11. 3. 4.
සරකානි සූත්‍රය
3792. [1] එක් කලෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ශාක්‍ය ජනපදයෙහි කිඹුල්වත් නුවර නීග්‍රොධාරාමයෙහි වැඩවසන සේක. එකල්හි වනාහි සරකානි නම් ශාක්‍යතෙම කාලක්‍රියා කෙළේය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් හෙතෙම අපායෙහි නොවැටෙන ස්වභාවය ඇත්තාවූ රහත් බවට නියතවූ මතු මාර්ගත්‍රය පිහිටකොට ඇත්තාවූ සෝවාන් පුද්ගලයෙකැයි වදාරණලදී. [2] “එහිදී බොහෝ ශාක්‍යයෝ එක්ව රැස්ව, මෙසේ දොස් කියත්, ගර්හා කරත්, බැණවදිත් කෙසේද? පින්වතුනි, ආශ්චර්‍ය්‍යයකි පුදුමයකි. සාරකානි ශාක්‍යතෙම කළුරිය කෙළේය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් හෙතෙම අපායෙහි නොවැටෙන ස්වභාවය ඇත්තාවූ රහත් බවට නියතවූ මතු මාර්ගත්‍රය පිහිටකොට ඇත්තාවූ සෝවාන් පුද්ගලයෙකැයි ප්‍රකාශ කරනලදී. එසේ නම් මෙහි කවරෙක් සෝවාන් වූවෙක් නොවන්නේද? සරකානි ශාක්‍යතෙම ශීලයෙන් දුර්වලවූ මත්පැන් පානය කරන්නෙක් විය යනුවෙනි.”
[3] ඉක්බිති මහානාම ශාක්‍යතෙම භාග්‍යවතුන්වහන්සේ යම්තැනෙක්හිද එතැනට පැමිණියේය. පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වැඳ, එක්පසෙක හුන්නේය. එක්පසෙක හුන් මහානාම ශාක්‍යතෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය කීයේය. “ස්වාමීනි, මෙහි සරකානි ශාක්‍යතෙම කළුරිය කෙළේය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් හෙතෙම අපායෙහි නොවැටෙන ස්වභාවය ඇත්තාවූ රහත් බවට නියතවූ මතු මාර්ගත්‍රය පිහිට කොට ඇත්තාවූ සෝවාන් පුද්ගලයෙකැයි වදාරණලදී. “ස්වාමීනි, එහි බොහෝ ශාක්‍යයෝ එක්ව රැස්ව මෙසේ දොස් කියත්, ගර්හා කරත්, බැණ වදිත්. කෙසේද? පින්වත්නි, ආශ්චර්‍ය්‍යයකි, පුදුමයකි. සරකානි ශාක්‍යතෙම කළුරිය කෙළේය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් හෙතෙම අපායෙහි නොවැටෙන ස්වභාවය ඇත්තාවූ රහත් බවට නියතවූ මතුමාර්ගත්‍රය පිහිට කොට ඇත්තාවූ සෝවාන් පුද්ගලයෙකැයි ප්‍රකාශ කරන ලදී. එසේ නම් මෙහි කවරෙක් සෝවාන් වූවෙක් නොවන්නේද? සරකානි ශාක්‍යතෙම ශීලයෙන් දුර්වලවූ මත්පැන් පානය කරන්නෙක් විය යනුවෙනි.”
