1. 10. 20. සද්ධම්මට්ඨිති විරියාරම්භ සූත්රය
මහණෙනි, යම්සේ සම්යක් ප්රධාන වීර්ය්යය සද්ධර්මයාගේ පැවැත්ම පිණිසද, විනාස නොවීම පිණිසද අතුරුදන් නොවීම පිණිසද පවතීද, මහණෙනි, ඒ බඳුවූ අනික් එක කාරණයකුදු මම නොම දකිමි. මහණෙනි, සම්යක් ප්රධානවීර්ය්යය සද්ධර්මයාගේ පැවැත්ම පිණිසද, විනාස නොවීම පිණිසද අතුරුදන් නොවීම පිණිසද පවතී.
1. 10. 21-30. සද්ධම්මන්තරධාන මහිච්ඡතා සූත්ර ආදිය
මහණෙනි, මම අන් එක ධර්මයක් හෝ නොදකිමි, යමක් මේ සද්ධර්මයාගේ සම්මෝහය පිණිස අතුරුදහන් වීම පිණිස පවතී ද, යම් මේ මහිච්ඡතාව (දැඩි ලෝභී බව) -පෙ- අප්පිච්ඡතාව (අලෝභී බව) -පෙ- අසන්තුට්ඨිතාව (ලද දෙයින් සතුටු නොවන බව) -පෙ- සන්තුට්ඨිතාව (ලද දෙයින් සතුටු වන බව) -පෙ- අයෝනිසොමනසිකාරය (අනුවණින් මෙනෙහි කිරීම) -පෙ- යෝනිසොමනසිකාරය (නුවණින් මෙනෙහි කිරීම) -පෙ- අසම්පජඤ්ඤය (මුළාබව) -පෙ- සම්පජඤ්ඤය (මනා ප්රඥා ඇති බව) -පෙ- පාපමිත්තතාව (පාපමිත්රතාව) -පෙ- කල්යාණමිත්තතාව (කල්යාණ මිත්රතාව) ය. මහණෙනි, කල්යාණමිත්තතාව සද්ධර්මයාගේ පැවැත්ම පිණිස, අසම්මෝහය පිණිස, අතුරුදහන් නොවීම පිණිස පවතී.
1. 10. 31. සද්ධම්මන්තරධාන අකුසලානුයොග සූත්රය
මහණෙනි, එසේම අකුශලධර්මයන්හි යෙදීම හා කුශල ධර්මයන්හි නොයෙදීම යන මේ කරුණු හෙවත් ස්වභාවයෝ සද්ධර්මයාගේ විනාශය පිණිසද අතුරුදන්වීම පිණිසද පවතීද, මහණෙනි, ඒ බඳුවූ අනික් එක කාරණයකුදු මම නොම දකිමි. මහණෙනි, අකුශලධර්මයන්හි යෙදීම හා කුශලධර්මයන්හි නොයෙදීම යන මේ කරුණු හෙවත් ස්වභාවයෝ සද්ධර්මයාගේ විනාශය පිණිසත් අතුරුදන්වීම පිණිසත් පවතී.
1. 10. 32. සද්ධම්මට්ඨිති කුසලානුයෝග සූත්රය
මහණෙනි, එසේම කුශලධර්මයන්හි නැවත නැවත යෙදීම හා අකුශල ධර්මයන්හි එසේ නොයෙදීම යන මේ කරුණු හෙවත් ස්වභාවයෝ සද්ධර්මයාගේ පැවැත්ම පිණිසද විනාශ නොවීම පිණිසද අතුරුදන් නොවීම පිණිසද පවතීද, මහණෙනි, ඒ බඳුවූ අනික් එක කාරණයකුදු මම නොම දකිමි. මහණෙනි, කුශලධර්මයන්හි නැවත නැවත යෙදීම හා අකුශල ධර්මයන්හි එසේ නොයෙදීම යන මේ කරුණු හෙවත් ස්වභාවයෝ සද්ධර්මයාගේ පැවැත්ම පිණිසද විනාශ නොවීම පිණිසද අතුරුදන් නොවීම පිණිසද පවතී.
චතුක්කොටිකය නිමියේය.
