ත්‍රිපිටකය
11. එකාදසකනිපාතො 11. එකදස නිපාතය
455. මාතුපොසකජාතකං (1) 455. මාතුපොසක ජාතකය
456. ජුණ්හජාතකං (2) 456. ජුණ්හ ජාතකය
457. ධම්මදෙවපුත්තජාතකං (3) 457. ධම්ම දෙවපුත්ත ජාතකය
458. උදයජාතකං (4) 458. උදයභද්ද ජාතකය
459. පානීයජාතකං (5) 459. පානීය ජාතකය
460. යුධඤ්චයජාතකං (6) 460. යුධඤ්ජය ජාතකය
461. දසරථජාතකං (7) 461. දශරථ ජාතකය
84
එථ ලක්ඛණ සීතා ච, උභො ඔතරථොදකං;
එවායං භරතො ආහ, ‘‘රාජා දසරථො මතො’’.
84
“මලනුවූ ලක්ෂමණ කුමාරද නැගිනිවූ සීතා දේවියද එව්. දෙදෙනාම මේ ජලයට බසිව්, මෙසේ මේ භරත කුමාර තෙම කියයි. දසරථ රජතෙම කාලක්‍රියා කෙළේය යනුයි.
85
කෙන රාමප්පභාවෙන, සොචිතබ්බං න සොචසි;
පිතරං කාලකතං (කාලඞ්කතං (ක.)) සුත්වා, න තං පසහතෙ දුඛං.
85
“රාම කුමාරයන් වහන්ස, කවර ආනුභාවයකින් ශොක කටයුත්තට ශොක නොකෙරෙහිද, පියරජහු කළුරිය කළ බව අසා දුක නුඹ නොපෙලන්නේද,
86
යං න සක්කා නිපාලෙතුං, පොසෙන ලපතං බහුං;
ස කිස්ස විඤ්ඤූ මෙධාවී, අත්තානමුපතාපයෙ.
86
“බොහෝකොට හඬන්නවුන් අතර යම් බඳුවූවෙකු පුරුෂයා විසින් රක්ෂාකරන්ට නොහැක්කේද, අෂ්ට ලෝක ධර්මයන් දන්නාවූ ඒ ප්‍රාඥ තෙමේ කුමට තමා තවන්නේද,
87
දහරා ච හි වුද්ධා ච (යෙ වුද්ධා (සී. අට්ඨ.), යෙ වුඩ්ඪා (ස්‍යා.)), යෙ බාලා යෙ ච පණ්ඩිතා;
අඩ්ඪා චෙව දලිද්දා ච, සබ්බෙ මච්චුපරායණා.
87
“ලදරුවෝද මහළුවූවෝද යම් අඥාන කෙනෙක් වෙත්නම් ඔහුද යම් පණ්ඩිත කෙනෙක් වෙත් නම් ඔහුද ඓශ්චර්යයෙන් ආඪ්‍ය වූවාහුද දිළින්දෝද යන සියල්ලෝ මරුවා පිහිට කොට ඇත්තාහුය.
88
ඵලානමිව පක්කානං, නිච්චං පතනතො භයං;
එවං ජාතාන මච්චානං, නිච්ච මරණතො භයං.
88
“පැසීගිය ඵලයන්ගේ වැටීම හේතුකොට ගෙණ නිබඳ භය වන්නේ යම්සේද, එමෙන් උපන් මිනිසුන්ට මරණය හේතුකොටගෙණ බිය ඇති වන්නේය.
89
සායමෙකෙ න දිස්සන්ති, පාතො දිට්ඨා බහුජ්ජනා;
පාතො එකෙ න දිස්සන්ති, සායං දිට්ඨා බහුජ්ජනා.
89
“උදෑසන දක්නාලද ඇතැම් බොහෝ දෙනා සවස නොදක්නා ලැබෙත්. සවස දක්නාලද සමහර බොහෝ දෙනෙක් උදෑසන නොදක්නා ලැබෙත්.
90
පරිදෙවයමානො චෙ, කිඤ්චිදත්ථං උදබ්බහෙ;
සම්මූළ්හො හිංසමත්තානං, කයිරා තං විචක්ඛණො.
