2. 5.
උපාසක සූත්‍රය
මා විසින් මෙසේ අසන ලදී: එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර ජේතවන නම්වූ අනේපිඬු සිටුහුගේ ආරාමයෙහි වැඩ වසන සේක.
එසමයෙහි වනාහි ඉච්ඡානංගලක නම් උපාසකයෙක් තෙම කිසියම් කටයුත්තක් සඳහා සැවැත්නුවරට පැමිණියේ වෙයි. ඒ උපාසක තෙම සැවැත්නුවර ඒ කාරණය අවසන් කොට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හිද එතැන්හි පැමිණියේය. පැමිණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ එකත්පසෙක හුන්නේය. එකත් පසෙක සිටියාවූ ඒ උපාසකයාට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක: “උපාසකය, ඔබ මෙහි ඒමට බොහෝ කලක් ගත කළෙහිය.”
“ස්වාමිනී, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දැකීමට එනු කැමතිව බොහෝ කලක් ගතවිය. එසේ නමුදු මම බොහෝ වැඩ කටයුතුවල යෙදුන නිසා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දක්නට එන්නට නොලැබීමි.”
ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ කාරණය දැන ඒ වේලාවෙහි මේ ප්‍රීති වාක්‍යය ප්‍රකාශ කළ සේක:
“ජනතෙම ජනයා කෙරෙහි ඇළුනේය. වෙහෙසෙන්නාවූ කෙලෙස් සහිත සත්වයා බලව, සංස්කාර ධර්මයන් පිළිබඳ මනා දැනීම ඇති ඔහුට ඒකාන්තයෙන් කිසි සැපතක් නැත.”
2. 6.
ගබ්භිනී සූත්‍රය
මා විසින් මෙසේ අසන ලදී: එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර ජේතවන නම්වූ අනේපිඬු සිටුහුගේ ආරාමයෙහි වැඩ වසන සේක.
එසමයෙහි වනාහි එක්තරා පිරිවැජියෙකුගේ භාර්‍ය්‍යාව වූ තරුණ මෙනෙවිය හටගත් ගැබ් ඇත්තී වැදීමට ලංව සිටියාය.
ඉක්බිති ඒ පරිබ්‍රාජිකාව ඒ පිරිවැජියාට මෙය කීවාය: “බ්‍රාහ්මණය, යව ඔබ තෙල් ගෙනෙව, මාගේ වැදීම පිණිස යමක් උපකාර වන්නේය.” මෙසේ කී කල්හි පිරිවැජියා ඒ පරිබ්‍රාජිකාවට මෙය කීවේය: “පින්වතිය, මම කොහින් තෙල් ගෙණෙන්නෙම්ද?” දෙවනුවද ඒ පරිබ්‍රාජිකාව පිරිවැජියාට මෙය කීවාය: “බ්‍රාහ්මණය ඔබ යව තෙල් ගෙනෙව යමක් මාගේ වැදීම පිණිස ප්‍රයෝජනවත් වන්නේය.” “පින්වතිය, මම කොහින් තෙල් ගෙන එන්නෙම්ද?” තුන්වෙනි වරද ඒ පරිබ්‍රාජිකාව ඒ පිරිවැජියාට මෙය කීවාය: “බ්‍රාහ්මණය, ඔබ යව තෙල් ගෙනෙව යමක් මාගේ වැදීම පිණිස ප්‍රයෝජන වන්නේය.”
ඒ කාලයෙහි පසේනදී කොසොල් රජුගේ ගබඩාවෙහි ශ්‍රමණයෙකුට හෝ බ්‍රාහ්මණයෙකුට හෝ ගිතෙල්, තෙල් ඇතිතාක් බොන්ට දෙයි. ගෙනයන්ට නොදෙයි.
ඉක්බිති ඒ පිරිවැජියාට මේ අදහස විය: “පසේනදි කොසොල් රජුගේ ගබඩාවෙහි ශ්‍රමණයෙකුට හෝ බ්‍රාහ්මණයෙකුට ඇතිතාක් ගිතෙල් හා තලතෙල් බොන්ට දෙයි. ගෙනයන්ට නොදෙයි. මම පසේනදි කොසොල් රජුගේ ගබඩාවට ගොස් තෙල් ඇතිතාක් බී ගෙට අවුත් වමාරා දෙන්නෙම් නම් යෙහෙක, මැයගේ වැදීමට යමක් උපකාර වන්නේය” යනුවෙනි.
ඉක්බිති ඒ පිරිවැජි තෙම පසේනදි කොසොල් රජුගේ ගබඩාවට ගොස් ඇති තාක් තෙල් බී ගෙට අවුත් උඩට ගෙන වමාරන්නට නොහැකි වෙයි. අධෝමාර්ගයෙන් හෝ පිට කරන්නට නොහැකි වෙයි. හෙතෙම දුක්වූ දැඩිවූ රළුවූ කටුකවූ වේදනාවෙන් පෙළෙන්නේ පෙරළෙයි, ආපසු පෙරළෙයි.
ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පෙරවරු කාලයෙහි හැඳ පොරවා පාත්‍ර සිවුරු ගෙන සැවැත් නුවර පිඬු පිණිස පිවිසි සේක. දුක්වූ, දැඩිවූ, රළුවූ වේදනාවෙන් පෙරළෙන්නාවූ ආපසු පෙරෙළෙන්නාවූ ඒ පිරිවැජියා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දුටු සේක්මය.
ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ කාරණය දැන ඒ වේලාවෙහි මේ ප්‍රීති වාක්‍යය ප්‍රකාශ කළ සේක:
“ජනතෙම ජනයාකෙරෙහි පිළිබඳ සිත් ඇත්තේ වෙයි. වෙහෙසෙන්නාවූ කෙලෙස් සහිත සත්වයා දෙස බලව, යම් කෙනෙක් කෙලෙස් රහිතයෝද ඒකාන්තයෙන් සැප ඇත්තෝමය. වෙදගුනම් රහත් පුද්ගලයෝ කෙලෙස් රහිතයෝ වෙති.”
2. 7.
එකපුත්තක සූත්‍රය
මා විසින් මෙසේ අසන ලදී: එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර ජේතවන නම්වූ අනේපිඬු සිටුහුගේ ආරාමයෙහි වැඩ වසන සේක.
එසමයෙහි එක්තරා උපාසකයෙකුගේ ප්‍රියවූ මන වඩන්නාවූ එකම පුත්‍රයෙක් විය. ඔහු කාලක්‍රියා කළේය. ඉක්බිති බොහෝ උපාසකවරු තෙත් වූ වස්ත්‍ර ඇතිව තෙත් හිසකේ ඇතිව මධ්‍යාහ්නයෙහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙකද එතැන්හි පැමිණියහ. පැමිණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ එකත් පසෙක සිටියහ. එකත් පසෙක සිටියාවූ ඒ උපාසකයින්ට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක: “උපාසකයෙනි, තෙපි තෙත් වස්ත්‍ර ඇතිව තෙත් හිසකේ ඇතිව මධ්‍යාහ්නයෙහි මෙහි කුමක් පිණිස පැමිණියහුද?”
එවිට ඒ උපාසක තෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය කීවේය: “ස්වාමිනී, මාගේ ප්‍රියවූ මනවඩන්නාවූ එකම පුත්‍රයෙක් විය. ඔහු කාලක්‍රියා කළේය. එහෙයින් අපි තෙත් වස්ත්‍ර ඇතිව තෙත් හිසකේ ඇතිව මධ්‍යාහ්නයෙහි මෙහි පැමිණියෙමු.”