(8) 3. යමක වර්‍ගය
8. 2. 8. 1.
1. පඨමසද්‍ධ භික්ඛු සූත්‍රය
[සැවැත් නුවර නිදානයි]
71. “මහණෙනි, භික්‍ෂුව සැදැහැවත්ද, සිල්වත් නොවේද, මෙසේ හෙතෙම මේ කරුණින් සම්පූර්‍ණ නොවූවෙකි. එහෙයින් ඒ කරුණ සම්පූර්‍ණ කළ යුතුය. ‘කිමෙක්ද, මම සැදැහැවත් වෙම්ද, සිල්වත් වෙම්ද’ කියාය. මහණෙනි, යම් කරුණෙකින් භික්‍ෂුව සැදැහැවත් වේද, සිල්වත් වේද, ඒ කරුණින් හෙතෙම සම්පූර්‍ණවූයේ වේ.
“මහණෙනි, භික්‍ෂුව සැදැහැවත් වේද, සිල්වත් වේද, බහුශ්‍රුත නොවේද, මෙසේ හෙතෙම මේ කරුණින් සම්පූර්‍ණ නොවූවෙකි. එහෙයින් ඒ කරුණ සම්පූර්‍ණ කළ යුතුය. ‘කිමෙක්ද, මම සැදැහැවත් වෙම්ද, සිල්වත් වෙම්ද, බහුශ්‍රුත වෙම්ද’ කියාය. මහණෙනි, යම් මේ කරුණෙකින් භික්‍ෂුව සැදැහැවත් වේද, සිල්වත් වේද, බහුශ්‍රුත වේද, ඒ කරුණින් හෙතෙම සම්පූර්‍ණවූයේ වේ.
“මහණෙනි, භික්‍ෂුව සැදැහැවත් වේද, සිල්වත් වේද, බහුශ්‍රුත වේද, ධර්‍ම කථික නොවේද, මෙසේ හෙතෙම මේ කරුණින් සම්පූර්‍ණ නොවූවෙකි. එහෙයින් ඒ කරුණ සම්පූර්‍ණ කළ යුතුය. ‘කිමෙක්ද, මම සැදැහැවත් වෙම්ද, සිල්වත් වෙම්ද, බහුශ්‍රුත වෙම්ද, ධර්‍ම කථික වෙම්ද’ කියායි. මහණෙනි, යම් මේ කරුණෙකින් භික්‍ෂුව සැදැහැවත් වේද, සිල්වත් වේද, බහුශ්‍රුත වේද, ධර්‍ම කථික වේද, පිරිසෙහි හැසිරෙන්නේ නොවේද... පිරිසෙහි හැසිරෙන්නේ වේද... නිර්භයව පිරිසට බණ කියන්නේ නොවේද... නිර්භයව පිරිසට බණ කියන්නේ වේද... මෙලෝ වශයෙන් සැප විහරණ ඇති උසස් සිතිවිලි සතර ධ්‍යානයන් පහසුවෙන් ලබන්නේ, සැප සේ ලබන්නේ, නිදුකින් ලබන්නේ නොවේද... නිදුකින් ලබන්නේ වේද, ආශ්‍රවයන් ගෙවීමෙන් නිරාශ්‍රව (පව් නැති) සිතේ මිදීමටද, නුවණින් මිදීමටද, මේ ආත්මයේ තෙමේ මනාව දැන, අත් දැක, එළඹ නොවෙසේද, මෙසේ හෙතෙම මේ ඒ කරුණින් හෙතෙම අසම්පූර්‍ණ වූයේ, එහෙයින් කිමෙක්ද, මම සැදැහැවත් වෙම්ද, සිල්වත් වෙම්ද, බහුශ්‍රුත වෙම්ද, ධර්‍ම කථික වෙම්ද, පිරිසෙහි හැසිරෙන්නෙම් වේද, නිර්භයව පිරිසට බණ කියන්නේ වෙම්ද, මෙලෝ වශයෙන් සැප විහරණ ඇති උසස් සිතිවිලිවූ සතර ධ්‍යානයන් පහසුවෙන් ලබන්නේ, සැප සේ ලබන්නේ, නිදුකින් ලබන්නේ වන්නෙම්ද, පව් ගෙවීමෙන් පිරිසිදු සිතේ මිදීමටද, නුවණින් මිදීමටද, මේ ආත්මයේම තෙමේ මනාව දැන, අත් දැක, එළඹ වසන්නෙම්දැයි හෙතෙම ඒ කාරණයෙන් සම්පූර්‍ණ විය යුතුය.
