5. 2. 6.
එළකලෝම ශික්ෂාපදය
1. එසමයෙහි භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ සැවැත් නුවර අනේපිඬු සිටුවරයාගේ ආරාමය වූ ජේතවනයෙහි වැඩ වසන සේක. එසමයෙහි කොසොල් ජනපදයෙහි සැවැත් නුවරට යන එක්තරා භික්ෂුවකට අතරමගදී එළු ලොම් ලැබුණි. ඉක්බිති ඒ භික්ෂුව ඒ එළු ලොම් උතුරු සළුවෙන් පොදියක් බැඳගෙන ගියේය. මිනිස්සු ඒ භික්ෂුව දැක සමච්චල් කළහ: “ස්වාමීනි, ඔබ මේවා කොපමණකට මිලට ගත්තේ ද? කොපමණ ලාභයක් ලැබේ ද?” කියා. ඒ භික්ෂුව ඒ මිනිසුන් විසින් සමච්චල් කරනු ලබන්නේ ලජ්ජාවට පත් විය. ඉක්බිති ඒ භික්ෂුව සැවැත් නුවරට ගොස් ඒ එළු ලොම් සිටගෙනම බිම හෙළීය. භික්ෂූහු ඒ භික්ෂුවට මෙසේ කීහ: “ඇවැත්නි, ඔබ මේ එළු ලොම් සිටගෙනම බිම හෙළුවේ කුමක් නිසා ද?” “ඇවැත්නි, මේ එළු ලොම් නිසා මම මිනිසුන් විසින් සමච්චල් කරනු ලැබුවෙමි.” “ඇවැත්නි, ඔබ මේ එළු ලොම් කොපමණ දුර සිට ගෙනාවේ ද?” “ඇවැත්නි, තුන් යොදුනකට වැඩි දුර සිටය.” අල්පේච්ඡ (ආශා අඩු) වූ යම් ඒ භික්ෂූන් වහන්සේලා වූවාහු ද, ඔවුහු හෙළා දකිති, නුගුණ කියති, දොස් පතුරුවති: “කෙසේ නම් භික්ෂුවක් තුන් යොදුනකට වැඩි දුරක් එළු ලොම් ගෙන එන්නේ ද?” කියා. ඉක්බිති ඒ භික්ෂූහු මේ කාරණය භාග්‍යවතුන් වහන්සේට සැල කළහ. “මහණ, ඔබ තුන් යොදුනකට වැඩි දුරක් එළු ලොම් ගෙනාවේ සැබෑ ද?” “සැබෑ ය, භාග්‍යවතුන් වහන්ස.” භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ ගැරහූ සේක: “හිස් පුරුෂය, ඔබ කෙසේ නම් තුන් යොදුනකට වැඩි දුරක් එළු ලොම් ගෙන එන්නෙහි ද? හිස් පුරුෂය, මෙය නොපැහැදුණුවන්ගේ පැහැදීම පිණිස හෝ නොවේ -පෙ- මහණෙනි, මේ ශික්ෂාපදය මෙසේ උදෙසිය යුතු ය (ප්‍රකාශ කළ යුතු ය):
“දීර්ඝ මගක ගමන් කරන භික්ෂුවකට එළු ලොම් ලැබෙන්නේ නම්, කැමති භික්ෂුව විසින් ඒවා පිළිගත යුතුය. පිළිගෙන, ගෙන යන වෙනත් අයෙකු නැති කල්හි, උපරිම වශයෙන් තුන් යොදුනක් දක්වා තමාගේ අතින් ගෙන යා යුතුය. ගෙන යන වෙනත් අයෙකු නැති කල්හි වුව ද ඉන් ඔබ්බට ගෙන යන්නේ නම්, නිස්සග්ගිය පාචිත්තිය වේ.”
2. දීර්ඝ මගක ගමන් කරන භික්ෂුවකට යනු: මගක යන්නාට.
එළු ලොම් ලැබෙන්නේ නම් යනු: සංඝයාගෙන් හෝ පිරිසකගෙන් හෝ ඥාතීන්ගෙන් හෝ මිතුරන්ගෙන් හෝ පංසුකූල වශයෙන් (අයිතිකරුවන් අත්හැර දැමූ දෙයක් ලෙස) හෝ තමාගේ ධනයෙන් හෝ ලැබෙන්නේ නම්.
