42. නන්දගෝපාල වස්තුව
තව ද කළා වූ අකුශලයෙහි අනිෂ්ට විපාක දෙන නියාව හඟවන්ට නන්ද ගෝපාල වස්තුව දක්වා සතුන් අකුසලින් දුරු කරවමු.
කෙ සේ ද යත්:-
සැවැත් නුවර මහා සම්පත් ඇති නන්ද නම් කෙනෙක් මහා සම්පත්තීන් යුක්ත කේණිය නම් දුළුල්ලන් සම්පත් රැක ගන්නා නිසා තවුස් ලෙසින් ඇවිදිනා සේ, තුමූ ත් සම්පතට හානියක් නොවන ලෙසට අනේ පිඬු මහ සිටාණන්ගේ ගෙරි සරක් රකිති. නන්ද ගෝපාලයෝ යයි ප්‍රසිද්ධ වූ හ. ඌතුමූ කලින් කලට අනේ පිඬු සිටාණන්ට පස් ගෝ රස ගෙනවුත් දී ලා බුදුනු ත් දැක බණත් අසා සිටාණන් ගෙන් ලබන සංග්‍රහ නැත ත් බුදුන් ගෙන් සද්ධර්ම සංග්‍රහ ලැබෙති. සද්ධර්ම සංග්‍රහ ලදින් බුදුන් තමන්ගේ ඔබ වඩනට ආරාධනා ත් කෙරෙති. බුදුහු ත් උන් කිරෙයි මුසුන් ගසා දී වන තෙක් හිඳිනා සේ උන් කෙසේ ආරාධනා කළත් නුවණ මුහුකුරණ තෙක් නො වැඩ නුවණ මුහු කළ නියාව දැන එක්දවසක් බොහෝ භික්ෂු සඞ්ඝයා වහන්සේ පිරිවරා සැරිසරා වඩනා සේක් මගින් ඉවත් ව උන් පට්ටි කොට වසන තැනට ආසන්නයේ ගසක් මුල වැඩ හුන් සේක. නන්ද ගොපල්ලෝ ත් බුදුන් ළඟට අවුත් වැඳ ගෙන පිළිසඳර කථා ත් කොට ලා ආරාධනා කොට සතියක් මුළුල්ලෙහි මහා ප්‍රවාහයක් මහ වතු රක් මෙන් පස් ගෝ රස ඇතුළු ව මහ දන් දුන්හ. සත් වෙනි දවස බුදුහු අනු මෙවෙනි බණ වදාළ සේක.
බණ කථා කෙළවර නන්ද ගොපල්ලෝ සෝවාන් ව සියලු ම අකුශලයෙහි අපායගාමී අවස්ථාව නසා බුදුන්ගේ පාත්‍රය හැරගෙන පසු ගමන් කොට යන්නෝ නැතක් තැන් ගොසින් කැටි ව යත ත් උන්ට ඒ මරණ නො නවත්නා හෙයින් ‘සිටුව, උපාසකයෙනි, බුදුන් වදාළ කල්හි වැඳ ලා රඳා පූහ. එක් වැද්දෙක් විද නන්ද ගොපල්ලන් මරා පී ය. බුදුන්ට පසු ව යන වහන්දෑ නන්ද ගොපල්ලන් මිය හොත්තවුන් දැක බුදුන්ට දන්වන සේක් ‘ස්වාමිනි, මුඹ වහන්සේ මොබ වැඩි හෙයින් නන්ද ගොපල්ලෝ මහ දන් දී ගමන් පසු කොට අවුත් මරදුන්හ. ඉදින් මුඹ නො වැඩියොත් නො මියන් නෝ වේ දැ’යි ධර්ම ස්වරූපය නොදත් තැන් වදාළ සේක.
කර්‍ම නියම ය බුදුන්ට ම විෂ ය හෙයින් බුදුහු වදාරණ සේක් ‘මහණෙනි, මා ආව ත් නො ආව ත් සතර දිගට වුවත් සතර අනුදිගට වුව ත් ගොසින් මූට ගැළවීමෙක් නැත. සතුරෙක් සතු රකු දැක වේව යි වෛර ඇති එකෙක් තමා කෙරෙහි වෛර ඇති එකකු දැක වේව යි යම් අනර්ථයක් අවැඩක් කෙරේ නම් එයින් අනත්‍ව ය ලබන තැනැත්තේ පුරාකෘත අකුශල කර්‍ම බලයෙන් ලැබෙයි. උන්ගේ කර්‍මය ගෙවෙන පමණක් නො ව අකුශලයෙහි ඇසිරී අනර්ථය කරණ තැනැත්තවුගේ ත් අදහස නපුරු හෙයින් දෘෂ්ට ධර්ම වෙද්‍ය විපාක වශයෙන් මේ ලොව ත් බොහෝ දුකට පැමිණ පරලොව ත් ලක්‍ෂ ගණන් ජාති නසයි. අරුන්ගේ අකුශල කර්‍ම ය ගෙවුණැ යි අර මුන්ට අකුශල ය සිද්ධ වීමේ අඩුව නැතැ’යි වදාළ සේක. උන් කළ අකුශල කර්‍ම ය වහන්දෑ නො විචාළ හෙයින් බුදුහු නො වදාළ සේක. මේ දේශනාවෙනු ත් බොහෝ දෙන නිවන් පුර වන්හ.
එ හෙයින් නුවණැත්තවුන් විසින් සියලු ලෙසින් අකුසලින් දුරු ව කුසල් පුරා චිත්ත සුද්ධි ය කටයුතු.