87. “පින්වත්නි, තෙපි තුන්දෙනා කොයි සිට එව්ද, මෙහි මනාකොට ආවාහු ආසනයෙහි හිඳගනිව්. පින්වත්නි, සුව කවරහුද, කිම නිරෝගවම්ද, තොපගේ මෙහි පැමිණීම බොහෝ කලකින්ම විය.
88. “තපස්විය, හුදකළාවූයේ මමම මෙහි පැමිණියේ වෙමි. මට දෙවැනිවූ කිසිවෙක් නොම ඇත්තේය. පින්වත තෙපි තුන්දෙනා කොයින් ආවාහුදැයි ඔබ විසින් කුමක් සඳහා කියන ලදද.
89. “තෝ වනාහි තනිව බඩ තුළ කරඬුවෙක්හි බහා තබන ලද්දාවූ තොපගේ භාර්යාවද විය. තාගේ කුක්ෂියට පැමිණියාවූම තා විසින් රක්ෂා කරණ ලද්දාවූ ඕතොමෝ වායු පුත්‍රනම් විද්‍යාධරයෙකු හා ඒ ඇතුළු කුක්ෂියෙහිදීම ක්ලෙශවශයෙන් ඇලුණීවේ. (මෙසෙයින් තෙපි තුන්දෙනායයි කීමි.
90. “තපස්වීහු විසින් කියන ලද්දාවූ කලකිරුණු ස්වභාව ඇති. ඒ දානවතෙම එහිලා තමා බඩතුබූ කරඬුව වමෑරීය. ඊට අනතුරුව වායු පුත්‍ර නම් විද්‍යාධරයා හා ඔහු කෙරෙහි ඇළුනාවූ පිවිතුරු ලේ බර දරන්නාවූ භාර්යාව දුටුවේය.
91. “උග්‍රවූ තපස් අනුව පවත්නාවූ ඔබ විසින් කාරණය මනාකොට දක්නා ලදී. එසේහෙයින් යම්සේ ඒකාන්තයෙන් මෙහිලා මාගේ ප්‍රාණය මෙන් රක්නා ලද්දී මා කෙරෙහි දුෂ්ටවූවා අනික් පුරුෂයෙකු කැමතිවීද, එහෙයින් යම්පුරුෂ කෙනෙක් ස්ත්‍රීන්ගේ වසඟයට ගියාහුද ඔව්හු හීනයෝ වෙත්.
92. “වනයෙහි වසන්නාවූ තපස්වීහු විසින් ගින්නක් මෙන් මා විසින් දාවල්ද රාත්‍රියෙහිද උපස්ථාන කරණ ලද ඕතොමෝ පතිව්‍රතා ධර්මයෙන් ඉවත්ව අධර්මයෙහි හැසුරුණේය. එහෙයින් ස්ත්‍රීන් සමග සම්බන්ධය නොකටයුතු ස්වරූප ඇත්තේයි.
93. “මාගේ ශරීර මධ්‍යයෙහි හෙවත් කුසතුල සිටියා යයිද මෝතොමෝ මාගේ යයිද අසත්පුරුෂවූ සංයම නැත්තාවූ තැනැත්තියයි මම සිතීමි. ඕතොමෝ පතිව්‍රතා ධර්මයෙන් ඉවත්ව අධර්මයෙහි හැසුරුනේය. එහෙයින් ස්ත්‍රීන් හා එක්වීම නොකළ යුත්තේ වේ.
94. “මා විසින් මනාකොට රක්නා ලද්දීයයි කෙසේ නම් විශ්වාස කෙරෙම්ද, නොයෙක් සිත් ඇති ස්ත්‍රීන් කෙරෙහි රැකීමක් නම් නැත. එය එසේමැයි. මොහු වනාහි ලෝකශ්වාද වශයෙන් පිරවීමට අපහසු හෙයින් සමුද්‍ර පාතාලයයි කියන ලද ප්‍රපාතය හා සමානය. මෙහි ප්‍රමාදවූ පුරුෂ තෙම ව්‍යසනයට පැමිණේ.
