“මහණෙනි, ධර්ම සතළිසකින් යුක්තවූ මේ ලෝකයෙහි වසන ඇතැම් පුද්ගලයෙක් කායයාගේ බිඳීමෙන් මරණින් මතු සැපයෙන් පහවූ, නපුරු ගති ඇති නපුරුකොට ඇද වැටෙන නරකයෙහි උපදියි. කවර සතළිසකින්ද යත්? තමාද සතුන් මරන්නේ වේ. අනුන්ද සතුන් මැරීමෙහි සමාදන් කරවයි. සතුන් මැරීමෙහි එකඟ වෙයි. සතුන් මැරීමෙහි ගුණද කියයි. නුදුන් දෙය ගැණීමෙන්, කාමයන්හි වැරදි හැසිරීමෙන්, බොරු කීමෙන්, කේළාම් කීමෙන්, ඵරුෂ වචන කීමෙන්, හිස් වචන දෙඩීමෙන්, තද ලෝභකමින්, ක්‍රෝධයෙන් යුක්තවූයේ වේද, අනුන්ද සමාදන් කරවයිද, එකඟවූයේ වේද, ගුණද කියාද, තමාද වැරදි දැකීම් ඇත්තේ වේද, අනුන්ද වැරදි දැකීමට සමාදන් කරවයිද, අනුන්ද වැරදි දැකිමට එකඟ වූයේ වේද, අනුන්ටද වැරදි දැකීමෙහි ගුණ කියයිද, “මහණෙනි, ධර්ම සතළිසකින් යුක්තවූ මේ ලෝකයෙහි වසන ඇතැම් පුද්ගලයෙක් කායයාගේ බිඳීමෙන් මරණින් මතු සැපයෙන් පහවූ, නපුරු ගති ඇති නපුරුකොට ඇද වැටෙන නරකයෙහි උපදියි. මහණෙනි, ධර්ම සතළිසකින් යුක්තවූ මේ ලෝකයෙහි වසන ඇතැම් පුද්ගලයෙක් කායයාගේ බිඳීමෙන් මරණින් මතු යහපත් ගති ඇති ස්වර්ග ලෝකයෙහි උපදියි. කවර සතළිසකින්ද යත්? තමාද සතුන් මැරීමෙන් වෙන්වූයේ වේ. අන්‍යයන්ද සතුන් මැරීමෙන් වෙන්වීමෙහි සමාදන් කරවයි. සතුන් මැරීමෙන් වෙන්වීමට එකඟ වන්නේ වේ. සතුන් මැරීමෙන් වෙන්වීමෙහි ගුණ කියයි. නුදුන් දෙය ගැන්මෙන්, කාමයන්හි වැරදි හැසිරීමෙන්, බොරු කීමෙන්, කේළාම් කීමෙන්, ඵරුෂ වචනයෙන්, හිස් වචන දෙඩීමෙන්, තද ලෝභකමින්, ක්‍රෝධයෙන් වෙන්වූයේ වේද, අනුන්ද සමාදන් කරවයිද, එකඟවූයේ වේද, ගැණ කියයිද, තමාද නිවැරැදි දැකීම් ඇත්තේ වේද, නිවැරැදි දැකීමට සමාදන් කරවයිද, නිවැරැදි දැකිමට එකඟ වූයේ වේද, නිවැරැදි දැකීමෙහි ගුණ කියයිද, මහණෙනි, ධර්ම සතළිසකින් යුක්තවූ මේ ලෝකයෙහි වසන ඇතැම් පුද්ගලයෙක් කායයාගේ බිඳීමෙන් මරණින් මතු යහපත් ගති ඇති ස්වර්ග ලෝකයෙහි උපදියි.”

233-236. “මහණෙනි, දස ධර්මයකින් යුක්තවූ බාලයා දත යුතුයි. දස ධර්මයකින් යුක්තවූ පණ්ඩිතයා දතයුතුයි.

මහණෙනි, විසි ධර්මයකින් යුක්තවූ බාලයා දත යුතුයි. මහණෙනි, විසි ධර්මයකින් යුක්තවූ පණ්ඩිතයා දතයුතුයි.

මහණෙනි, තිස් ධර්මයකින් යුක්තවූ බාලයා දත යුතුයි. මහණෙනි, තිස් ධර්මයකින් යුක්තවූ පණ්ඩිතයා දතයුතුයි.

මහණෙනි, සතලිස් ධර්මයකින් යුක්තවූ බාලයා දත යුතුයි. මහණෙනි, සතලිස් ධර්මයකින් යුක්තවූ පණ්ඩිතයා දතයුතුයි. (මේ ධර්ම ඉහත සූත්‍රයේ මෙනි.)

මහණෙනි, රාගය හොඳට දැන ගැනීම පිණිස ධර්‍ම දහයක් වැඩිය යුතුය. කවර දසයක්ද යත්? අශුභය යන හැඟීම, මැරේය යන හැඟීම, අහරෙහි පිළිකුල් හැඟීම, සියලු ලෝකයෙහි නොඇලෙන හැඟීම, අනිත්‍ය හැඟීම, අනිත්‍යයෙහි දුක් යන හැඟීම, දුකෙහි අනාත්ම යන හැඟීම, දුරුකරණ සංඥාව, නොඇලෙන සංඥාව, නිවණ යන හැඟීම, යන දසයයි. මහණෙනි, රාගය හොඳට දැන ගැනීම පිණිස මේ ධර්‍ම දහය වැඩිය යුත්තාහ.

මහණෙනි, රාගයාගේ හොඳට දැනගැනීම පිණිස ධර්‍ම දහයක් වැඩිය යුත්තාහ. කවර දසයක්ද යත්? අනිත්‍යය යන හැඟීම, අනාත්මය යන හැඟීම, ආහාරයෙහි පිළිකුල් හැඟීම, සියලු ලෝකයෙහි නොඇලෙන හැඟීම, ඇට යන හැඟීම, පණුවන් යන හැඟීම, නිල්ය යන හැඟීම, පූයාය යන හැඟීම, සිදුරු සහිතය යන හැඟීම, ඉදිමුණේය යන හැඟීම, යන දසයයි. මහණෙනි, රාගයාගේ හොඳට දැන ගැනීම පිණිස මේ ධර්‍ම දහය වැඩිය යුත්තාහ.

මහණෙනි, රාගය හොඳට දැනගැනීම පිණිස ධර්‍ම දහයක් වැඩිය යුත්තාහ. කවර දහයක්ද යත්? නිවැරැදි දැකීම, නිවැරැදි සිතීම, නිවැරැදි වචන, නිවැරැදි ක්‍රියා, නිවැරැදි ජීවිකාව, නිවැරැදි වෑයම, නිවැරැදි සිහිය, නිවැරැදි සිතේ එකඟකම, නිවැරැදි නුවණ, නිවැරැදි මිදිම, යන දහයයි. මහණෙනි, රාගය හොඳට දැනගැනීම පිණිස මේ ධර්‍ම දහය වැඩිය යුත්තාහ.

මහණෙනි, රාගය පිරිසිඳ දැනීම පිණිස... (පෙයියාලම)...

මහණෙනි, රාගය ක්‍ෂය කිරීම පිණිස... (පෙයියාලම)...

මහණෙනි, රාගය ප්‍රහාණය පිණිස... (පෙයියාලම)...