373. තිඋප්පලමාලිය ථේරාපදානය
“මම චන්ද්රභාග නදී තීරයෙහි වඳුරෙක් වීමි. එකල්හි කඳු අතරෙහි වැඩහුන් කෙළෙස් රජස් නැති බුදුරජුන් දුටිමි.
“සියළු දිගුන් බබුළුවන්නාවූ, පිපුණු සල් රුකක් වැනිවූ, (දෙතිස් මහ පුරිස්) ලකුණින් හා (අසූ) අනුව්යඤ්ජනයන්ගෙන් යුත් (උන්වහන්සේ) දැක සතුටුවූ මම,
“ඔදවැඩි සිත් ඇත්තේ, සොම්නස්වූයේ, ප්රීතියෙන් පිනාගිය සිත් ඇත්තේ, උපුල් මල් තුනක් හිස මත (අහසෙහි දමා) පිදීමි.
“මම ඵුස්ස බුදුරජුන්හට (එම) මල් පුදා, ගෞරව සහිතව උතුරු දෙසට මුහුණ ලා ගියෙමි.
“පැහැදි සිතින් යුතුව යන්නේ, කඳු අතරෙහි වැටී ජීවිතක්ෂයට පත්වීමි.
“මැනවින් කරණ ලද එම පුණ්ය කර්මය කරණකොටගෙනද, සිතෙහි ඇතිවූ ප්රාර්ත්ථනාවන් කරණකොටගෙනද, මම පළමු ජාතිය හෙවත් එම ආත්මය හැර තව්තිසා දෙව්ලොවට උත්පත්ති වශයෙන් ගියෙමි.
“තුන්සිය වරක් දිව්ය රාජ්යය කරවීමි. (එසේම) මම පන්සිය වරක් සක්විති රජ වීමි.
“මින් දෙයානූවන කපෙහි යම් පුෂ්ප පූජාවක් කෙළෙම්ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නොදනිමි. බුද්ධ පූජාවෙහි මේ විපාකයයි.
“සිව් පිළිසිඹියාවෝද, අෂ්ට විමොක්ෂයෝද, ෂඩභිඥාවෝද සාක්ෂාත් කරණ ලදී. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුනද කරණලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් තිඋප්පලමාලිය තෙරුන් වහන්සේ මෙම ගාථාවන් වදාළ සේක.
තීණුප්පලමාලියත්ථෙරස්සාපදානං තතියං.
374. පට්ටිපුප්ඵිය ථේරාපදානය
“යම් කලෙක්හි මහර්ෂීවූ පදුමුත්තර බුදුරජ තෙම පිරිනිවන් පෑ සේක්ද, එකල්හි සියළුම මහජනයා එකතුව උන්වහන්සේගේ ශ්රී දේහය ගෙන යත්.
“(එසේ) බෙර වයද්දී ශ්රී ශරීරය ගෙය යන කල්හි පහන් සිත් ඇත්තේ, සොම්නස්වූයේ, මම පට්ටි පුෂ්පයක් පිදීමි.
“මින් සියක් දහස් (ලක්ෂයක්) වන කපෙහි යම් පුෂ්ප පූජාවක් කෙළෙම්ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නොදනිමි. ශ්රී දේහය පිදූ කල්හි (ලැබෙන මේ) විපාකයයි.
“බුද්ධ ශ්රේෂ්ඨයන් වහන්සේගේ සමීපයට ඒකාන්තයෙන්ම මාගේ යහපත් පැමිණීමක් විය. ත්රිවිද්යාවෝ පැමිණෙන ලද්දාහු වෙති. ත්රිවිද්යා (ලාබීමි.) බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
“මා විසින් කෙළෙස් දවන ලදී. සියළු භවයෝ නසන ලදහ. හස්තියෙකු මෙන් බැඳුම් සිඳ, ආශ්රව රහිතව වෙසෙමි.
“සිව් පිළිසිඹියාවෝද, අෂ්ට විමොක්ෂයෝද, ෂඩභිඥාවෝද සාක්ෂාත් කරණ ලදී. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුනද කරණලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් පට්ටිපුප්ඵිය තෙරුන් වහන්සේ මෙම ගාථාවන් වදාළ සේක.
පට්ටිපුප්ඵියත්ථෙරස්සාපදානං චතුත්ථං.
375. සත්තපණ්ණිය ථේරාපදානය
“ලෝකනායකවූ සුමන නම් සම්බුදු රජ තෙමේ ලොව පහළ වූහ. (මම) පහන් සිත් ඇත්තේ, සොම්නස්වූයේ, රුක්අත්තන (මල්) පිදීමි.
“මින් සියක් දහස් (ලක්ෂයක්) වන කපෙහි වූ එකල්හි යම් රුක් අත්තන මල් පූජාවක් කෙළෙම්ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නොදනිමි. රුක්අත්තන මල් පිදීමේ මේ විපාකයයි.
“බුද්ධ ශ්රේෂ්ඨයන් වහන්සේගේ සමීපයට ඒකාන්තයෙන්ම මාගේ යහපත් පැමිණීමක් විය. ත්රිවිද්යාවෝ පැමිණෙන ලද්දාහු වෙති. ත්රිවිද්යා (ලාබීමි.) බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
“මා විසින් කෙළෙස් දවන ලදී. සියළු භවයෝ නසන ලදහ. හස්තියෙකු මෙන් බැඳුම් සිඳ, ආශ්රව රහිතව වෙසෙමි.
“සිව් පිළිසිඹියාවෝද, අෂ්ට විමොක්ෂයෝද, ෂඩභිඥාවෝද සාක්ෂාත් කරණ ලදී. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුනද කරණලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් සත්තපණ්ණිය තෙරුන් වහන්සේ මෙම ගාථාවන් වදාළ සේක.
සත්තපණ්ණියත්ථෙරස්සාපදානං පඤ්චමං.
376. ගන්ධමුට්ඨිය ථේරාපදානය
“නොයෙක් සුවඳ වර්ග රැස්කොට සෑයක් (චිතකයක්) කරනු ලබන කල්හි මම පහන් සිත් ඇත්තේ, සොම්නස්වූයේ, සුවඳ මිටක් (මම සෑයට) පිදීමි.
“මින් ලක්ෂයක්වන කකල්පයෙහි යම් චිතක පූජාවක් කෙළෙම්ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නොදනිමි. චිතක පූජාවෙහි මේ විපාකයයි.