2. 5.
පස්වන සංඝාදිසේසය
1. ඒ කාලයෙහි භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ සැවැත් නුවර අනේපිඬු සිටුතුමාගේ ජේතවන නම් ආරාමයෙහි වැඩ වසන සේක. එකල සුන්දරීනන්දා භික්ෂුණිය ඉතා රූපවත්, දැකුම්කලු, පැහැදීම ඇති කරවන තැනැත්තියක් වූවාය. මිනිස්සු දාන ශාලාවෙහි සුන්දරීනන්දා භික්ෂුණිය දැක රාගයෙන් තෙත් වූවාහු, රාගයෙන් තෙත් වූ සුන්දරීනන්දා භික්ෂුණියට උතුම් උතුම් ආහාර දෙති. සුන්දරීනන්දා භික්ෂුණිය කැමති තරම් වළඳයි. අනෙක් භික්ෂුණීන්ට සිතූ පරිදි ලැබෙන්නේ නැත.
2. යම් ඒ භික්ෂුණීහු අල්පේච්ඡ (ආශා අඩු) වූවාහු ද -පෙ- ඔවුහු හෙළා දකිති, නුගුණ කියති, දොස් පතුරුවති: “කෙසේ නම් ආර්යා සුන්දරීනන්දා රාගයෙන් තෙත් වූවා, රාගයෙන් තෙත් වූ පුරුෂ පුද්ගලයෙකුගේ අතින් කෑ යුතු දෙයක් (ඛාදනීය) හෝ වැළඳිය යුතු ආහාරයක් (භෝජනීය) සිය අතින් පිළිගෙන කන්නී ද, වළඳන්නී ද?” කියා. -පෙ- “මහණෙනි, සුන්දරීනන්දා භික්ෂුණිය රාගයෙන් තෙත් වූවා, රාගයෙන් තෙත් වූ පුරුෂ පුද්ගලයෙකුගේ අතින් කෑ යුතු දෙයක් හෝ වැළඳිය යුතු ආහාරයක් සිය අතින් පිළිගෙන කන බවත්, වළඳන බවත් සැබෑ ද?” “සැබෑ ය, භාග්‍යවතුන් වහන්ස.” භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ ගැරහූ සේක. -පෙ- “මහණෙනි, කෙසේ නම් සුන්දරීනන්දා භික්ෂුණිය රාගයෙන් තෙත් වූවා, රාගයෙන් තෙත් වූ පුරුෂ පුද්ගලයෙකුගේ අතින් කෑ යුතු දෙයක් හෝ වැළඳිය යුතු ආහාරයක් සිය අතින් පිළිගෙන කන්නී ද, වළඳන්නී ද? මහණෙනි, මෙය නොපැහැදුණු අයගේ පැහැදීම පිණිස හෝ නොවේ. -පෙ- මහණෙනි, භික්ෂුණීහු මේ ශික්ෂාපදය මෙසේ උදෙසිය යුතු ය (ප්‍රකාශ කළ යුතු ය).
“යම් භික්ෂුණියක් රාගයෙන් තෙත් වූවා, රාගයෙන් තෙත් වූ පුරුෂ පුද්ගලයෙකුගේ අතින් කෑ යුතු දෙයක් හෝ වැළඳිය යුතු ආහාරයක් හෝ සිය අතින් පිළිගෙන කන්නී නම් හෝ වළඳන්නී නම් හෝ, මේ භික්ෂුණියත් පළමුවෙන්ම (වරද කළ මොහොතේම) ඇවැත් වන, (සංඝයාගෙන්) නෙරපීමට හේතු වන සංඝාදිසේස ඇවැතට පැමිණියා වේ.”
3. යා පන (යම්): යම්, යම් ආකාර වූ -පෙ- භික්ඛුනී (භික්ෂුණිය) -පෙ- මේ අර්ථයෙහි අදහස් කරන ලද්දේ මේ භික්ෂුණිය යි.
අවස්සුතා (රාගයෙන් තෙත් වූ තැනැත්තිය) නම්: රාගයෙන් හොඳින්ම ඇලුණු, (පුරුෂයා කෙරෙහි) ආශාවෙන් යුත්, බැඳුණු සිත් ඇති තැනැත්තියයි.