1. 10. 33. සද්ධම්මන්රධාපන සූත්රය
මහණෙනි, යම් භික්ෂු කෙනෙක් අධර්මය ධර්මයයි ප්රකාශ කෙරෙත්ද, මහණෙනි, ඒ භික්ෂූහු බොහෝ දෙනාට අහිත පිණිස බොහෝ දෙනාට නොසැප පිණිස, බොහෝ දෙනාට අනර්ථය පිණිස, දෙවි මිනිසුන්ට අහිත පිණිස දුක් පිණිස පිළිපන්නාහු වෙත්. මහණෙනි, ඒ භික්ෂූහු බොහෝ අකුශල්ද රැස්කෙරෙත්. ඒ භික්ෂූහු ම මේ ශාසනය අතුරුදහන් කෙරෙත්.
1. 10. 34-42. අධම්මදීපන සූත්ර ආදිය
මහණෙනි, යම් ඒ භික්ෂූහු ධර්මය අධර්මය යැයි පවසත් ද, -පෙ- අවිනය විනය යැයි පවසත් ද -පෙ- විනය අවිනය යැයි පවසත් ද -පෙ- තථාගතයන් වහන්සේ විසින් නොවදාරන ලද්ද වදාරන ලද්දක් යැයි පවසත් ද -පෙ- වදාරන ලද්ද නොවදාරන ලද්දක් යැයි පවසත් ද -පෙ- අනාචිණ්ණ දේ ආචිණ්ණ යැයි පවසත් ද -පෙ- ආචිණ්ණ දේ අනාචිණ්ණ යැයි පවසත් ද -පෙ- අපඤ්ඤත්ත දේ පඤ්ඤත්ත යැයි පවසත් ද -පෙ- පඤ්ඤත්ත දේ අපඤ්ඤත්ත යැයි පවසත් ද, මහණෙනි, ඒ භික්ෂූහු බොහෝ දෙනාට අහිත පිණිස බොහෝ දෙනාට නොසැප පිණිස, බොහෝ දෙනාට අනර්ථය පිණිස, දෙවි මිනිසුන්ට අහිත පිණිස දුක් පිණිස පිළිපන්නාහු වෙත්. මහණෙනි, ඒ භික්ෂූහු බොහෝ අකුශල් ද රැස් කෙරෙත්. ඒ භික්ෂූහු ම මේ ශාසනය අතුරුදහන් කෙරෙත්.
දසවෙනි වර්ගය නිමි.
11. අධර්ම වර්ගය
1. 11. 1. අධම්මහාපන සූත්රය
[සැවැත් නුවර නිදානයයි]
මහණෙනි, යම් භික්ෂු කෙනෙක් අධර්මය අධර්මයයි දක්වත්ද, මහණෙනි, ඒ භික්ෂූහු බොහෝ දෙනාට හිත පිණිස බොහෝ දෙනාට සැප පිණිස බොහෝ දෙනාට යහපත පිණිස දෙවි මිනිසුන්ට හිත පිණිස සැප පිණිස පිළිපන්නාහු වෙත්. මහණෙනි, ඒ භික්ෂූහු බොහෝවූ පිණක්ද රැස් කෙරෙත්. ඒ භික්ෂූහු ම මේ ශාසනය පිහිටුවත්.
1. 11. 2-10. ධම්මදීපන සූත්ර ආදිය
මහණෙනි, යම් ඒ භික්ෂූහු ධර්මය ධර්මය යැයි පවසත් ද -පෙ- අවිනය අවිනය යැයි පවසත් ද -පෙ- විනය විනය යැයි පවසත් ද -පෙ- තථාගතයන් වහන්සේ විසින් නොවදාරන ලද්ද නොවදාරන ලද්දක් යැයි පවසත් ද -පෙ- වදාරන ලද්ද වදාරන ලද්දක් යැයි පවසත් ද -පෙ- අනාචිණ්ණ දේ අනාචිණ්ණ යැයි පවසත් ද -පෙ- ආචිණ්ණ දේ ආචිණ්ණ යැයි පවසත් ද -පෙ- අපඤ්ඤත්ත දේ අපඤ්ඤත්ත යැයි පවසත් ද -පෙ- පඤ්ඤත්ත දේ පඤ්ඤත්ත යැයි පවසත් ද, මහණෙනි, ඒ භික්ෂූහු බොහෝ දෙනාට හිත පිණිස බොහෝ දෙනාට සැප පිණිස බොහෝ දෙනාට යහපත පිණිස දෙවි මිනිසුන්ට හිත පිණිස සැප පිණිස පිළිපන්නාහු වෙත්. මහණෙනි, ඒ භික්ෂූහු බොහෝ වූ පිණක් ද රැස් කෙරෙත්. ඒ භික්ෂූහු ම මේ ශාසනය පිහිටුවත්.
එකොළොස්වන වර්ගයයි.