95. “එහෙයින් යම් කෙනෙක් ස්ත්‍රීන් කෙරෙන් දුරුවූවාහු හැසිරෙද්ද, ඔහු සුව ඇත්තාහු පහවූ ශොක ඇත්තාහු වෙත්. උතුම්වූ මේ ක්ෂෙමවූ කාරණය ප්‍රාර්ථනා කරන්නේ ස්ත්‍රීන් හා සමග එක්වීම නොකරන්නේය.”
10. සමුග්ග ජාතකය.
96. “යෙහෙළිය, පූතිමාංශ නම් තී හිමියාගේ බැලීම මට රුචිනොවේ. මෙබඳුවූ යහළුවා කෙරෙන් දුරින් දුරු වන්නේය.
97. “උතුම්වූ මේ වේණීතොමෝ ස්වාමියාහට යෙහෙළිය වර්ණනා කරයි. ආවාවූ මේලමාතා නම් එළුදෙන නැවත යන්නියට අනුව ශොක කරයි.
98. “යහළුව, යම්බඳුවූ තෝ මළවුන්ගේ ආකාරය කොට ලඟට එන්ට ප්‍රථම බැලුයෙහිද ඒ නුඹ වනාහි පරීක්ෂා බුද්ධි නැත්තේ උමතුවූවෙක් වෙහිය.
99. “නුවණැත්තේ නුසුදුසු කල්හි නොබලන්නේය. සුදුසු කාලයෙහි බලන්නේය. කුමක් හෙයින්දයත්, යමෙක් බලන්නට නුසුදුසු කල්හි බලාද, හෙතෙම පූතිමාංශ නම් හිවලා මෙන් සිතුවිලි සිතයි.
100. “යෙහෙළිය; මට ප්‍රිය වේවා, මට සතුටු පඬුරුදෙව, මාගේ ස්වාමිතෙම මනාව ජීවත්වූයේය. ප්‍රියයන් විචාරන්නීය, මා හා සමග එව.
101. “යෙහෙළිය, තිට ප්‍රිය වේවා, තිට සතුටු පඬුරු දෙමි. මහත්වූද පිරිවර හා සමග එන්නෙමි. ඒ අපට ආහාරය පිළියෙළ කරව.
102. “යම් කෙනෙකුන්ට ආහාරය පිළියෙල කරම්ද, ඒ තොපගේ පිරිවර කෙබඳුද, ඒ සියල්ලෝ කිනම් ඇත්තාහුද, එය මට විචාරණ ලද්දී කියව.
103. “මාලියයාද, චතුරක්ඛයාද, පිංගියයාද නැවත ජම්බුකයාද මාගේ පිරිවර මෙබඳුය. හෙවත් පන්සියය බැගින් පිරිවර ඇති මේ බල්ලෝ සතර දෙන මාගේ පිරිවරය. ඔවුන්ට සෑහෙන ආහාරය පිළියෙල කරව.
104. “ගෙදරින් නික්මුණාවූ තොපගේ බඩුද විනාශ වන්නේය. තොපගේ යහළුවාට නිරෝග බව මමම කියන්නෙම්. මෙහිම වාසය කරව, නොයවයි” කීයේය.
11. පූතිමංස ජාතකය.
105. “තා විසින් දෙනලද බත් ඇති යමෙක් තාගේ නිදොස්වූ දරුවන් කෑයේද, ඔහු කෙරෙහි දළ හෙළව, හෙවත් ගසව, තාගේ අතින් ජීවත්වූයේ නොමිදේවා.
106. “අතිශයින් දරුණුවූ පුරුෂතෙම කිරි මවකගේ වස්ත්‍රයක් මෙන් කිළුටුවූයේය. එහෙයින් මොහුගේ යම් තැනෙක්හි දළ ගසම්ද, එබඳු තැනක් නොදකිමි.