අවස්සුත (රාගයෙන් තෙත් වූ තැනැත්තා) නම්: රාගයෙන් හොඳින්ම ඇලුණු, (ස්ත්‍රිය කෙරෙහි) ආශාවෙන් යුත්, බැඳුණු සිත් ඇති තැනැත්තායි.
පුරිසපුග්ගල (පුරුෂ පුද්ගලයා) නම්: මිනිස් පුරුෂයෙකි. යක්ෂයෙක් නොවේ, ප්‍රේතයෙක් නොවේ, තිරිසනෙක් නොවේ. රාගයෙන් ඇලීමට තරම් දැනුම ඇති, හැකියාව ඇත්තෙකි.
ඛාදනීය (කෑ යුතු දේ) නම්: පස් වැදෑරුම් ආහාර ද, දිය හා දැහැටි ද හැර ඉතිරි දේ ඛාදනීය නම් වේ.
භෝජනීය (වැළඳිය යුතු ආහාර) නම්: බත්, කොමු, අත්සුණු (සත්තු), මාළු, මස් යන පස් වැදෑරුම් ආහාරයි. ‘කන්නෙමි, වළඳන්නෙමි’ යි පිළිගනී නම් ථුල්ලච්චය ඇවැත් වේ. ගිලින වාරයක් පාසා සංඝාදිසේස ඇවැත් වේ.
අයම්පි (මේ භික්ෂුණියත්): කලින් කී භික්ෂුණීන් සලකා කියනු ලැබේ.
පඨමාපත්තිකං (පළමුවෙන්ම ඇවැත් වන): වරද කළ මොහොතේම ඇවැතට පැමිණෙයි; සමනුභාසන කර්මයෙන් (සංඝයා තුන් වරක් අවවාද කිරීමෙන්) නොවේ.
නිස්සාරණීයං (නෙරපීමට හේතු වන): සංඝයාගෙන් නෙරපනු ලැබේ.
සඞ්ඝාදිසේසො (සංඝාදිසේසය): -පෙ- එහෙයින් ද සංඝාදිසේස යැයි කියනු ලැබේ. දිය හා දැහැටි පිළිගනී නම් දුක්කට ඇවැත් වේ.
එක් අයෙකු පමණක් රාගයෙන් තෙත් වූ විට ‘කන්නෙමි, වළඳන්නෙමි’ යි පිළිගනී නම් දුක්කට ඇවැත් වේ. ගිලින වාරයක් පාසා ථුල්ලච්චය ඇවැත් වේ. දිය හා දැහැටි පිළිගනී නම් දුක්කට ඇවැත් වේ.
දෙදෙනාම රාගයෙන් තෙත් වූ විට යක්ෂයෙකුගේ හෝ ප්‍රේතයෙකුගේ හෝ පණ්ඩකයෙකුගේ (නපුංසකයෙකුගේ) හෝ මිනිස් වෙසින් සිටින තිරිසනෙකුගේ හෝ අතින් කෑ යුතු දෙයක් හෝ වැළඳිය යුතු ආහාරයක් හෝ ‘කන්නෙමි, වළඳන්නෙමි’ යි පිළිගනී නම් දුක්කට ඇවැත් වේ. ගිලින වාරයක් පාසා ථුල්ලච්චය ඇවැත් වේ. දිය හා දැහැටි පිළිගනී නම් දුක්කට ඇවැත් වේ.
එක් අයෙකු පමණක් රාගයෙන් තෙත් වූ විට ‘කන්නෙමි, වළඳන්නෙමි’ යි පිළිගනී නම් දුක්කට ඇවැත් වේ. ගිලින වාරයක් පාසා දුක්කට ඇවැත් වේ. දිය හා දැහැටි පිළිගනී නම් දුක්කට ඇවැත් වේ.
ඇවැත් නැත: දෙදෙනාම රාගයෙන් තෙත් නොවූවාහු වෙත් නම්, ‘රාගයෙන් තෙත් නොවූවෙකි’ යි දැන පිළිගනී නම්, සිහි විකල් වූවෙකුට ද -පෙ- මුලින්ම මේ වරද කළ තැනැත්තාට (ආදිකම්මිකයාට) ද ඇවැත් නැත.
පස්වන සංඝාදිසේසය යි.