ද්වේෂයාගේද, මෝහයාගේද, ක්‍රෝධයාගේද, බද්ධ වෛරයාගේද, ගුණමකු භාවයාගේද, උතුමන් තමා හා සමකිරීමේද, ඊෂ්‍යාවගේද, මසුරුකමේද, මායාවගේද, කෛරාටිකකමේද, තදගතියේද, එකට එක කිරීමේද, මානයාගේද, අධික මානයාගේද, මදයාගේද, ප්‍රමාදයාගේද, වෙසෙසා දැනීම, පිරිසිඳ දැනීම පිණිස, හාත්පසින් ක්‍ෂයකිරීම පිණිස, ප්‍රහාණය පිණිස, ක්‍ෂය කිරීම පිණිස, විනාශය පිණිස, විරාගය පිණිස, නිරෝධය පිණිස, හැර දැමීම පිණිස, දුරලීම පිණිස, මේ එකොළොස් ධර්‍මයෝ වැඩිය යුත්තාහුයයි වදාළේය.

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක. සතුටු සිත් ඇති ඒ භික්‍ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ඒ භාෂිතය සතුටින් පිළිගත්තාහුය.”