6.
මහාගෝවින්ද සූත්‍රය
1. මා විසින් මෙසේ අසනලදී. එක් කාලයක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රජගහ නුවර ගිජ්ජකූට පර්වතයෙහි වැඩ වසනසේක. ඉක්බිති පඤ්චශිඛ නම් ගාන්ධර්ව දිව්‍යපුත්‍රයා රාත්‍රියේ මධ්‍යම යාමයෙහි නොයෙක් පාටින් මුලු ගිජ්ජකූට පර්වතය බබුලුවා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හිද, එතැනට පැමිණියේය. පැමිණ භාග්‍යවතුන්වහන්සේ හොඳින් වැඳ එකත්පසෙක සිටියේය. එකත්පසෙක සිටියාවූ පඤ්චශිඛ ගාන්ධර්ව දිව්‍යපුත්‍රයා භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මේ කාරණය දැන්නුවේය. “ස්වාමීන් වහන්ස, මා විසින් තව්තිසා වැසි දෙවියන්ගේ සම්මුඛයෙන් යමක් අසන ලද්දේද, පිළිගන්නා ලද්දේද, ස්වාමීන් වහන්ස, ඒ කාරණය භාග්‍යවතුන්වහන්සේට කියමියි’ දැන්වීය. ‘පඤ්චශිඛය, තෝ මට ඒ කාරණය දන්වවයි” භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළේය.
දෙවසභා
2. “ස්වාමීනි, පෙර දිනවල, ඊටත් වඩා පෙර දිනවල, පසළොස්වක් පොහොය දින, වස් පවාරණය කරන, පිරුණු පුන් සඳ ඇති රාත්‍රියෙහි සියලු තව්තිසා වැසි දෙවියෝ සුධර්මා සභාවෙහි එක්ව හුන්නාහු, රැස්ව සිටියාහු වෙත්. මහත් දිව්‍ය පිරිසක් ද හාත්පසින් එක්ව හුන්නාහු, රැස්ව සිටියාහු වෙත්. සතරවරම් මහරජවරු ද සතර දිශාවෙහි හුන්නාහු වෙත්. නැගෙනහිර දිශාවෙහි ධතරට්ඨ මහරජ තෙමේ බටහිර දිශාවට මුහුණලා දෙවියන් පෙරටු කොට හුන්නේය. දකුණු දිශාවෙහි විරූළ්හක මහරජ තෙමේ උතුරු දිශාවට මුහුණලා දෙවියන් පෙරටු කොට හුන්නේය. බටහිර දිශාවෙහි විරූපක්ඛ මහරජ තෙමේ නැගෙනහිර දිශාවට මුහුණලා දෙවියන් පෙරටු කොට හුන්නේය. උතුරු දිශාවෙහි වෙස්සවණ මහරජ තෙමේ දකුණු දිශාවට මුහුණලා දෙවියන් පෙරටු කොට හුන්නේය. ස්වාමීනි, යම් කලෙක සියලු තව්තිසා වැසි දෙවියෝ සුධර්මා සභාවෙහි එක්ව හුන්නාහු, රැස්ව සිටියාහු වෙත් ද, මහත් දිව්‍ය පිරිසක් ද හාත්පසින් එක්ව හුන්නාහු, රැස්ව සිටියාහු වෙත් ද, සතරවරම් මහරජවරු ද සතර දිශාවෙහි හුන්නාහු වෙත් ද, මෙය ඔවුන්ගේ ආසනය වේ. අනතුරුව ඔවුන්ට පසුපසින් අපගේ ආසනය වේ. ස්වාමීනි, යම් දෙවි කෙනෙක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත බ්‍රහ්මචර්යාවෙහි හැසිර තව්තිසා දිව්‍ය සමූහයෙහි අලුතින් උපන්නාහු ද, ඔව්හු ශරීර වර්ණයෙන් ද යසසින් ද අනෙක් දෙවියන් ඉක්මවා බබළති. ස්වාමීනි, ඒ කාරණයෙන් තව්තිසා වැසි දෙවියෝ ‘පින්වත්නි, ඒකාන්තයෙන් දිව්‍ය සමූහයෝ පිරෙති, අසුර සමූහයෝ පිරිහෙති’ යි සතුටු සිත් ඇත්තෝ, ප්‍රමුදිත වූවෝ, හටගත් ප්‍රීති සොම්නස් ඇත්තෝ වෙත්.
