425. කොරණ්ඩ පුප්ඵිය ථේරාපදානය
68. “පෙර මම වන කාර්මිකයෙක් (වනයෙහි කටයුතු කරන්නෙක්) වීමි. පිය මුතුන් පරපුරෙහි සිටම සිව්පාවුන් මැරීමෙන් ජීවත් වෙමි. මට පිනක් නැත.
69. “මාගේ අසපුව හාත්පස (තැනකදී) පසැස් ඇති, ලොකාග්‍රනායකවූ, තිස්ස බුදුරජ තෙමේ පදත්‍රය (අනිත්‍ය - දුඃඛ - අනාත්ම) ලෝකානුකම්පාවෙන් දැක්වූහ.
70. “තිස්ස නම්වූ බුදුරජුන්ගේ තුබූ පියවර දැක සතුටුවූයේ සතුටු සිතින් පියවර සටහනෙහි සිත පැහැදවීමි.
71. “මම පිපීගිය කරඬු ගසක් දැක (එම මල්) කිණිති සහිතව ගෙන, ශ්‍රේෂ්ට ශ්‍රීපාදයට පිදීමි.
72. “මැනවින් කරන ලද එම කර්‍මය කරණකොටගෙනද, චිත්ත ප්‍රණිධීන් කරණකොටගෙනද, මම මිනිස් සිරුර හැර තව්තිසාවට උත්පත්ති වශයෙන් ගියෙමි.
73. “දිව්‍යවූ හෝ, මනුෂ්‍යවූ හෝ යම් යම් යෝනියක උපදිම්ද, මම කරඬු මල් පැහැයෙන් පැහැ ඇත්තේව, ප්‍රභා සහිත වෙමි.
74. “මින් දෙයානූවන කපෙහි වූ එකල්හි යම් කර්‍මයක් කෙළෙම්ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නොදනිමි. පද පූජාවෙහි මේ විපාකයයි.
75. “මා විසින් ක්ලේශයන් දවන ලදහ. සියළු භවයෝ නසන ලදහ. හස්ති රාජයකු මෙන් බැඳුම් සිඳ, ආශ්‍රව රහිතව වෙසෙමි.
76. “ඒකාන්තයෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සමීපයට මාගේ යහපත් පැමිණීමක් විය. පැමිණෙන ලද ත්‍රිවිද්‍යාවෝ ඇත්තාහුය. මා විසින් බුදුරජාණන් වහන්සේ ගේ සසුන කරණ ලදී.
77. “සිව් පිළිසිඹියාවෝද, අෂ්ට විමොක්‍ෂයෝද, ෂඩභිඥාවෝද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදී. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුනද කරණලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් කොරණ්ඩ පුප්ඵිය තෙරුන් වහන්සේ මෙම ගාථාවන් වදාළ සේක.
කොරණ්ඩපුප්ඵියත්ථෙරස්සාපදානං පඤ්චමං.
426. සතමණ්ඩදායක ථේරාපදානය
78. “(සිව් සස් දහම් පිළිබඳව) මැනවින් සිතන ලද, ලෝක ජ්‍යෙෂ්ඨවූ, නර ශ්‍රේෂ්ඨවූ, මහ වනයට පිවිසියාවූ, වාතාබාධයකින් පෙළුනාවූ බුදුරජුන් දැක, සිත පහදවා ඉතා පිරිසිදු ගිතෙල් (ටිකක්) පිළිගැන්වීමි.
80. “(මෙම පුණ්‍ය කර්‍මය) කරන ලද බැවින්, රැස් කරන ලද බැවින්, මේ භාගීරථී ගඟද, සිව් මහ සමුදුරද මට ගිතෙල් සපයති.
81. “මේ ඝොරවූ, අප්‍රමාණවූ, අසංඛෙය්‍යවූ පෘථිවිය මාගේ අදහස දැන විසිතුරු බවට පත්වේ.
82. “සිව් මහ දිවයිනෙහිවූ මේ සියළු වෘක්‍ෂ සමූහයෝ (වෙත්ද), ඒ සියල්ල මාගේ අදහස් දැන කල්ප වෘක්‍ෂයෝ වෙත්.
83. “මම දේවෙන්‍ද්‍රව පණස් වරක් දිව්‍ය රාජ්‍යය කරවීමි. එක් පණස් වරක් සක්විති රජ වීමි. (කරවන ලද) මහත්වූ ප්‍රදේශ රාජ්‍යය (මෙතෙකැයි) ගණන් වශයෙන් ගිණිය නොහැකිය.
84. “මින් සිව් අනූවන කපෙහිවූ එකල්හි යම් (ගිතෙල්) දනක් දුනිම්ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නොදනිමි. පිරිසිදු ගිතෙල් දනෙහි මේ විපාකයයි.
85. “මා විසින් ක්ලේශයන් දවන ලදහ. සියළු භවයෝ නසන ලදහ. හස්ති රාජයකු මෙන් බැඳුම් සිඳ, ආශ්‍රව රහිතව වෙසෙමි.
86. “ඒකාන්තයෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සමීපයට මාගේ යහපත් පැමිණීමක් විය. පැමිණෙන ලද ත්‍රිවිද්‍යාවෝ ඇත්තාහුය. මා විසින් බුදුරජාණන් වහන්සේ ගේ සසුන කරණ ලදී.
87. “සිව් පිළිසිඹියාවෝද, අෂ්ට විමොක්‍ෂයෝද, ෂඩභිඥාවෝද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදී. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුනද කරණලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් සතමණ්ඩදායක තෙරුන් වහන්සේ මෙම ගාථාවන් වදාළ සේක.
ඝතමණ්ඩදායකත්ථෙරස්සාපදානං ඡට්ඨං.
427. එකධම්මසවණියත්ථෙරාපදානං
88. “සියළු ධර්‍මයන්හි පරතෙරට ගිය පදුමුත්තර නම් බුදුරජතෙමේ සිව්සස් පවසමින් බොහෝදෙනා (සසර සයුරින්) එතර කරවූහ.
89. “එසමයෙහි මම උග්‍ර තපස් ඇති ජටාධරයෙක් (තවුසෙක්) වීමි. එකල්හි වැහැරි සිවුරු කම්පනය කරවමින් අහසෙහි යමි.
90. “මම බද්‍ධ ශ්‍රේෂ්ඨයන් වහන්සේගේ (හිසට) ඉහලින් යන්නට සමත් නොවෙමි. මම ශෛල පර්‍වතයක හැපුණු පක්‍ෂියෙකු මෙන් ගමන් කිරීම නොලබමි.
91. “(පෙර) දියෙහි මෙන් කිමිදී මෙසේ අහසෙහි යමි. මාගේ මේ ඉරියාපථ විකෝපණය (ඉරියව් වැරදීම) පෙර නොවූ විරූය.
92. “ඒකාන්තයෙන් මෙය පරීක්‍ෂා කර බලන්නෙමි. මම අර්ත්‍ථයක් (වැඩක්) ලබන්නෙම් නම් (සිදුකර ගන්නෙම් නම්) ඉතා යෙහෙකැයි (සිතා) අහසින් බසින්නේ, බුදු රජුන්ගේ ශබ්දය ඇසීමි.