කැමති භික්ෂුව විසින් යනු: කැමති වන්නා විසින්.
පිළිගත යුතුය, පිළිගෙන උපරිම වශයෙන් තුන් යොදුනක් දක්වා තමාගේ අතින් ගෙන යා යුතුය යනු: උපරිම වශයෙන් තුන් යොදුනක් දක්වා තමාගේ අතින් ගෙන යා යුතුය.
ගෙන යන වෙනත් අයෙකු නැති කල්හි යනු: ස්ත්‍රියක් හෝ පුරුෂයෙක් හෝ ගිහියෙක් හෝ පැවිද්දෙක් හෝ ගෙන යන වෙනත් කිසිවෙක් නැත්තේ වෙයි.
ගෙන යන වෙනත් අයෙකු නැති කල්හි වුව ද ඉන් ඔබ්බට ගෙන යන්නේ නම් යනු: පළමු පියවර තුන් යොදුන ඉක්මවයි නම්, දුක්කට ඇවැත් වේ. දෙවන පියවර ඉක්මවයි නම්, නිස්සග්ගිය පාචිත්තිය ඇවැත් වේ. තුන් යොදුන ඇතුළත සිටියේ තුන් යොදුනෙන් පිටතට හෙළයි නම්, නිස්සග්ගිය පාචිත්තිය ඇවැත් වේ. නොදන්නා අනෙකෙකුගේ යානයක හෝ බඩුවක හෝ බහා තුන් යොදුන ඉක්මවයි නම්, ඒවා අත්හළ යුතු (නිස්සග්ගිය) වෙයි. ඒවා සංඝයාට හෝ පිරිසකට හෝ පුද්ගලයෙකුට හෝ අත්හළ යුතුය. මහණෙනි, මෙසේ අත්හළ යුතුය: “ස්වාමීනි, තුන් යොදුන ඉක්මවා ගෙන ගිය මාගේ මේ එළු ලොම් අත්හළ යුතු ඒවා වෙයි. මම මේවා සංඝයාට අත්හරිමි” -පෙ- දෙන්නේය -පෙ- දෙන්නාහුය -පෙ- “ආයුෂ්මතුන්ට දෙමි” කියායි. -පෙ-
3. තුන් යොදුනකට වැඩි දුරක් වූ කල්හි වැඩි යැයි හඟින්නේ ඉක්මවයි නම්, නිස්සග්ගිය පාචිත්තිය ඇවැත් වේ. තුන් යොදුනකට වැඩි දුරක් වූ කල්හි සැක ඇත්තේ ඉක්මවයි නම්, නිස්සග්ගිය පාචිත්තිය ඇවැත් වේ. තුන් යොදුනකට වැඩි දුරක් වූ කල්හි අඩු යැයි හඟින්නේ ඉක්මවයි නම්, නිස්සග්ගිය පාචිත්තිය ඇවැත් වේ. තුන් යොදුනකට අඩු දුරක් වූ කල්හි වැඩි යැයි හඟින්නේ නම්, දුක්කට ඇවැත් වේ. තුන් යොදුනකට අඩු දුරක් වූ කල්හි සැක ඇත්තේ නම්, දුක්කට ඇවැත් වේ. තුන් යොදුනකට අඩු දුරක් වූ කල්හි අඩු යැයි හඟින්නේ නම්, ඇවැත් නැත.
4. තුන් යොදුනක් ගෙන යයි නම්, තුන් යොදුනකට අඩු දුරක් ගෙන යයි නම්, තුන් යොදුනක් ගෙන යයි ද ආපසු ගෙන එයි ද, වාසය කිරීමේ අදහසින් තුන් යොදුනක් ගොස් එතැනින් ඔබ්බට ගෙන යයි නම්, (සොරුන් විසින්) පැහැරගත් දෙය නැවත ලැබ ගෙන යයි නම්, (විනය කර්මයෙන්) අත්හළ දෙය නැවත ලැබ ගෙන යයි නම්, අනෙකෙකු ලවා ගෙන යවයි නම්, (එළු ලොමින්) කළ භාණ්ඩයක් ගෙන යයි නම්, (ඔහුට ද) සිහි විකල් වූවෙකුට ද, මුලින්ම මේ වරද කළ තැනැත්තාට (ආදිකම්මිකයාට) ද ඇවැත් නැත.
එළකලෝම ශික්ෂාපදය නිමි.