“මම මිත්‍රාමාත්‍යයන් විසින් පිරිවරණ ලද පියවූ රාජොත්තමයන් වඳිමි. මහරජ මම පැවිදි වන්නෙමි. දෙවයන් වහන්සේ එය අනුදනීවා.
“යුධඤ්ජය කුමාරය, ඉදින් තොපට කාමයන්ගෙන් අඩුවක් ඇද්ද, මම තොපට එය සම්පූර්ණ කරමි. යමෙක් තොපට හිංසා කෙරේද, ඔහු වළක්වමි. පැවිදි නොවෙව.
“කාම සම්පත්වලින් අඩුවක් නොම ඇත. මට හිංසා කරන්නෙක්ද නැත්තේය. යම් හෙයකින් ජරාතොමෝ විනාශය නොකෙරේද, එහෙයින් පිහිටක් කරන්ට කැමැත්තෙමි.
“පුත්‍ර තෙමේද පියහු යාඥා කරන්නේය. පිය තෙමේද ඖරශ පුත්‍රයා යාඥා කරන්නේය. පුත්‍රය, නියම් ගම් වැසි ජනතෙම යාඥා කෙරෙයි. යුධඤ්ජය නම් පුත්‍රය, පැවිදි නොවෙව,
“රාජොත්තමවූ දෙවයන් වහන්ස, පැවිදිවන්නාවූ මා නොවැළැක්කුව මැනව, මම කාමයන්ගෙන් මත්වූයෙමි ජරාවගේ වසඟයට යන්නෙක් නොවෙම්වා.
“පියාණෙනි, මම ඔබට යාඥා කරමි. පුත්‍ර තෙම කීය. පුත්‍රය, මම වළක්වමි. ඔබ කලක් දක්නට කැමැත්තෙමි. යුධඤ්ජය නම් පුත්‍රය, පැවිදි නොවෙවයි රජ තෙම කීය.
“මෑණියෙනි, සූර්යයාගේ උදාවීමෙහි තණ අග පිනි බිඳු යම්සේද, මිනිසුන්ගේ ආයුෂය මෙසේමය. මා නොවැළැක්කුව මැනව,
“රාජොත්තමය, මේ මව තරණය කරණ පුරුෂයෝ යානාවට ආරෝපනය කෙරේවා. මාගේ මව් තොමෝ සසර තරණය කරන්නාවූ මට අන්තරාය කරන්නියක් නොවේවා.
“සබ්බ මිත්‍ර නම් රජු විසින් යුධඤ්ජය කුමාර තෙම පැවිදිවීමට අනුදන්නා ලද්දේය. එහෙයින් තෙපි වහා දිවයව්. ඔබට යහපතක්වේවායි කියව්. රම්ම නම් නගරය මාගේ පුත්‍රයා නික්ම යාමෙන් හිස් වන්නේය.
“පුත් කුමරුන් දහසට ශ්‍රේෂ්ඨවූ තරුණවූ ස්වර්ණයට බඳු පැහැ ඇති යමෙක්වීද, ඒ මේ කුමාර තෙම පැවිදිවූයේ කශාවත් පෙරවීම බලකොට ඇත්තේය.
“යුධඤ්ජය කුමාර තෙමේද යුධිෂ්ඨිල කුමාර තෙමේද යන කුමාරයෝ දෙදෙන මව්පියන් හැර මරුවාගේ රාගාදී සංගය සිඳ පැවිදිවූවාහුය.”
යුධඤ්චයජාතකං ඡට්ඨං.
“මලනුවූ ලක්ෂමණ කුමාරද නැගිනිවූ සීතා දේවියද එව්. දෙදෙනාම මේ ජලයට බසිව්, මෙසේ මේ භරත කුමාර තෙම කියයි. දසරථ රජතෙම කාලක්‍රියා කෙළේය යනුයි.
“රාම කුමාරයන් වහන්ස, කවර ආනුභාවයකින් ශොක කටයුත්තට ශොක නොකෙරෙහිද, පියරජහු කළුරිය කළ බව අසා දුක නුඹ නොපෙලන්නේද,
“බොහෝකොට හඬන්නවුන් අතර යම් බඳුවූවෙකු පුරුෂයා විසින් රක්ෂාකරන්ට නොහැක්කේද, අෂ්ට ලෝක ධර්මයන් දන්නාවූ ඒ ප්‍රාඥ තෙමේ කුමට තමා තවන්නේද,
“ලදරුවෝද මහළුවූවෝද යම් අඥාන කෙනෙක් වෙත්නම් ඔහුද යම් පණ්ඩිත කෙනෙක් වෙත් නම් ඔහුද ඓශ්චර්යයෙන් ආඪ්‍ය වූවාහුද දිළින්දෝද යන සියල්ලෝ මරුවා පිහිට කොට ඇත්තාහුය.
“පැසීගිය ඵලයන්ගේ වැටීම හේතුකොට ගෙණ නිබඳ භය වන්නේ යම්සේද, එමෙන් උපන් මිනිසුන්ට මරණය හේතුකොටගෙණ බිය ඇති වන්නේය.
“උදෑසන දක්නාලද ඇතැම් බොහෝ දෙනා සවස නොදක්නා ලැබෙත්. සවස දක්නාලද සමහර බොහෝ දෙනෙක් උදෑසන නොදක්නා ලැබෙත්.
“ඉදින් හඬනු ලබන්නේ කිසි අර්ථයක් එළවන්නේද, ප්‍රාඥතෙම මුළාවූයේ මේ හැඬීම කරන්නේ නම් තමන්ට වෙහෙස කරන්නේය.
“තමහට පීඩා කරන්නේ තමා කෘශවූයේ දුර්වර්ණයෙක් වේ. ඒ හැඬීමෙන් පරලොව ගියාහු නොරැකෙත්. වැළපීම් නිරර්ථක වෙත්.