3. ස්වාමීනි, එකල්හි සක් දෙවිඳු තව්තිසා වැසි දෙවියන්ගේ පැහැදීම දැන මේ ගාථාවලින් අනුමෝදන් විය:
“පින්වත්නි, ඒකාන්තයෙන් ඉන්ද්‍රයා (ශක්‍රයා) සහිත වූ තව්තිසා වැසි දෙවියෝ තථාගතයන් වහන්සේට ද, ධර්මයේ මනා ස්වභාවයට ද (සංඝයාගේ මනා පිළිවෙතට ද) නමස්කාර කරමින් සතුටු වෙති.
උසස් ශරීර වර්ණ ඇත්තාවූද, යසස් ඇත්තාවූද අලුත් දෙවියන් දැක්කාහ. සුගතයන් වහන්සේ කෙරෙහි උතුම් හැසිරීම කොට මේ දෙව්ලොවට පැමිණියාවූ
ඒ දිව්‍යපුත්‍රයෝ ශරීරයේ පාටින්ද යසසින් හා ආයුෂයෙන්ද අන්‍ය දෙවියන් ඉක්මවා බබලන්නාහ. විශාල ප්‍රඥා ඇති භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයෝ මේ දිව්‍යලෝකයෙහි විශේෂ බවට පැමිණියාහුය.
සක්‍රයා සහිතවූ තව්තිසා වැසි දෙවියෝ මේ කාරණය දැක තථාගතයන් වහන්සේටද ධර්මයටද සංඝයාටද වඳිමින් ප්‍රීති වෙත්.
“ස්වාමීන් වහන්ස, ඒකාරණය හේතුකොටගෙන තව්තිසා දෙවියෝ බොහෝසෙයින්ම සතුටු සිත් ඇත්තෝ ප්‍රමුදිත සිත් ඇත්තෝ හටගත් සතුට ඇත්තෝ වෙත්. “පින්වත්නි, ඒකාන්තයෙන් දිව්‍ය සමූහයා දියුණු වෙත්. අසුරයෝ පිරිහෙත්ය” කියායි.
අට්ඨ යථාභුච්චවණ්ණා
4. “ස්වාමීන් වහන්ස, නැවත සක්‍ර දෙවෙන්ද්‍ර තෙමේ තව්තිසා වැසි දෙවියන්ගේ යහපත් පැහැදීම් දැනගෙන ඒ තව්තිසා වැසි දෙවියන්ට කථාකර මෙසේ කීවේය “දෙවිවරුනි, ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ සත්‍ය ගුණ අට අසන්නට කැමැත්තාහුදැයි” ඇසීය.
“නිදුකාණෙනි, අපි ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ සත්‍ය ගුණ අට අසන්නට කැමැත්තෙමුයි” කීවාහුය.
ස්වාමීන් වහන්ස, එකල්හි, සක්‍රදෙවේන්ද්‍රතෙමේ තව්තිසා වැසි දෙවියන්ට භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ සත්‍යවූ ගුණ අට ප්‍රකාශ කෙළේය.
“පින්වත්නි, තව්තිසා වැසි දෙවියෝ ඒ කුමක්දැයි සිතත්ද, ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ බොහෝ දෙනාට වැඩ පිණිසද බොහෝ දෙනාට සැප පිණිසද ලොවට අනුකම්පා පිණිසද, දෙවි මිනිසුන්ගේ ප්‍රයෝජනය පිණිසද වැඩ පිණිසද, සැප පිණිසද පවතින්නේ වේද, මෙසේ බොහෝ දෙනාට වැඩ පිණිසද, බොහෝ දෙනාට සැප පිණිසද, ලොවට අනුකම්පා පිණිසද, දෙවි මිනිසුන්ගේ ප්‍රයෝජනය පිණිසද, වැඩ පිණිසද, සැප පිණිසද, පවතින්නාවූ, මේ අංගයෙන් යුක්තවූ ශාස්තෘ කෙනෙකු ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ හැර අතීතයෙහි නොමදක්නෙමු. මේ කාලයෙහිද නොම දක්නෙමු. (1)