4. 3. 4.
හතරවන ශික්ෂාපදය
1. සැවැත් නුවරදී පැනවූ ශික්ෂාපදයයි – ඒ කාලයේ භික්ෂුණීහු භික්ෂුණීන් අතේ සිවුරු තබා, අඳනය සහ උතුරුසඟ සිවුර පමණක් ඇති ව ජනපදවල චාරිකාවේ යති. බොහෝ කලක් තබා තිබූ ඒ සිවුරු පුස් කා තිබුණි. ඒ සිවුරු භික්ෂුණීහු අව්වේ වියළති. භික්ෂුණීහු ඒ භික්ෂුණීන්ගෙන් “ආර්යාවෙනි, පුස් කෑ මේ සිවුරු කාගේ ද?” යි ඇසූහ. එවිට ඒ භික්ෂුණීහු භික්ෂුණීන්ට මේ කරුණ දැන්වූහ.
2. අල්පේච්ඡ (ආශා අඩු) යම් භික්ෂුණීහු වූවාහු ද -පෙ- ඔවුහු “කෙසේ නම් භික්ෂුණීහු භික්ෂුණීන් අතේ සිවුරු තබා, අඳනය සහ උතුරුසඟ සිවුර පමණක් ඇති ව ජනපදවල චාරිකාවේ යන්නාහු ද?” යි හෙළා දකිති, නුගුණ කියති, දොස් පතුරුවති. -පෙ- “මහණෙනි, භික්ෂුණීහු භික්ෂුණීන් අතේ සිවුරු තබා, අඳනය සහ උතුරුසඟ සිවුර පමණක් ඇති ව ජනපදවල චාරිකාවේ යන බව සැබෑ ද?” “සැබෑ ය, භාග්යවතුන් වහන්ස.” භාග්යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ ගැරහූ සේක -පෙ- “මහණෙනි, කෙසේ නම් භික්ෂුණීහු භික්ෂුණීන් අතේ සිවුරු තබා, අඳනය සහ උතුරුසඟ සිවුර පමණක් ඇති ව ජනපදවල චාරිකාවේ යන්නාහු ද? මහණෙනි, මෙය නොපැහැදුණු අයගේ පැහැදීම පිණිස හෝ නොවේ -පෙ- මහණෙනි, භික්ෂුණීහු මේ ශික්ෂාපදය මෙසේ උදෙසිය යුතු ය (ප්රකාශ කළ යුතු ය):
“යම් භික්ෂුණියක් සිවුරු පහ මාරුවෙන් පරිහරණය කළ යුතු දින පහ ඉක්මවයි නම් පාචිත්තිය ඇවැත් වේ” යි. (මෙහි අදහස නම්, සිවුරු පහ ඇඳීමෙන්, පෙරවීමෙන් හෝ අව්වේ වියළීමෙන් දින පහක් ඇතුළත මාරුවෙන් පරිහරණය කළ යුතු බවයි.)
3. යා පන (යම්): යම්, යම් බඳු -පෙ- භික්ඛුනී (භික්ෂුණිය) -පෙ- මේ අර්ථයෙහි අදහස් කරන ලද්දේ මේ භික්ෂුණිය යි.
පඤ්චාහිකං සඞ්ඝාටිචාරං අතික්කාමෙය්ය (සිවුරු පහ මාරුවෙන් පරිහරණය කළ යුතු දින පහ ඉක්මවයි නම්): පස්වන දිනයේ සිවුරු පහ නොම අඳියි නම්, නොම පොරවයි නම්, අව්වේ නොම වියළයි නම්, පස්වන දිනය ඉක්මවයි නම් පාචිත්තිය ඇවැත් වේ.
දින පහ ඉක්මගිය විට, ඉක්මගිය බව හඟී නම් පාචිත්තිය ඇවැත් වේ. දින පහ ඉක්මගිය විට, ඉක්මගියා ද නැද්ද යි සැක සහිත වේ නම් පාචිත්තිය ඇවැත් වේ. දින පහ ඉක්මගිය විට, නොඉක්මගිය බව හඟී නම් පාචිත්තිය ඇවැත් වේ.
දින පහ නොඉක්මගිය විට, ඉක්මගිය බව හඟී නම් දුක්කට ඇවැත් වේ. දින පහ නොඉක්මගිය විට, ඉක්මගියා ද නැද්ද යි සැක සහිත වේ නම් දුක්කට ඇවැත් වේ. දින පහ නොඉක්මගිය විට, නොඉක්මගිය බව හඟී නම් ඇවැත් නැත.
ඇවැත් නැත: පස්වන දිනයේ සිවුරු පහ අඳියි නම් හෝ පොරවයි නම් හෝ අව්වේ වියළයි නම් හෝ ඇවැත් නැත. ගිලන් වූ භික්ෂුණියට ද, ආපදාවක දී ද, සිහි විකල් වූවෙකුට ද, -පෙ- මුලින්ම මේ වරද කළ තැනැත්තාට (ආදිකම්මිකයාට) ද ඇවැත් නැත.
හතරවන ශික්ෂාපදය යි.
4. 3. 5.
