයෝ කුමකින් නුඹ වහන්සේ ඉක්මවා නොපවතිද්ද,
“එම්බා රාජපුත්‍රය, මම කිසිවෙකුට ඊර්ෂ්‍යා නොකරමි. මහර්ෂීවූ තාදී ගුණයෙන් යුක්තවූ ශ්‍රමණයන්ගේ පාවඳිමි. උන්වහන්සේලාට සකස්කොට නමස්කාර කරන්නෙමි.
“ධර්මගුණයෙහි යෙදුනාවූ කීකරුවූ මොහු කීකරුයයි දැන කරණ අනුශාසනා අසන්නාවූ මට ඍෂි ධර්ම ගුණයෙහි ඇළුනාවූ ඒ ශ්‍රමණයෝ අනුශාසනා කෙරෙත්.
“මම මහර්ෂීවූ ඒ ශ්‍රමණයන් වහන්සේලාගේ අනුශාසනාව අසා කිසිවක් නොඉක්මවමි. එහෙයින් මාගේ සිත ධර්මයෙහි ඇළුනේය.
“හස්ත්‍යාරෝහකයෝය, බලඇනිවල සිටියාහුය. රථාරෝහකයෝය. පාබල සේනාවෝය යන ඔවුන්ගේ නිබඳ බත් වැටුප් නොවළක්වමි.