90
“ඉදින් හඬනු ලබන්නේ කිසි අර්ථයක් එළවන්නේද, ප්‍රාඥතෙම මුළාවූයේ මේ හැඬීම කරන්නේ නම් තමන්ට වෙහෙස කරන්නේය.
91
කිසො විවණ්ණො භවති, හිංසමත්තානමත්තනො (මත්තනා (සී. අට්ඨ. සු. නි. 590));
න තෙන පෙතා පාලෙන්ති, නිරත්ථා පරිදෙවනා.
91
“තමහට පීඩා කරන්නේ තමා කෘශවූයේ දුර්වර්ණයෙක් වේ. ඒ හැඬීමෙන් පරලොව ගියාහු නොරැකෙත්. වැළපීම් නිරර්ථක වෙත්.
92
යථා සරණමාදිත්තං, වාරිනා පරිනිබ්බයෙ (වාරිනාවනිබ්බාපයෙ (ස්‍යා. ක.));
එවම්පි ධීරො සුතවා, මෙධාවී පණ්ඩිතො නරො;
ඛිප්පමුප්පතිතං සොකං, වාතො තූලංව ධංසයෙ.
92
“යම්සේ ඇවිලගත් ගෘහය ජලයෙන්ම නිවන්නේද එසේම ධෛර්යවත්වූ ශ්‍රැතවත්වූ නුවණැත්තාවූ පණ්ඩිත පුරුෂ තෙම හටගත් ශෝකය වාතය තෙම පුලුනක් මෙන් නසන්නේය.
93
මච්චො එකොව (එකොව මච්චො (සී. ස්‍යා. පී.)) අච්චෙති, එකොව ජායතෙ කුලෙ;
සංයොගපරමාත්වෙව, සම්භොගා සබ්බපාණිනං.
93
“සත්වතෙම හුදකලාවම මෙයින් පරලොවයයි. කුලයෙහි හුදකලාවම උපදියි. සියලු ප්‍රාණීන්ගේ මාතෘ පිතෘ සෙවනාදී සම්භෝගයෝ ආලය සහිත බන්ධනය පරමකොට ඇත්තාහුමය.
94
තස්මා හි ධීරස්ස බහුස්සුතස්ස, සම්පස්සතො ලොකමිමං පරඤ්ච;
අඤ්ඤාය ධම්මං හදයං මනඤ්ච, සොකා මහන්තාපි න තාපයන්ති.
94
“එහෙයින්ම බහුශ්‍රැතවූ මෙලොවද පරලොවද මනාකොට දක්නාවූ ධර්මය දැන සිටියාවූ ප්‍රාඥයාගේ හෘදය වස්තුවද සිතද මහත්වූද ශෝකයෝ නොතවත්.
95
සොහං දස්සඤ්ච භොක්ඛඤ්ච, භරිස්සාමි ච (සොහං යසඤ්ච භොගඤ්ච, භරියාපි ච (ස්‍යා. ක.)) ඤාතකෙ;
සෙසඤ්ච පාලයිස්සාමි, කිච්චමෙතං (කිච්චමෙවං (පී.)) විජානතො.
95
“ඒ මම යශසද සම්පත්තියද සුදුස්සන්ට දෙන්නෙමි. නෑයන්ද පොෂණය කරන්නෙමි. රාජ්‍ය සම්පතද පාලනය කරන්නෙමි. නුවණැත්තහුගේ මේ කටයුත්ත වේ.
96
දස වස්සසහස්සානි, සට්ඨි වස්සසතානි ච;
කම්බුගීවො මහාබාහු, රාමො රජ්ජමකාරයීති.
96
“රන් මිහිඟු බෙරයක්සේ රේඛාතුනකින් යුත් ග්‍රීවා ඇති මහත්වූ බාහු ඇති රාම රජතෙම සොළොස් දහසක් හව්රුදු රාජ්‍යය කරවීය.”
462. සංවරජාතකං (8) 462. සංවර ජාතකය
463. සුප්පාරකජාතකං (9) 463. සුප්පාරක ජාතකය