127. ඵලදායක ථේරාපදානය.
1840. වේද හදාරන්නාවූ, මන්ත්‍රධරවූ, වේදත්‍රයෙහි පරතෙරට ගිය මම හිමවතට නුදුරෙහි අසපුවක වසමි.
1841. මාගේ අග්නි පූජාවක් ඇත. මා විසින් පියුම් ගෙඩි මුළක බැඳ, ගසක් මුදුනෙහි එල්ලන ලදී.
1842. ලෝකයාගේ පූජාවන් පිළිගන්නාවූ නොහොත් පූජාවනට ගෙයක් බඳුවූ ඒ පදුමුත්තර බුදුරජතෙම (මා) සසරින් ගොඩනගනු කැමැත්තේ, පිඬු පිණිස හැසිරෙමින් මා වෙත එළඹි සේක.
1843. මම පහන් සිත් ඇත්තේ, සොම්නස්වූයේ, බුදුරජුන්හට එම ඵල දුනිමි. (එය) මාගේ ප්‍රීතිය ඇති කරන්නක් හා මෙලොවම සුව ගෙන දෙන්නක් විය.
1844. ස්වර්‍ණ වර්‍ණවූ, ආහුතීන් පිළිගන්නාවූ සම්බුදුරජ තෙමේ අහසෙහි සිටියේ මෙම ගාථාව වදාළ සේක.
1845. මෙම ඵල දානය කරණකොටගෙනද, චිත්ත ප්‍රණිධීන් කරණකොටගෙනද, කල්ප ලක්‍ෂයක් මුළුල්ලෙහි දුගතියක නූපදී.
1846. එම කුශල මූලය කරණකොටගෙන සම්පත් අනුභවකොට ජය-පරාජය දෙක හැර, අචලස්ථානය (නිවණට) පැමිණියේ වෙමි.
1847. මින් කල්ප සත්සියයකට මත්තෙහි සත්රුවනින් යුත්, මහත් බල ඇති, සුමඞ්ගල නම් සක්විති රජෙක් වීමි.
1848. මේ සිව් පිළිසිඹියාවෝද, අෂ්ට විමොක්‍ෂයෝද, ෂඩභිඥාවෝද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදී. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුනද කරණලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් ඵලදායක තෙරුන් වහන්සේ මෙම ගාථාවන් වදාළ සේක.
ඵලදායකත්ථෙරස්සාපදානං සත්තමං.
128. ඤාණසඤ්ඤක ථේරාපදානය.
1849. හිමවත් පව්වෙහි කඳු අතරක වෙසෙමි. ශෝභනවූ වැලි තලාවක් දැක, බුද්ධ ශ්‍රේෂ්ඨයන් වහන්සේ සිහි කළෙමි.
1850. නුවණෙහි (සැසඳීමට) උපමාවක් නැත. ශාස්තෲන් වහන්සේට සංග්‍රාමයකුදු නැත. සියලු ධර්‍මයන් නුවණින් දැන (දුකින්) මිදේ.
1851. පුරුෂ ශ්‍රේෂ්ඨයන් වහන්ස, ඔබ වහන්සේට නමස්කාර වේවා. පුරුෂොත්තමයන් වහන්ස, ඔබ වහන්සේට නමස්කාර වේවා. උතුම් නුවණ යම්තාක්ද, (එතෙක්වූ) ඔබ වහන්සේගේ නුවණ හා සම කෙනෙක් නැත.
1852. බුද්‍ධඤාණයෙහි (සිත) පහදවා කපක් මුළුල්ලෙහි මම ස්වර්‍ගයෙහි සතුටුවීමි. සෙසු කල්පයන්හි මා විසින් කුශල් කරන ලදී.
1853. මින් එක්අනූවන කපෙහි වූ එකල්හි යම් ඥාණ සංඥාවක් ලැබූයෙම්ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නොදනිමි. බුද්ධ ඥාන සංඥාවෙහි මේ ප්‍රථිඵලයයි.
1854. මින් තෙසැත්තෑවන කපෙහි සත්රුවනින් යුත්, මහත් බල ඇති, පුලිනපුප්ඵිය නම් සක්විති රජෙක් විය.
1855. මේ සිව් පිළිසිඹියාවෝද, අෂ්ට විමොක්‍ෂයෝද, ෂඩභිඥාවෝද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදී. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුනද කරණලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් ඤාණ සඤ්ඤක තෙරුන් වහන්සේ මෙම ගාථාවන් වදාළ සේක.
ඤාණසඤ්ඤකත්ථෙරස්සාපදානං අට්ඨමං.
129. ගන්ධපුප්ඵිය ථේරාපදානය.
1856. දක්‍ෂිණාර්‍හවූ, ස්වර්‍ණවර්‍ණවූ, විපස්සී බුදුරජාණන් වහන්සේ ශ්‍රාවකයන් විසින් පිරිවරණ ලදුයේ ආරාමයෙන් නික්මුණු සේක.
1857. මම මොහඳුරු දුරු කරන්නාවූ, සර්‍වඥවූ, බුද්ධ ශ්‍රේෂ්ඨයන් වහන්සේ දැක, පහන් සිත් ඇත්තේ, සොම්නස්වූයේ, ලද පස් මල් පිදීමි.
1858. විපදෝත්තමවූ, තාදී ගුණ ඇති බුදුරජුන්හට (ඇතිකරගත්) ඒ චිත්ත ප්‍රසාදය කරණකොටගෙණ සතුටුවූයේ, සතුටු සිතින් නැවත තථාගතයන් වැන්දෙමි.
1859. මින් එක්අනූවන කපෙහි යම් මල් පූජාවක් කෙළෙම්ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නොදනිමි. බුද්ධ පූජාවෙහි මේ විපාකයයි.
1860. මින් එක්සාළිස්වන කපෙහි සත්රුවනින් යුත්, මහත් බල ඇති, චරණ නම් සක්විති රජෙක් විය.
1861. මේ සිව් පිළිසිඹියාවෝද, අෂ්ට විමොක්‍ෂයෝද, ෂඩභිඥාවෝද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදී. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුනද කරණලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් ගන්ධපුප්ඵිය තෙරුන් වහන්සේ මෙම ගාථාවන් වදාළ සේක.
ගන්ධපුප්ඵියත්ථෙරස්සාපදානං නවමං.
130. පදුම පූජක ථේරාපදානය.
1862. හිමවතට නුදුරු, නා නා වෘක්‍ෂයන්ගෙන් ගැවසීගත්, මහා භූත සමූහයාට වාසස්ථානවූ, ගොතම නම් පර්වතයක් විය.
1863. ඒ මධ්‍යයෙහි නිර්මිත කරණ ලද ආශ්‍රමයක් විය. මම ස්වකීය ශිෂ්‍යයන් විසින් පිරිවරණ ලදුයේ අසපුවෙහි වෙසෙමි.
1864. මාගේ ශිෂ්‍ය සමූහයෝ පැමිණෙත්වා, මට පියුම් ගෙන එත්වා. විපදෝත්තමවූ තාදී ගුණ ඇති බුදුරජාණන් වහන්සේට පූජා කරන්නෙමු.
1865. ඔවුහු “එසේය” යි මට පිළිවදන් දී, පියුම් ගෙනාවාහුය. එසේම මම (බුදුරජාණන් වහන්සේ) නිමිතිකොට ඒ සර්‍වඥයන් වහන්සේට පිදීමි.