මෙසේ සත්ත්වයා කෙරෙහි අනුකම්පා ඇති බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉතා ඉක්මන් වූ චාරිකා වශයෙන් දෙව්ලොව ද බඹ ලොව ද හැසිරෙමින් මහා කාශ්යප, අංගුලිමාල, ආලවක, මහා කප්පින, ධනිය ස්ථවිර ආදීන් නිසා ඇසිල්ලකින් තුන් ගවු, එකසිය විසි ගවු, සාරසිය ගවු, දෙදාස් අටසියයක් ගවු වඩමින් ඒ උත්තමයන් නිවන් දැක්වූවා පමණක් නොව, බුදුව වැඩ උන් පන්සාළිස් අවුරුද්දෙන් පළමු වන අවුරුද්ද බරණැස් නුවර ඉසිපතනාරාමයෙහි ද, දෙවන තුන්වන සතරවන අවුරුදු පිළිවෙළින්ම රජගහ නුවර වේළුවනාරාමයෙහි ද, පස්වන අවුරුද්ද විශාලා මහනුවර කූටාගාර ශාලාවෙහි ද, සවන අවුරුද්ද කොසඹෑ නුවර ඝෝෂිතාරාමයෙහි ද, සත්වන අවුරුද්ද පාණ්ඩුකම්බල ශෛලාසනයෙහි ද, අටවන අවුරුද්ද සුංසුමාරගිරි නම් නගරයෙහි ද, නවවන අවුරුද්ද කොසඹෑ නුවර ඝෝෂිතාරාමයෙහි ද, දසවන අවුරුද්ද පාරිලෙය්ය නම් වනයෙහි සල් රුක මුල ද, එකොළොස් වන අවුරුද්ද වේරංජා නුවර නලේරු නම් කොසඹ ගස මුල ශාලාවෙක ද, තෙළෙස්වන අවුරුද්ද චාලිය නම් පර්වතයෙහි ද, තුදුස්වන අවුරුද්ද දෙව්රම් වෙහෙර ද, පසළොස්වන අවුරුද්ද නිග්රෝධාරාමයෙහි ද, සොළොස්වන අවුරුද්ද අලව් නුවර ද, සතළොස් වන අවුරුද්ද වේළුවනාරාමයෙහි ද, පිට පිට දහනව අවුරුද්දක් නැවත දෙව්රම් වෙහෙර ද, එසේම පිළිවෙළින් සාවුරුද්දක් පූර්වාරාමයෙහි ද වස් වසා වදාළ සේක.
ඉතිරි තුන් අවුරුද්දෙහි නිශ්චිත වාසස්ථානයක් නොමැතිව ඒ ඒ තැන්වල වැඩ උන් පන්සාළිස් අවුරුද්ද ඇතුළත දවස එකෙක, දෙකෙක, දසයෙක, සියයෙක, දහසෙක, ලක්ෂයෙක, කෝටියක යන ආදී වශයෙන් නොයෙක් දේශනාවෙන් සසරින් ගොඩනැගූ සත්ත්වයන් හැර, සුමන මාලාකාර ආදී සූවිසි සමාගමයෙහි සූවිසි තැනක වැඩහිඳ සූවිසි වාරයක වදාළා වූ සූවිසි ධර්ම දේශනාවකින් සූවිසි අසංඛ්යයක් සත්ත්වයන් සකෘදාගාමී කොට, සූවිසි අසංඛ්යයක් සත්ත්වයන් අනාගාමී කොට, සූවිසි අසංඛ්යයක් සත්ත්වයන් රහත් කොට අමා මහ නිවන් දක්වා වදාළ සේක.