පස්වන ශික්ෂාපදය
1. සැවැත් නුවරදී පැනවූ ශික්ෂාපදයයි – එකල එක්තරා භික්ෂුණියක් පිඬු පිණිස ගොස් තෙත් සිවුර වියළෙන්නට දිග හැර විහාරයට ඇතුළු වූවා ය. එක්තරා භික්ෂුණියක් ඒ සිවුර පොරවාගෙන ගමට පිඬු පිණිස ඇතුළු වූවා ය. ඇය (විහාරයෙන්) පිටතට අවුත් “ආර්යාවෙනි, මාගේ සිවුර දුටුවා ද?” කියා භික්ෂුණීන්ගෙන් ඇසුවා ය. භික්ෂුණීහු ඒ භික්ෂුණියට මේ කරුණ කීහ. එවිට ඒ භික්ෂුණිය හෙළා දකියි, නුගුණ කියයි, දොස් පතුරුවයි: “කෙසේ නම් භික්ෂුණියක් මාගේ සිවුර මගෙන් නොඅසා පෙරෙවුවා ද?” කියා. ඉක්බිති ඒ භික්ෂුණිය භික්ෂුණීන්ට මේ කරුණ කීවා ය.
2. අල්පේච්ඡ (ආශා අඩු) වූ යම් ඒ භික්ෂුණීහු -පෙ- ඔවුහු හෙළා දකිති, නුගුණ කියති, දොස් පතුරුවති: “කෙසේ නම් භික්ෂුණියක් භික්ෂුණියකගේ සිවුරක් ඇයගෙන් නොඅසා පෙරෙවුවා ද?” කියා. -පෙ- “මහණෙනි, භික්ෂුණියක් භික්ෂුණියකගේ සිවුරක් ඇයගෙන් නොඅසා පෙරෙවූ බව සැබෑ ද?” “සැබෑ ය, භාග්යවතුන් වහන්ස.” භාග්යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ ගැරහූ සේක. -පෙ- “මහණෙනි, කෙසේ නම් භික්ෂුණියක් භික්ෂුණියකගේ සිවුරක් ඇයගෙන් නොඅසා පොරවන්නී ද? මහණෙනි, මෙය නොපැහැදුණු අයගේ පැහැදීම පිණිස හෝ නොවේ. -පෙ- මහණෙනි, භික්ෂුණීහු මේ ශික්ෂාපදය මෙසේ උදෙසිය යුතු ය (ප්රකාශ කළ යුතු ය):
“යම් භික්ෂුණියක් ආපසු දිය යුතු සිවුරක් පරිහරණය කරයි නම් පාචිත්තිය ඇවැත් වේ.”
3. යා පන (යම්): යම්, යම් බඳු -පෙ- භික්ඛුනී (භික්ෂුණිය): -පෙ- මේ අර්ථයෙහි අදහස් කරන ලද්දේ මේ භික්ෂුණිය යි.
චීවරසංකමනීය (ආපසු දිය යුතු සිවුර, එනම් අනුන් සතු සිවුරක් ඇයගෙන් නොඅසා ගත් විට නැවත දිය යුතු සිවුර) නම්: උපසම්පදාව ලත් භික්ෂුණියකගේ සිවුරු පහ අතුරෙන් එක් සිවුරකි. ඇය නොදුන් හෝ ඇයගෙන් නොඅසා හෝ ඒ සිවුර අඳියි නම් හෝ පොරවයි නම් හෝ පාචිත්තිය ඇවැත් වේ.
උපසම්පදාව ලත් තැනැත්තියක කෙරෙහි උපසම්පදාව ලත් බව හඟිමින් ආපසු දිය යුතු සිවුරක් පරිහරණය කරයි නම් පාචිත්තිය ඇවැත් වේ. උපසම්පදාව ලත් තැනැත්තියක කෙරෙහි සැක සහිත ව ආපසු දිය යුතු සිවුරක් පරිහරණය කරයි නම් පාචිත්තිය ඇවැත් වේ. උපසම්පදාව ලත් තැනැත්තියක කෙරෙහි උපසම්පදාව නොලත් බව හඟිමින් ආපසු දිය යුතු සිවුරක් පරිහරණය කරයි නම් පාචිත්තිය ඇවැත් වේ.
උපසම්පදාව නොලත් තැනැත්තියකගේ ආපසු දිය යුතු සිවුරක් පරිහරණය කරයි නම් දුක්කට ඇවැත් වේ. උපසම්පදාව නොලත් තැනැත්තියක කෙරෙහි උපසම්පදාව ලත් බව හඟී නම් දුක්කට ඇවැත් වේ. උපසම්පදාව නොලත් තැනැත්තියක කෙරෙහි සැක සහිත වේ නම් දුක්කට ඇවැත් වේ. උපසම්පදාව නොලත් තැනැත්තියක කෙරෙහි උපසම්පදාව නොලත් බව හඟී නම් දුක්කට ඇවැත් වේ.
ඇවැත් නැත: ඇය ම දෙයි නම් හෝ, ඇයගෙන් අසා අඳියි නම් හෝ පොරවයි නම් හෝ ඇවැත් නැත. සිවුරු පැහැර ගනු ලැබූ භික්ෂුණියට ද, සිවුරු නැති වූ භික්ෂුණියට ද, ආපදාවක දී ද, සිහි විකල් වූවෙකුට ද, -පෙ- මුලින්ම මේ වරද කළ තැනැත්තාට (ආදිකම්මිකයාට) ද ඇවැත් නැත.
පස්වන ශික්ෂාපදය යි.