“මහණෙනි, යම් කරුණෙකින් භික්‍ෂුව සැදැහැවත් වේද, සිල්වත් වේද, බහුශ්‍රුත වේද, ධර්‍ම කථික වේද, පිරිසෙහි හැසිරෙන්නේද, නිර්භයව පිරිසට බණ කියාද, මෙලොව සැප විහරණ ඇති උසස් සිතිවිලිවූ සතර ධ්‍යානයන් පහසුවෙන් ලබන්නේද, සැප සේ ලබන්නේද, නිදුකින් ලබන්නේද, පව් ගෙවීමෙන් පිරිසිදු සිතේ මිදීමටද, නුවණින් මිදීමටද, මේ ආත්මයේම තෙමේ මනාව දැන, අත් දැක, එළඹ වෙසේද, හෙතෙම මෙසේ ඒ කාරණයෙන් සම්පූර්‍ණවූයේ වෙයි.
“මහණෙනි, මේ කරුණු අටින් යුත් භික්‍ෂුව හාත් පස පහදන්නෙක් වේ. සෑම අයුරින්ම සම්පූර්‍ණවූවෙක්ද වේ.”
8. 2. 8. 2.
2. දුතියසද්‍ධ භික්ඛු සූත්‍රය
[සැවැත් නුවර නිදානයි]
72. “මහණෙනි, භික්‍ෂුව සැදැහැවත්ද, සිල්වත් නොවේද, මෙසේ හෙතෙම මේ කරුණින් සම්පූර්‍ණ නොවූවෙකි. එහෙයින් ඒ කරුණ සම්පූර්‍ණ කළ යුතුය. ‘කිමෙක්ද, මම සැදැහැවත් වෙම්ද, සිල්වත් වෙම්ද’ කියාය. මහණෙනි, යම් කරුණෙකින් භික්‍ෂුව සැදැහැවත් වේද, සිල්වත් වේද, ඒ කරුණින් හෙතෙම සම්පූර්‍ණවූයේ වේ.
“මහණෙනි, භික්‍ෂුව සැදැහැවත් වේද, සිල්වත් වේද, බහුශ්‍රුත නොවේද... බහුශ්‍රුත වේද... ධර්‍ම කථික නොවේද... ධර්‍ම කථික වේද... පිරිසෙහි හැසිරෙන්නේ නොවේද... පිරිසෙහි හැසිරෙන්නේ වේද... නිර්භයව පිරිසට බණ කියන්නේ නොවේද... නිර්භයව පිරිසට බණ කියන්නේ වේද... යම් ඒ සත්ත්‍ව කෙනෙක් මිදුණෝ, රූප ලෝක ඉක්මවා අරූපවූවෝ වෙත්ද, ඔවුන් කයින් ස්පර්ශ කොට නොවෙසේද... ඔවුන් කයින් ස්පර්ශ කොට වෙසෙම්ද... පව් ගෙවීමෙන් පිරිසිදු සිතේ මිදීමට, නුවණින් මිදීමට, මේ ආත්මයේ තෙමේ මනාව දැන, අත් දුැක, පැමිණ, නොවෙසේද, මෙසේ හෙතෙම ඒ කරුණින් සම්පූර්‍ණවූයේ වේ. එහෙයින් කිමෙක්ද මම සැදැහැවත් වන්නෙමි, සිල්වත් වන්නෙමි, බහුශ්‍රුත වන් නෙමි, ධර්‍ම කථික වන්නෙමි, පිරිස්හි එළඹෙන්නෙමි, විශාරදව පිරිසට බණ කියන්නෙමි. යම් ඒ සත්ත්‍ව කෙනෙක් ශාන්තවූවෝ, මිදුණෝ, රූප ලෝක ඉක්මවා අරූපවූවෝ වෙත්ද, ඔවුන් කයින් ස්පර්‍ශකොට වසන්නෙම්ද. පව් ගෙවීමෙන් පිරිසිදු සිතේ මිදීමට, නුවණින් මිදීමට, මේ ආත්මයේ තෙමේ මනාව දැන, අත් දුැක, පැමිණ, වසන්නෙම්දැයි ඒ කාරණයෙන් හික්මිය යුතුය.