[4] “මහානාමය, යම් ඒ උපාසකයෙක් තෙම බොහෝ කාලයක් මුළුල්ලෙහි බුදුන් සරණකොට ගියේ වේද, ධර්මය සරණකොට ගියේ වේද, සංඝයා සරණකොට ගියේ වේද, හෙතෙම කෙසේ අපායට යන්නේද? මහානාමය, යමෙකුට වනාහි බොහෝ කාලයක් මුළුල්ලෙහි බුදුරජාණන් වහන්සේ සරණකොට ගියාවූ, ධර්මය සරණකොට ගියාවූ සංඝයා සරණකොට ගියාවූ උපාසකයෙකැයි මනාව කියන්නේ නම් සරකානි ශාක්‍යයාහට මනාකොට කියන්නේය. මහානාමය, සරකානි ශාක්‍යතෙම බොහෝ කාලයක් මුළුල්ලෙහි බුදුන් සරණ ගියාවූ ධර්මය සරණ ගියාවූ සංඝයා සරණ ගියාවූ උපාසකයෙක් වන්නේය. හෙතෙම කෙසේ අපායට යන්නේද?
මහානාමය, මේ ශාසනයෙහි ඇතැම් පුද්ගලයෙක් “මෙසේ ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ -පෙ- දෙවිමිනිසුන්ගේ ශාස්තෲහ, බුද්ධයහ, භාග්‍යවත්හ” කියා බුදුරජාණන් වහන්සේ කෙරෙහි අචල ප්‍රසාදයෙන් යුක්ත වූයේ වෙයි. ධර්මය කෙරෙහි -පෙ- සංඝයා කෙරෙහි -පෙ- ලෝකයාගේ උතුම් පින් කුඹුර ය” කියායි. හෙතෙම සතුට බහුල නුවණ (හාසපඤ්ඤා) ඇත්තේ ය, වේගවත් නුවණ (ජවනපඤ්ඤා) ඇත්තේ ය, විමුක්තියෙන් (අර්හත් ඵලයෙන්) ද යුක්ත වූයේ ය. හෙතෙම ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කිරීමෙන් ආශ්‍රව රහිත වූ චිත්ත විමුක්තිය (අර්හත් ඵල සමාධිය) ද ප්‍රඥා විමුක්තිය (අර්හත් ඵල ප්‍රඥාව) ද මේ ජීවිතයේදීම තමා විසින්ම විශේෂ ඥානයෙන් දැන, ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට, එයට පැමිණ වාසය කරයි. මහානාමය, මේ පුද්ගලයා ද නිරයෙන් මිදුණේ ය, තිරිසන් යෝනියෙන් මිදුණේ ය, ප්‍රේත විෂයයෙන් මිදුණේ ය, නපුරු ගති ඇති, විෂම වූ වැටීම් ඇති අපායෙන් මිදුණේ ය.
මහානාමය, මේ ශාසනයෙහි ඇතැම් පුද්ගලයෙක් “මෙසේ ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ -පෙ- දෙවිමිනිසුන්ගේ ශාස්තෲහ, බුද්ධයහ, භාග්‍යවත්හ” කියා බුදුරජාණන් වහන්සේ කෙරෙහි අචල ප්‍රසාදයෙන් යුක්ත වූයේ වෙයි. ධර්මය කෙරෙහි -පෙ- සංඝයා කෙරෙහි -පෙ- ලෝකයාගේ උතුම් පින් කුඹුර ය” කියායි. හෙතෙම සතුට බහුල නුවණ (හාසපඤ්ඤා) ඇත්තේ ය, වේගවත් නුවණ (ජවනපඤ්ඤා) ඇත්තේ ය, එහෙත් විමුක්තියෙන් (අර්හත් ඵලයෙන්) යුක්ත නොවූයේ ය. හෙතෙම පස් වැදෑරුම් ඕරම්භාගිය සංයෝජනයන් ක්ෂය කිරීමෙන් ඕපපාතිකව උපදියි; එහිදීම පිරිනිවන් පාන්නේ, ඒ ලෝකයෙන් නැවත නොඑන ස්වභාව ඇත්තේ වෙයි. මහානාමය, මේ පුද්ගලයා ද නිරයෙන් මිදුණේ ය, තිරිසන් යෝනියෙන් මිදුණේ ය, ප්‍රේත විෂයයෙන් මිදුණේ ය, නපුරු ගති ඇති, විෂම වූ වැටීම් ඇති අපායෙන් මිදුණේ ය.